Temples, I'm from Barcelona, The National live @ SOS4.8 Festival (Δεύτερη ημέρα)

Διαβάστηκε
Παράλληλες εκδηλώσεις με το φεστιβάλ υπήρξαν και το Σάββατο, ως επι το πλείστον, με Ισπανικά σχήματα τα οποία όσο καλά και να είναι, με αφήνουν, για κάποιο λόγο, παντελώς αδιάφορο. Όχι όμως και τους Ισπανούς οι οποίοι μαζεύτηκαν στις πλατείες της Μούρθια για να απολαύσουν τον ήλιο παρέα με τη ζωντανή μουσική. Εμείς ακολουθήσαμε ένα πιο εναλλακτικό-χαλαρό πρόγραμμα. Συναντήσαμε φίλους και περπατήσαμε στα σοκάκια της πόλης λίγο  πριν να πάμε για φαγητό. Από παντού ακουγόταν μουσικές!

Ακολούθησε η καθιερωμένη σιέστα (μετά από τόσα κρασιά και τόση ζέστη δεν γινόταν αλλιώς) και το απόγευμα προς βράδυ κατευθυνθήκαμε στο χώρο του SOS4.8 festival για να παρακολουθήσουμε τους Temples την hype μπάντα που με τον ήχο της, αναβιώνει την ψυχεδέλεια των 60's. Πέρυσι τους είχα χάσει στο pre-party του Primavera στη Βαρκελώνη, ήταν παρόλα αυτά στις λίστες με τα νέα γκρουπ τα οποία ήθελα πολύ να δω ζωντανά. Η μπάντα από το Μάντσεστερ που την παραγωγή στο άλμπουμ τους έχει αναλάβει ο Liam Gallagher (ex-Oasis) , ακολουθεί με τον καλύτερο τρόπο το hype που είχε δημιουργηθεί τα τελευταία δυο (ίσως και περισσότερα) χρόνια και το υποστηρίζει με τον καλύτερο τρόπο.

 

Με το που είχε πέσει το φως λοιπόν στην κεντρική σκηνή του φεστιβάλ εμφανίζονται οι φιγούρες των Temples. Όλοι τους μοιάζουν να έχουν βγει από μια άλλη εποχή. Ο κιθαρίστας και κιμπορντίστας τους θυμίζει έντονα τον Roger McGuinn τραγουδιστή των 'Byrds', ο μπασίστας είναι ίδιος ο Dee Dee Ramone, ενώ ο τραγουδιστής τους James Bagshaw είναι μια παραλλαγή του Marc Boland. Οι Temples έπαιξαν σχεδόν όλο το ντεμπούτο άλμπουμ τους . Ακούστηκαν στιγμές όπως τα 'Colours To Life', 'The Golden Throne', το 'Guisser' φυσικά, το single με το οποίο τους γνωρίσαμε, καθώς και κάποια b-side όπως το 'Ankh'.

 

Σε γενικές γραμμές δεν ήταν καθόλου κακοί, ήταν όμως παρόλα αυτά κάπως άνευροι. Όλη η συναυλία ήταν στο ίδιο tempo, εκεί που περίμενες ότι κάτι πάει να γίνει, συνέχιζαν σταθερά στον ίδιο ρυθμό. Σίγουρα ο κόσμος πέρασε καλά και οι ίδιοι καλύτερα, αν κρίνω από τον τραγουδιστή που στο τέλος έβγαζε ο ίδιος φωτογραφίες το κοινό. Μας αποχαιρέτισαν παίζοντας μόλις 35 δεύτερα από το 'Shelter Song', για να κινηθούμε στη συνέχεια προς τη σκηνή του Radio 3 όπου εμφανιζόταν οι 'I'm from Barcelona'.

 

Προσωπικά μέτρησα 14 άτομα επί σκηνής στη fiesta των Σουηδών που μόλις λίγες ώρες πριν είχαν προσγειωθεί από το χιονισμένο Jönköping, όπως οι ίδιοι μας ενημέρωσαν. Από το 2006 που υφίστανται ως σχήμα έχουν κυκλοφορήσει πέντε ολοκληρωμένες δουλειές και μόλις είχαν καταφθάσει την Μούρθια με το νέο, πολύ καλό, άλμπουμ στις αποσκευές τους (μερικές φορές αυτά τα κλισέ μου αρέσουν πολύ), αλλά το 'Growing Up Is for Trees' είναι πραγματικά πολύ καλό και πολύ ξεσηκωτικό. Κλαρινέτα, σαξόφωνα, τρομπέτες, banjos, ακορντεόν, φλάουτα, κιθάρες, ντραμς, keyboards, απ΄ όλα είχε το μενού.Τα 'Violins' ,'Helium Heart', 'Sirens' και μόνο ήταν υπεραρκετά για να αρχίσει το πάρτι. Γιατί αυτό ακριβώς ήταν η εμφάνιση των 'I'm from Barcelona' στο SOS4.8 festival. Κομφετί, τεράστια μπαλόνια και 14 άτομα επί σκηνής να χορεύουν να τραγουδούν σε "φρενήρεις" ρυθμούς. Κάποια στιγμή συνειρμικά μου έρχεται στο μυαλό η εμφάνιση των 'Chumbawamba' στο 'Electron' του 2000 στην Αθήνα. Τότε που είχαν εμφανιστεί παρέα με τους 'Orbital' και τους 'Dandy Wharhols'. Αν και το ύφος της μπάντας δεν είχε καμία σχέση με τους 'National' που ακολούθησαν, μας άνοιξαν την όρεξη για περισσότερες μουσικές.

Επιστροφή στην 'Estrella De Levante' την κεντρική σκηνή του φεστιβάλ για να παρακολουθήσουμε τους "Bloodbuzz Ohio - National" οι οποίοι και αυτοί είχαν νέο σινγκλ το οποίο όμως για κάποιο λόγο δεν τιμήσανε.



Λίγο πριν βγουν στη σκηνή το "Riders on the storm' ακούγεται από τα μεγάφωνα, και συνοδεύεται από το κατάλληλο οπτικό υλικό. Με την προσθήκη μόνο ενός επιπλέον μουσικού στα πνευστά οι 'National' ξεκίνησαν να κάνουν αυτό που γνωρίζουν καλά. 'Don' t swallow the cap', 'I Should Live in Salt' και 'Bloodbuzz Ohio' για να απογειωθούν μπάντα και κοινό. Τα αδέρφια Dessner και Devendorf είναι σε επικοινωνιακή διάθεση με τον κόσμο, σε αντίθεση με τον τραγουδιστή που δείχνει να προσπαθεί να δαμάσει τους δαίμονες του για ακόμα μια φορά.

'Sea of Love', 'Afraid of Anyone', 'Graceless', 'Fake Empire', 'Mr November', για να κλείσουν με το 'Terrible Love' και τον Matt Berninger να αποφασίζει να κατέβει στο κοινό για να μας "χαρίσει" μερικούς ακόμα μώλωπες.



Δεν μπορώ να ξέρω αν ο Matt Berninger υποφέρει τόσο όσο αφήνει να φανεί στη σκηνή. Ξέρω όμως ότι αν και πρόκειται για ένα από τα αγαπημένα μου σχήματα, στις τρεις φορές που έχω καταφέρει να τους παρακολουθήσω ζωντανά, είναι σαν να ακολουθούν την πεπατημένη κάθε φορά. Δεν ακούστηκε το "Mistaken for Strangers' ή ίσως και να τα έχω κάπως συγκεχυμένα στο μυαλό μου.

 

 
Από
Αξιολόγηση Συναυλιών
Η οργάνωση
Τα τραγούδια του live
Το συγκρότημα - μουσικός
Η διάρκεια της συναυλίας
Ο ήχος
Ο κόσμος
Βαθμός συναυλίας/10 ()
Πες μας την γνώμη σου!
Για να αξιολογήσετε επιλέξτε το επιθυμητό αστέρι

Κωδικός επιβεβαίωσης, γράψτε τους χαρακτήρες που βλέπετε στην εικόνα

Λέξεις Κλειδιά
I am from Barcelona I'm from Barcelona SOS4.8
2
Temples
12
National
12
The National
50
Σχετικά Άρθρα για σένα
Mix Grill Agenda
×

×
×
×
e-mail
Όνομα χρήστη
google profile
Όνομα
Επώνυμο
Ψευδώνυμο
Hμερομηνία γεννήσεως
Λίγα λόγια
×
Τρέχον συνθηματικό
Νέο συνθηματικό
Επαλήθευση νέου συνθηματικού
×
e-mail
Όνομα χρήστη
Συνθηματικό
Επαλήθευση συνθηματικού
google profile
Όνομα
Επώνυμο
Ψευδώνυμο
Hμερομηνία γεννήσεως
Λίγα λόγια