Δείξε μου τους φίλους σου

Ο Bibio (a.k.a. Stephen Wilkinson), καμία σχέση με το Subaru, ξεκίνησε από την Mush Records ύστερα από υπόδειξη του φίλου του Marcus Eoin από τους Boards Of Canada. Στη Mush κυκλοφόρησε συνολικά τρία album, το “Fi” το 2004, το “Hand Cranked” δυο χρόνια μετά και τέλος το “Vignetting the Compost” στις αρχές του χρόνου, λίγο πριν μεταπηδήσει στη Warp για να κυκλοφορήσει σε αυτή το δεύτερο! Στη σειρά για φέτος album, το “Ambivalence Avenue”.

Συλλογή

Το “Ambivalence Avenue” ακούγεται περισσότερο σαν συλλογή, παρά σαν κανονικό album, υπάρχει δηλαδή αισθητική συνάφεια των κομματιών, αλλά κανένα δεν θυμίζει στο στυλ κάποιο άλλο μέσα στο δίσκο. Θεωρώ πως ο Wilkinson έρχεται με περισσή αυτοπεποίθηση και ελευθερία λόγω της Warp και ό,τι αυτή εκφράζει τα τελευταία χρόνια στο χώρο της ευρύτερης ηλεκτρονικής σκηνής, για να συνδυάσει με επιτυχία IDM, folk ακόμα και hip-hop, χωρίς όμως να περιορίσει καθόλου τις πειραματικές του ανησυχίες. Κοφτές κιθάρες, περίπλοκες μελωδίες, διεγερτικές συνθέσεις. Η εντυπωσιακή ποικιλία του δίσκου συνδυάζεται με μία αναπάντεχη συνεκτικότητα, ενώ η αδιάκοπη αλλαγή του στυλ εμποδίζει τη αδράνεια του ήχου. Ο παράτολμα έξυπνος Wilkinson πλέκει από τη μία μουσική φόρμα μετά την άλλη με εμφανή ευκολία από την electronica στη folk και από το funk στο experimental hip-hop και ενώ φαινομενικά αντιπαραθέτει μουσικά είδη, στην πραγματικότητα τα ενώνει σε ένα.

Όλα σε θυμίζουν

Όλοι είναι εδώ: Στο αγαπημένο μου “S'vive”, το υπέροχο soul groovy θυμίζει έντονα Aphex Twin ενώ στο “Sugarette” τον Squarepusher αλλά και τον Flying Lotus και στο “Abrasion” φωνάζουν παρών οι Fleet Foxes. Το “The Palm of Your Wave” είναι στη πραγματικότητα ένα σπαρακτικό, στοιχειωμένο folk με φωνητικά απόγνωσης, όταν το “Jealous Of Roses” είναι ένα 70's funky ποτ-πουρί με groovy μπάσο, υπόκωφα beats και φάλτσα φωνητικά. Το ομώνυμο “Ambivalence Avenue” χαρακτηρίζει η αντίθεση, τα δροσερά φωνητικά vs εκκωφαντικά drums. Στο “Lovers' Carvings” τη διαφορά κάνουν τα ντίσκο συνθεσάιζερς που εισβάλλουν παρέα με τα afro beat κρουστά, στο μέσο του κομματιού.

Λεωφόρος Αμφιθυμίας

Ο Bibio έρχεται με αποφασιστικότητα και προσήλωση να συλλάβει τη λεπτή στιγμή μεταξύ ύπνου και ξύπνιου, μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας, αυτή την πολύτιμη και αμφίθυμη στιγμή. Αν θέλετε οπωσδήποτε ένα δίσκο για το καλοκαίρι που πέρασε, αυτός εδώ είναι ο πιο κατάλληλος.


8.2