Αυτό που
πραγματικά έχει σημασία σε τέτοιες κυκλοφορίες, είναι να ακούσεις το cd.
Να απαλλαχθείς από το hype, να σταματήσεις να διαβάζεις για τις
προφανείς επιρροές τους...
Με το Homeland
οι Drog_a_tek, δημιουργούν μια τέτοια μουσική που σε τοποθετεί στο
κέντρο της πόλης, που στοχεύει όμως βαθιά στην ψυχή σου, χαμένο όμως
μέσα στο πλήθος και στην ίδια σου την ύπαρξη.
Νομίζω πως η
Archangel βρήκε στο πρόσωπο του Leon, το αντίπαλον δέον της Μόνικα.
Μπορεί να μη σημειώσει την επιτυχία της ταλαντούχας τραγουδοποιού, αλλά
σίγουρα έχει όλα τα φόντα.
Για όλους
εκείνους που αγαπάνε το Bob Dylan, το Neil Young, το Johnny Cash, έχουν
ακούσει Jeff Buckley & έχουν λατρέψει τους Arcade Fire. Είναι πραγματικά μια αποκάλυψη για μένα.
Διαβάζοντας
τόσο καιρό τις διθυραμβικές κριτικές για αυτήν την κυκλοφορία, μου
δημιουργήθηκαν τεράστιες προσδοκίες. Κατέληξα στο συμπέρασμα ότι το πολύ
hype γύρω από ένα όνομα μπορεί να κάνει και κακό.
Έχουν κυκλοφορήσει ένα 2ο cd, που και δεν έχει να ζηλέψει κάτι από το System May fall, αλλά και που το έχουν οδηγήσει με σιγουριά εκεί που πάντα ήθελαν να είναι: electro-pop-rock.
Οι TechSoir
ήταν κάτι που είχαμε ξεκινήσει με αγάπη. Το να αφήσω το γκρουπ
ήταν κάτι πολύ δύσκολο, το οποίο σκεφτόμουν αρκετό καιρό μιας και δεν
ακολουθούσαμε μια κοινή γραμμή από ένα σημείο και μετά.
Ρίχνοντας
μια ματιά στο ipod μου, παρατήρησα πως τα περισσότερα cd καλλιτεχνών
που υπάρχουν εκεί είναι καλλιτεχνών από την Ελλάδα, από τη λεγόμενη
ελληνική ανεξάρτητη σκηνή.
