Οι «αδάμαστοι» στίχοι του ποιητή Πάνου Δημητρόπουλου εμμετροποιούνται στις μελωδίες του Λουκά Θάνου και πλάθουν εικόνες και αισθήσεις που «υποχρεώνουν» σε καλλιτεχνική ενσυναίσθηση ακόμη και ακροατές που ίσως να μην έχουν βιώσει τα αισθήματα που διακυβεύονται.