Βαθμολογία:
7
Τι θα ακούσετε:
pop, rock
Από το ορμητικό post-punk ντεμπούτο τους "The Back Room" (2005), στο πιο φιλόδοξο και σινεματικό "In This Light & On This Evening" (2009) και στους electro πειραματισμούς του " strong>EBM" (2022), οι Editors έχουν περάσει δύο δεκαετίες επανατοποθετώντας τις βασικές μουσικές αρχές τους με κάθε δίσκο τους, διατηρώντας παράλληλα μια ξεχωριστή ταυτότητα. Στο όγδοο άλμπουμ τους, "Surface, Echo & Sound", αλλάζουν ξανά κατεύθυνση, επιστρέφοντας ξανά σε όσα τους έκαναν αγαπητούς.
Το νέο άλμπουμ άρχισε να παίρνει μορφή όταν το συγκρότημα επέστρεψε στη σύνθεση μουσικής στο στούντιο, με όλα τα μέλη παρόντα, αναβιώνοντας το συνεργατικό πνεύμα των πρώτων ημερών τους. Ως αποτέλεσμα, το άλμπουμ προσφέρει μια αναζωογονητική, οργανική αίσθηση, καθοδηγούμενο από μελωδίες, ατμόσφαιρα και συναισθηματική σύνδεση. Το εναρκτήριο και ομώνυμο κομμάτι κάνει αμέσως ξεκάθαρες τις πρόθεσεις του "Surface, Echo & Sound". Δομημένο γύρω από την επιβλητική φωνή του Tom Smith, διαθέτει μια μουσική οικειότητα, ικανή να τραβήξει εξαρχής την προσοχή μας.
Τα "Call It In" και "The Rush" αποτελούν κατά κάποιο τρόπο την καρδιά του άλμπουμ. Με το επαναλαμβανόμενο μοτίβο του το "Call It In" υπενθυμίζει για άλλη μια φορά το χάρισμα των Editors να φτιάχνουν πιασάρικες alternative rock μελωδίες, ενώ το "The Rush" πραγματεύεται τα κύρια στιχουργικά θέματα του δίσκου: τη φιλία, την αγάπη και την κοινή ανθεκτικότητα απέναντι στις αντιξοότητες της ζωής. Ο Smith περιγράφει το τραγούδι σαν την παρηγοριά που βρίσκουμε στους ανθρώπους που είναι πιο κοντά μας και αυτή η αίσθηση ανθρωπιάς διαχέεται σε όλες τις συνθέσεις.
Οι στιβαρές μπαλάντες "Elsewhere", "Butterfly Wings", "The Hills We Died Upon" θυμίζουν τις δυνατές στιγμές του "An End Has A Start" (2007), έχοντας την ίδια μουσική σιγουριά. Σε αυτά οι Editors ακούγονται απόλυτα άνετοι με το ποιοι είναι, εμπιστευόμενοι το υλικό για να μεταφέρει το μήνυμά τους. Τα κομμάτια "Real, Much Love" και "Rescue" διαθέτουν απλές ενορχηστρώσεις, αλλά η χρήση μαντολίνου και φυσικών οργάνων τα καθιστά αξιοπρόσεκτα, ενώ τα "Happiness" και "Seriously" εξισορροπούν τη μελαγχολία, με την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.
Αντί να εγκαταλείψουν εντελώς τα μαθήματα που αντλήθηκαν από τις ηλεκτρονικές και πιο πειραματικές φάσεις του συγκροτήματος, οι Editors με το "Surface, Echo & Sound" τα ενσωματώνουν σε ένα μουσικό πλαίσιο που δίνει έμφαση στα τραγούδια. Η ατμόσφαιρα παραμένει, αλλά συμπληρώνει τις συνθέσεις χωρίς να τις φορτώνει περιττά στολίδια. Αυτά τα τραγούδια βρίσκουν ορμή μέσα από τον στοχασμό και την ανθρώπινη σύνδεση. Ο δίσκος πετυχαίνει να συμφιλιώσει όλες τις πλευρες των Editors και αποδεικνύει ότι η ωριμότητα μπορεί να πηγαίνει χέρι χέρι με την αμεσότητα.