Το πιο ανατρεπτικό μέρος της βραδιάς ήταν σίγουρα τα AI audiovisuals. Τα γραφικά που αναπαράγονταν σε πραγματικό χρόνο είχαν μια φουτουριστική αίσθηση, όμως πολλές φορές φαινόταν πως πήγαιναν παραπέρα από ό,τι χρειαζόταν η στιγμή. Αντί να συμπληρώνουν τη μουσική, έκαναν ενίοτε το θέαμα να μοιάζει υπερφορτωμένο και υπερβολικά τεχνητό. Σαν να υπήρχε μια προσπάθεια για αποπροσανατολισμό, αντί για να δημιουργήσουν μια αρμονική εμπειρία. Τα αποτελέσματα ήταν συχνά αμήχανα, στερώντας από τη βραδιά εκείνη την αυθόρμητη ζωντάνια που κάνει ένα rave να ξεχωρίζει. Το ηχητικό αποτέλεσμα της τεχνητής νοημοσύνης, αν και πιο φυσικό, επίσης δεν φάνηκε να υποστηρίζει συνολικά το καλλιτεχνικό σκέλος της βραδιάς.
Συνολικά, πάντως, η βραδιά είχε τις στιγμές της. Η ενέργεια του κοινού, οι δυνατοί ρυθμοί και η γενικότερη ατμόσφαιρα έκαναν αυτή την εμπειρία κάτι διαφορετικό από τις συνηθισμένες νυχτερινές εξόδους. Αν και οι τελικές ενορχηστρώσεις δεν έφερναν τόσο σε techno ήχους που θα περίμενε κανείς σε ένα "rave" παρτυ, ο ηλεκτρονικός ήχος έθεσε τον παλμό της βραδιάς σε ένα ρυθμικό κρεσέντο που έκανε το κοινό να χορεύει καθ’ όλη την διάρκεια. Ίσως, με λίγη περισσότερη ισορροπία και μια πιο οργανωμένη χρήση της τεχνολογίας, η δυναμική της βραδιάς να απογειωνόταν. Σίγουρα κάτι τόσο πρωτοποριακό για την ελληνική μουσική σκηνή έχει να προσφέρει δημιουργική έμπνευση και ανανέωση.