Βαθμολογία:
8
Τι θα ακούσετε:
rock, post-punk
Αν προσπαθούσαμε να περιγράψουμε τον ήχο των Protomartyr, θα μπορούσαμε να τον παρομοιάσουμε με μια Αποκάλυψη, με τη βιβλική έννοια, που δεν τελειώνει ποτέ αλλά γίνεται σκιά που σιγά-σιγά σβήνει, όλο και περισσότερο κάθε μέρα, με μια βιαιότητα που δεν λέει να καταλαγιάσει. Το "Hotel Usona" μάς παρουσιάζεται πλήρως σχηματοποιημένο, διευρύνοντας σημαντικά το μουσικό σύμπαν της μπάντας από το Detroit, με το πολιτικό τους στίγμα να μετουσιώνεται σε μια φιλοσοφική θεώρηση πάνω στο επιθυμητό, αλλά τελικά ανέφικτο, τέλος του καπιταλισμού.
Μια Αποκάλυψη που δεν τελειώνει ποτέ, αυτή που συνήθως περιγράφει στους εκρηκτικους στίχους του ο μπροστάρης της μπάντας, Joe Casey, και που «ντύνεται» ηχητικά από τον Dave Fridmann στην παραγωγή του άλμπουμ. Οι Protomartyr μάς καλούν να εστιάσουμε στο παγκόσμιο κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο, στις αιματηρές και κερδοσκοπικές πολιτικές του Τραμπ -στις οποίες είχαν ήδη επιτεθεί έντονα στο παρελθόν με το "Ultimate Success Today" (2020). Ωστόσο, αυτό που αλλάζει στο "Hotel Usona" είναι η ατμόσφαιρα επικείμενης καταστροφής που αποπνεουν οι καινούργιες συνθέσεις. Λες και αντιλαμβάνεσαι τον τρόμο, όπως αυτός περιγράφεται στο "The Old Hotel", ένα ξενοδοχείο που υπάρχει σαν μια οδός διαφυγής από τη ζοφερή πραγματικότητα, ενώ στο "Sounds We Cannot Hear" τα διεισδυτικά φωνητικά του Casey βυθίζονται αργά σε έναν παραλυτικό βάλτο, με μια ασφυκτική ένταση να αναδύεται μέσα από κιθαριστικά ξεσπάσματα.
Στο εξαιρετικό single "Exalted Eagles" βρίσκουμε τους επιθετικούς Protomartyr των πρώτων ημερών τους, να παλεύουν με μια «σκυταλοδρομία» ήχων, μεταξύ post-punk και industrial ("Feed The Sewer"), αλλά που συχνά εμφανίζονται ναρκωμένοι, περιτριγυρισμένοι από μια πραγματική μοναξιά (Lavender - Gospel). Μια απογοητευμένη ερήμωση εμπλουτισμένη από τη σοβαρότητα των πνευστών και τη θύμηση του πιο πένθιμου Nick Cave.
Η πολυφωνία που χαρακτηρίζει τον δίσκο κορυφώνεται σε ένα απελευθερωτικό groove στο "The Knife Dream". Η δομή των "Converts" και "Third Country" κάνουν το άλμα προς το art rock, σε μια πορεία που ξεκίνησε για τους Protomartyr από την εποχή του "Relatives in Descent" (2017).
Το "Checking Out" είναι στην πραγματικότητα μια πιο εκτεταμένη και πιο βαριά εκδοχή του εναρκτήριου κομματιού, με την άψογη κιθάρα του Greg Ahee, τα δυναμικά ντραμς του Alex Leonardo , το γαλλικό κόρνο του John Fridmann (γιου του Dave) και της δραματικής spoken world ερμηνείας του Joe Casey. Ανάμεσα σε συχνές αλλαγές τέμπο, αυτά τα απεγνωσμένα οκτώ λεπτά του τραγουδιού μας μεταφέρουν στο τέλος της διαμονής μας στο Ξενοδοχείο Usona, για να ολοκληρωθεί η ηχητική μας περιπλάνηση. Οι επιθέσεις του Joe Casey κατά της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών έχουν την ίδια δύναμη με εκείνες που εξαπέλυσε ο Morrissey κατά της Thatcher πριν από μερικές δεκαετίες. κάνοντας τους Protomartyr ακόμα περισσότερο σημαντικούς.
Με το "Hotel Usona" οι Protomartyr προσφέρουν έναν δίσκο που αποτυπώνει τέλεια το zeitgeist της σύγχρονης Αμερικής. Ένα concept άλμπουμ που προσφέρει μια συλλογή τραγουδιών που θέλεις να τα ακούς συνεχώς. Εμπλουτίζει περαιτέρω το κατάμαυρο σύμπαν τους χωρίς ποτέ να θυσιάζει την ένταση των συνθέσεων. Πάνω απ' όλα, καταδεικνύει για άλλη μια φορά πόσο σπουδαίο και διαρκώς εξελισσόμενο συγκρότημα είναι οι Protomartyr. Ένα συγκρότημα που αρνείται να παίζει στον αυτόματο πιλότο.