Παρασκευή βράδυ, καταφθάνοντας στον Κεραμεικό, οι πρώτες φθινοπωρινές μέρες με τις πρώτες βροχές, τον πρωτο ζεστό καφέ, τις αλλαγές που φέρουν μαζί τους οι εποχές και εσύ τις υποδέχεσαι χωρίς γκρίνια αλλά με μια γλυκιά προσμονή, γιατί η ψυχή σου δεν γνωρίζει χρόνο, γνωρίζει μονάχα προσαρμογή.
Με αυτήν την σκέψη πάω να ακούσω στο Arch μια μπάντα από τα '80s, που την έφερε η ColdCureProductions, που διοργανώνει event από καρδιάς για μουσικόφιλους του είδους... ή ό,τι απόμεινε από αυτούς και τις εποχές ευτυχίας που κουβαλάν... Ίσως να μην έχω ξαναβρεθεί σε συναυλία που το συγκρότημα αφιερώνει κομμάτι στο διοργανωτή.
The Snake Corps, λοιπόν, που προσωπικά τους έμαθα από goth συλλογές και σαν πρώην μέλη των Sad Lovers and Giants.
Με τα χρόνια κατάλαβα ότι η post punk/indie rock/goth σύντηξή τους βασίζεται σε ένα δυναμικό ηχοτόπιο κιθάρας και φωνής, με αφετηρία τη δημιουργία «ονειρικών» μελωδιών και ''rock'' υμνων. Μια αδικημένη μπάντα, όπως αρκετές την εποχή εκείνη.
Η ζωή, έλεγε ο Ralph Waldo Emerson, δεν είναι τίποτε άλλο παρά αυτό που σκέφτεται ένας άνθρωπος όλη μέρα.
Στην πόλη, κυριαρχούν τα κτίρια. Και υπάρχει ένα είδος ατομικής φρενίτιδας στη λειτουργία της: όσο γρηγορότερος είναι ο ρυθμός, τόσο ελαττώνεται το πνεύμα της. Αναρωτιέμαι, λοιπόν, αν αυτό που θέλουμε και σκεφτόμαστε όλη μέρα είναι ο δυνατός ήχος, ο αληθινός. Είτε από άνθρωπο, είτε από τη μουσική· τον ήχο εκείνο, δηλαδή, στον οποίον πρόθυμα θα παραδοθεί η ψυχή, αφήνοντας το σώμα να αναλάβει να ανταποκριθεί.
Ας μπούμε όμως στο ψητό.Την βραδιά άνοιξαν η Θεσσαλονικείς Convex Model, πιστοί στο new wave/post punk/synthwave ηχόχρωμα. Παρουσίασαν κομμάτια και από τις τρείς δουλειές τους. Με υπόγειο ήχο και συνδιασμό synth και τυμπάνων, κάνουν την σκηνή που αγαπούν πιο ζωντανή.
Παρουσίασαν τα "With the Heart Inside your Shoes", "The Darkest Plains", "All the Love has Melted in the Factories","Happy Slaves", "Cracks in the Ceiling", «Σ' ένα Δωμάτιο του Χθες», "Kanran-tei", "Vagabond" και "Illusions Made of Solid Ice". Χειροκροτήθηκαν από το κοινό, που τίμησε την παρουσία του σε αυτήν την προσπάθεια που κάνει η ColdCureProductions να φέρνει μπάντες από την σκηνή του new wave/post punk, ιδανικά που δεν έχουν ξανάρθει ή δεν έτυχαν της αναγνώρισης που τους άρμοζε.
Ετσι, και οι The Snake Corps, με την αειθαλή φωνή του Marc Lewis, με το δυναμικό ήχο απο κιθάρες και φωνη, με το post punk και indie rock τους, μας πήγαν πίσω στο χρόνο. Πραγματικά, αν έπαιρνες το βλέμμα σου αλλού ή έκλεινες τα μάτια, βρισκόσουν σε μια φαντασιακή κατάσταση, σαν να βρίσκεσαι μεσα στις συλλογές που γνώρισες και με τις οποίες τους ανακάλυψες ή σε μια συναυλία τους το 1985.
Ο καθαρός ήχος υπήρξε από την αρχή σύμμαχος των Snake Corps, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί γρήγορα ένα υπέροχο κλίμα.
Ξεκίνησαν με τα "Seagull's Eye", "Animals All", για να ακολουθήσει το "In Flux", αναγνωρίσιμο άσμα από διάφορες γενιές που ρούφηξαν ως το μεδούλι τον post-punk και new wave ήχο της δεκαετίας του 1980 και λάτρεψαν τους κατασκευαστές του ως άτομα που αναζητούσαν εκείνη την τρυφερή μα μεγαλόσωμη μελωδία, που έμοιαζε σαν άντρας με ψυχή γυναικεία.
Για τη συνέχεια, τα "Caling You", "Strangers", "Twnd", "Science Kills", House of Man", "Victory Parade", "Fireflies", μετα το υπέροχο "Imagination" (διασκευή σε Sad Lovers and Giants), "Testament", "This is Seagull" και για το τέλος το "Some Other Time".
Για τους περισσότερους στο κοινό αποτέλεσαν ευχάριστη έκπληξη και καταχειροκροτήθηκαν. Απλοί, τίμιοι, νοσταλγικοί.
Οι φωτογραφίες ανήκουν στον Παναγιώτη Κουνελλέ.