Ο Φάνης Κιλιμάντζαρος είναι ατζέντης καλλιτεχνών, εδώ και 15 χρόνια. Σπονσοράρει κυρίως έλληνες καλλιτέχνες, με ελληνικό στίχο, που παίζουν ροκ-έντεχνο-ελαφρολαϊκό.

Έχω ακούσει πολλά για αυτόν, οπότε το θεώρησα πρέπον να τον ψάξω.

Συνεχίζοντας την κουβέντα με τον Ιεροκλή της Flou-Flee Records, μιλήσαμε και για τα ΜΜΕ και για το ίντερνετ.
Για δείτε τι είπε ο κατα τα άλλα συμπαθής νεαρός...

Αυτή τη φορά, πήγα και επισκέφτηκα έναν ανταγωνιστή του Chad, τον Ιεροκλή απο την Flou-Flee Δισκογραφική ΕΠΕ. Ήθελα να δώ όσα μπορούσα περισσότερα, να κατανοήσω γιατί ο φίλος Νίκος (βλ. «Ιστορίες για Φαντάσματα, μέρος 7ο, part-αλλιώς α΄και β΄) έκανε τόσες μανούβρες στην αναζήτηση της καταξίωσης. Το πήρα κάπως πατριωτικά.

Σας χαιρετώ και πάλι, αγαπητοί μου ηλεκτρονικοί αναγνώστες. Μετά απο μια περίοδο ξεκούρασης, απαραίτητης για τα φαντασμιακά δεδομένα, επανέρχομαι το ίδιο δυνατά, για να περιγράψω αυτή τη φορά τον κόσμο της ‘άλλης πλευράς’ των μουσικών. Θα περιγράψω τον κόσμο των παραγωγών και των παραγόντων της μουσικής.

Φτάνοντας στο τέλος του πρώτου season των Ιστοριών, θα ήθελα να αφιερώσω την επόμενη ιστορία σε έναν άνθρωπο ο οποίος πάλεψε πολύ.
Ο Νίκος είναι ένας απο τους αγαπημένους μου μουσικούς. Παρακολουθώ την πορεία του, απο τότε που ήμουν... φαντασματάκι! Ο Νίκος, αν και εξαίρετος και σαν μουσικός και σαν άνθρωπος, έχει ένα, να το πώ έτσι, ιδίωμα: ΔΕΝ τα κατάφερε.
(συνεχεια απο προηγούμενο άρθρο)

Φτάνοντας στο τέλος του πρώτου season των Ιστοριών, θα ήθελα να αφιερώσω την επόμενη ιστορία σε έναν άνθρωπο ο οποίος πάλεψε πολύ.
Ο Νίκος είναι ένας απο τους αγαπημένους μου μουσικούς. Παρακολουθώ την πορεία του, απο τότε που ήμουν... φαντασματάκι! Ο Νίκος, αν και εξαίρετος και σαν μουσικός και σαν άνθρωπος, έχει ένα, να το πώ έτσι, ιδίωμα: ΔΕΝ τα κατάφερε.

Σήμερα που έχει ωραία μέρα εδώ στον πύργο, έμαθα οτι θα γινει ένα φεστιβαλάκιον. Κοίταξα-μάλλον παρεισέφρησα στα- ονόματα, και είδα το λογότυπον του μοναχικού καλλιτέχνη και στιχουργού Lampi Tranou, κοινώς LT, ή ‘ανθυπολόχας’ στη μουσικής κοινότητας σλάνγκ.