Κάθε φορά που ανεβαίνουν στο ποδήλατο τους ο Jack Steadman και το club του από τη Bombay, δεν ξέρεις προς ποια κατεύθυνση θα πάνε. Θα τραβήξουν το Indie μονοπάτι ή θα πάνε προς Folk μεριά. Υπάρχει κι άλλος δρόμος σου λένε αυτή τη φορά, συνδυάζουμε τα 2 προηγούμενα και προσθέτουμε κι υπέροχες ηλεκτρονικές πινελιές και λούπες και πάμε για τα καλύτερα της χρονιάς.
Κάθε φορά που ακούω αυτό το cd τόσο περισσότερο το αγαπάω. Περιέχει φυσικά κι αυτό το αγαπησιάρικο τραγούδι, το “Lights out words gone”, που με κάνει και πετάω στη διαδρομή Κατεχάκη-Άνω Ιλίσια, οπότε κερδίζει πολλαπλά ακούσματα. Και δεν είναι μόνο αυτό, η συμμετοχή του Ben Allen των Animal Collective στην παραγωγή, πρόσθεσε τις λούπες και τα παιχνίδια και το έκανε ακόμα πιο ελκυστικό (και το λέει κάποιος τώρα αυτό που δεν τα πάει καλά με τους AC).
Κάθε φορά και μια νέα έκπληξη λοιπόν, αρχικά το single “Shuffle”, με τα επαναλαμβανόμενα πιανάκια του και την ευφορική διάθεση, έπειτα το επόμενο single, το “Lights out words gone” που τα είπαμε πριν (απλά ακούστε το), το “Take the right one” που σε κάνει να δακρύζεις με το μπάσο του γιατί σου φέρνει στο μυαλό τους Stone Roses στο debut άλμπουμ τους, το “Your Eyes” με το ξέσπασμα στο τέλος, το “Still” στο κλείσιμο του cd, που είναι σα να βγήκε από τα καλύτερα των Radiohead, και τελειωμό δεν έχει.
Κάθε φορά λοιπόν, και βρίσκεις μικρές -φανερές ή κρυφές- στιγμές μαγείας, και στα 12 τραγούδια του “A different kind of fix”. Και πράγματα να σου θυμίζουν και να σου θυμίζουν…αλλά να μοιάζουν τόσο όμορφα ενταγμένα στο σύνολο, να είναι τόσο δικά τους πια. Ένα cd που το ρουφάς, που έχει και τις αδυναμίες του, αλλά ακόμα κι αυτές το κάνουν ακόμα πιο ζεστό, πιο προσιτό και σε κάνουν να το συμπαθείς.
