Το παζλ ξαναφτιάχνεται
Η πρώτη φορά που είδα live τους Στέρεο Νόβα ήταν κάποια στιγμή προς το τέλος Οκτωβρίου 1993, σε μία ιδιαίτερη περίοδο της ζωής μου… Μέχρι τότε μόνο το όνομά τους είχα ακούσει και μερικά καλά σχόλια. Θυμάμαι ότι το Ρόδον ήταν γεμάτο, το κοινό τραγουδούσε τους στίχους τους μαζί με τον Κωνσταντίνο και υπήρχε μια ζεστή επικοινωνία. Έπαιξαν δύο φορές το «Μικρό αγόρι» (με την ιαχή «Μάνααα») από το «Ντισκολάτα» που μόλις είχαν κυκλοφορήσει. Δεν ήμουν εξοικειωμένος με τον ηλεκτρονικό ήχο, πόσο μάλλον όταν συνοδευόταν με Ελληνικούς στίχους! Το συγκεκριμένο εγχείρημα το είχε επιχειρήσει μόνο η Λένα Πλάτωνος, δηλωμένη επιρροή των Στέρεο Νόβα, έως τότε. Το αποτέλεσμα όμως μόνο αδιάφορο δεν με άφησε.