Σάββατο βράδυ, μέσα του Νοέμβρη με ανυπομονησία να δεχθώ και την παρέα που θα ερόχταν μετά, κατευθύνομαι στο An Club (μετά από καιρό), ώστε να δω για πέμπτη φορά τους Sad Lovers & Giants.
Γράφoντας αυτή την ανταπόκριση σκέφτομαι όλη αυτήν την ιστορία μου στο χώρο της μουσικής και ότι έχω ξανακάνει ανταπόκριση στο παρελθόν για αυτήν την μπάντα, και αναρωτιέμαι ως πότε. Η αλήθεια είναι ότι εμβάθυνα αρκετα ανα τα χρόνια σε αυτό το ανεξάντλητο, όπως φάνηκε, ταξίδι, με άλλους τρόπους και άλλα κίνητρα πάντα.
Μπαίνοντας, αν και νωρίς, ο κόσμος είχε ήδη γεμίσει τον χώρο. Ένα ευρύ σε φάσμα κοινό, με διάφορες ηλικίες –επικρατούσαν, πάντως, οι νεαρότερες–, αυτές που έχουν στηρίξει πολλές συναυλίες τα τελευταία χρόνια, προς έκπληξη πολλών από εμάς τους παλιότερους. Ίσως γιατί το ακροατήριο ψάχνει μια ταυτότητα τώρα που τα μουσικά πράγματα δεν είναι πια τόσο οριοθετημένα όπως στο παρελθόν, με αποτέλεσμα να υπάρχουν άνθρωποι πρόθυμοι να στηρίξουν ένα live ακόμα κι αν γνωρίζουν μόλις ένα τραγούδι από κάποιον καλλιτέχνη.
Σε κάθε περίπτωση, είναι κάτι το ευχάριστο. Ειδικά αν συμβαίνει σε μπάντες σαν τους Sad Lovers & Giants, οι οποίες χαίρουν ιδιαίτερης εκτίμησης από τη δική μου γενιά, που ρούφηξε ως το μεδούλι τον post-punk και new wave ήχο της δεκαετίας του 1980 και λάτρεψε τους κατασκευαστές του ως άτομα που αναζητούσαν εκείνη την τρυφερή μα μεγαλόσωμη μελωδία, που έμοιαζε σαν άντρας με ψυχή γυναικεία. Σε χαροποιεί, λοιπόν, το θέαμα να βλέπεις νεότερες ηλικίες στο Gagarin, με όρεξη να χορέψουν το "50 50" και άλλα τραγούδια των Βρετανών.
Ο χώρος ήταν sold out ήδη απο νωρίς, και αυτό λειτούργησε θετικά στους δικούς μας Data Fragments, τους οποίους ξαναπαρακολουθώ για τρίτη φορά. Ξεκίνησαν με το "A Thousand Walls" και στη συνέχεια ακολούθησαν τα "Total Absence Of Light", "Walking In The Rain", "Untitled", "Falsifies The Fact" και "Nothing There".
Με πολύ δυναμικό στήσιμο αισθητικά, βγάζοντας ψυχή και άποψη υποκουλτούρας, με σύμμαχο το πολύ μεστό, στακάτο και καθαρό ήχο αλλά και το πολύ προσεγμένο φωτισμό, που πάντα βοηθάει της support μπάντες, μου άφησαν τις καλύτερες εντυπώσεις. Με το σταθερό darkwave ήχο τους, που βασίζεται στα μοναδικά 80s, στο πρωτοκλασάτο (οπως συνηθιζω να λεω) μπάσο, τις συναισθηματικά φορτισμένες μελωδίες στην κιθάρα και το απαραίτητο beat απο το synth με τα κατάλληλα εφέ, πραγματοποίησαν μια εμφάνιση που μόνο support συγκρότημα δεν θύμιζε, αν και για λιγο χρόνο. Δεν περιμένεις να ακούσεις την πρωτοτυπία εδω αλλά ανθρώπους που αγαπάνε αυτό που κάνουν.
Στη συνέχεια ακολούθησαν οι Forever Grey απο το L.A. Παρουσίασαν κομμάτια και απο τα τρία τους αλμπουμ. Ομολογώ πως δεν μου αρεσαν καθόλου. Ο σύγχρονος ήχος τους στο darkwave, με μέτριες συνθέσεις, μέτριο ήχο, προσωπικά δεν μου έβγαλε κανένα συναίσθημα. Αν δεν ήταν οι Sad Lovers & Giants μετά, μπορεί και να είχα φύγει.
Απ' την άλλη, ο πεντακάθαρος ήχος υπήρξε από την αρχή σύμμαχος των Sad Lovers & Giants, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί γρήγορα ένα υπέροχο κλίμα.
Πραγματικά έχουν πάει τις συναυλίες τους στην Ελλάδα σε ένα επίπεδο που ούτε στα 80s στην Αγγλία δεν θα μπορούσαν να το φανταστούν.
Η setlist της βραδιάς, μοιρασμένη: απο την μία η αίσθηση κοιλιάς σε κομμάτια πιο «άγνωστα», που απλώς αποκρυσταλλώνουν αυτό που αγαπούν να κάνουν τόσα πολλά χρόνια. Και από την άλλη, γνωστά κομμάτια που μεγάλωσαν γενιές και γενιές σε εκείνο το υπόγειο στη Μυθήμνης…
Γλυκιά μελαγχολία, καθαρός ήχος, στήσιμο αυθεντικό και το συναίσθημα βγήκε και με το παραπάνω.
Αυτή ήταν ίσως και η καλύτερη εμφάνισή τους στη χωρα μας —μετά από αυτή του 2009 στον ίδιο χώρο, με εκέίνο το ανυπέρβλητο "Clint"...
Αλλοι μεγαλύτεροι και σημαντικότεροι μας έμαθαν ότι τα διαμάντια τα αναζητάς μεσα πο τις στάχτες των ηφαιστείων. Μπάντες, όμως, σαν τους Sad Lovers & Giants παίρνουν λίγο χώμα και μας το προτείνουν. Ίσως να μη μας συνεπήρε κάθε στιγμή από την εμφάνισή τους, ωστόσο η όλη αίσθηση που αποκομίσαμε ήταν θετική. Και σε αυτήν τη συναυλία, οι Βρετανοί άφησαν μια γλυκιά μελαγχολία στα πρόσωπα όλων μας, που με χαμόγελα βγήκαμε στη Λιοσίων.
Setlist - Sad Lovers & Giants
- Godless Soul
- In Flux
- Sleep (Is For Everyone)
- A Daughter
- Jungle Of Lies
- Lope
- Asylum Town
- Your Skin And Mine
- Cowboys
- Alice Isn’t Playing
- Survival Plan
- Think Like A Roman
- Paradise
- Imagination
- Colourless Dream
- Seven Kinds Of Sin
- Lost In A Moment
- Things We Never Did
- 50-50
Οι φωτογραφίες ανήκουν στον Παναγιώτη Κουνελλέ και στο mixgrill.gr.