Περνώντας στο 2008 έχουμε να σημειώσουμε τρία σημαντικά σημεία στην ανερχόμενη καριέρα τους. Πρώτο, βέβαια, το γεγονός ότι έχουν την «τύχη» να τους δω εγώ live (έπαιζαν support  σε συναυλία των Foals στη Νέα Υόρκη) και να εντυπωσιαστώ αρκετά ώστε να αναλάβω τώρα να τους κάνω διάσημους στο πανελλήνιο (δηλαδή το αναγνωστικό κοινό του mix grill)! Φυσικά, στην απόφασή μου αυτή, σημαντικό ρόλο έπαιξαν τα άλλα δύο σημαντικά γεγονότα της χρονιάς, οι κυκλοφορίες των δύο εξαιρετικών singles που ακολούθησαν, το Chrome’s on it (η πιο pop-friendly κυκλοφορία τους, με παιχνιδιάρικα μελωδικά φωνητικά που εντυπωσιάζουν και ασυνήθιστους, επηρεασμένους από το  hip-hop, ρυθμούς) και το Devil’s trident (οι Slits συναντούν τους Kraftwerk σε μια στοιχειωμένη disco). Tα δύο αυτά  super κομμάτια καθώς και η πληροφορία ότι ο Dave Sitek των φοβερών και τρομερών TV On The Radio είχε αναλάβει χρέη παραγωγού για το ντεμπούτο άλμπουμ τους, έκαναν το Dance Mother μια από τις πιο αναμενόμενες κυκλοφορίες του 2009.

Οι μεγάλες μας προσδοκίες δικαιώθηκαν απόλυτα από την πρώτη κιόλας ακρόαση του δίσκου. Αιθέριες, σκοτεινές μελωδίες που αντλούν έμπνευση τόσο από το trip-hop των Portishead όσο και από τη γοτθική γοητεία των Cocteau Twins, συνδυάζονται με πειραματικούς ρυθμούς εμπνευσμένους από τους hip-hop σταθμούς της Νέας Υόρκης (δηλώνουν ότι είναι το αγαπημένο τους ραδιοφωνικό άκουσμα) και επαναλαμβανόμενα tribal κρουστά. Η electropop των early ’80s παντρεύεται με τη φεμινιστική D.I.Y. punk αισθητική των late ’70s και το αποτέλεσμα είναι ένας μοναδικός, γνήσια εφευρετικός ήχος, ο ήχος του 2009.

Αν ανήκετε σε αυτούς που περιέλαβαν τα άλμπουμ των Portishead και των TV On The Radio στα κορυφαία του 2008 (και δεν ήμασταν και λίγοι), θα κάνετε καλά να αναζητήσετε το Dance Mother των Telepathe και είμαι βέβαιος ότι στο τέλος του 2009 θα έχετε φυλάξει μια ξεχωριστή θέση για αυτό, στο δικό σας “Best of” της χρονιάς.

So Fine (το νέο single)

 

Devil's Trident