Σκέψεις και εντυπώσεις με αφορμή τη συναυλία του Αλκίνοου Ιωαννίδη και της εξαιρετικής του μπάντας στην παραλία Αγίου Νικολάου στη Λούτσα, το περασμένο Σάββατο 8 Αυγούστου.
Ένας
δίσκος που κινείται πάνω από τη μετριότητα, με όμορφες μελωδίες που δεν
προσβάλλουν τα αυτιά μας, χωρίς όμως τα σπουδαία τραγούδια που θα
τραβήξουν την προσοχή ενός ευρύτερου κοινού και θα τον κάνουν κορυφαίο.
Κρατάμε κυρίως την ευαισθησία και τη διαφορετικότητα (σε σχέση με ό,τι
μας έχει συνηθίσει) των συνθέσεων του Παντελή Θαλασσινού και την επάνοδο της
ΜελίναςΚανά σε πολύ καλές ερμηνείες αξιοπρεπέστατων τραγουδιών που ταιριάζουν
στη φωνή της.