Neil Young and the Chrome Hearts: Από το Δουβλίνο με αγάπη

Ο Van βγήκε απόγευμα, με πολυμελή μπάντα παρφέ με horn section, για ένα ωριαίο set. Φυσικά, δε γίνεται σε μία ώρα να χωρέσει αντιπροσωπευτικό δείγμα της δισκογραφίας του, συνεπώς ήταν σαν να κλέβει απ’ τον εαυτό του. Αναγκαία συνθήκη βέβαια, που δεν φάνηκε στους παρευρισκόμενους, πρώτον λόγω του ότι οι περισσότεροι ήταν εκεί για τον Neil, και δεύτερον γιατί οι επιλογές του και οι εκτελέσεις ήταν εξαιρετικές. 

Παντα με τον Van υπάρχει ο φόβος ότι δεν θα έχει διάθεση και θα τα τινάξει όλα στον αέρα. Στο Malahide ήμασταν τυχεροί, καθώς είχε κέφια, εναλλάσσοντας τα φωνητικά και το σαξόφωνο, παίζοντας από το νέο δίσκο του “Remembering Now” το “Cutting Corners”, και τα “Ain't Gonna Moan No More” και “Bonaparte's Retreat” από τις πιο πρόσφατες δουλειές του. Όμως, τα πιο συναισθηματικά κομμάτια της συναυλίας ήταν τα “Crazy Jane On God”, σε στίχους του Yeats, και το “For Mr Thomas”, μια διασκευή του Van σε κομμάτι του Robin Williamson για τον Dylan Thomas, στο οποίο μάλιστα έκανε και επεξηγηματική εισαγωγή. 

Υπάρχει κόσμος που τον παρεξήγησε με τα anti-vax ξεσπάσματα του, αλλά εξαπανέκαθεν ο Van ήταν περίεργος και ξινόγερος. Δεν μπορούμε να συμφωνούμε σε όλα μαζί του, αλλά σίγουρα συμφωνούμε πως στη σκηνή είναι μαέστρος, που κατευθύνει την μπάντα εκεί που θέλει και παίζει ότι του κάνει κέφι. Το θετικό σε αυτό είναι ότι αφήνεται ελεύθερος σε αυτοσχεδιασμούς αλλά και στο απροσδόκητο, κι ας σημαίνει πως μπορεί να μην ακούστηκαν γνωστά κομμάτια όπως το “Brown Eyed Girl” και το “Moondance”. 

Οι γλυκές στιγμές που το συγκρότημα έπαιζε το celtic rock του “Into The Mystic”, “Days Like This” και “Precious Time” είναι οι στιγμές που χρωμάτισαν την εμφάνιση του Van. “We’re near the end game here” είπε ο Van λίγο πριν σβήσει το set με το “Summertime in England” και βέβαια, το “Gloria”.

Η λιγνή πια φιγούρα του Van Morrison διατηρεί τη στριφνάδα του και την ένταση της ένρινης φωνής του, κατατάσσοντάς τον στους τελευταίους κορυφαίους εναπομείναντες μουσικοσυνθέτες της γενιάς του που ζει για τη σκηνή και τη ζωντανή μουσική. 

Van Morrison @ Malahide Castle, 26/06/2025 - Setlist

1. Into the Mystic
2. Cutting Corners
3. Only a Dream / Bonaparte's Retreat
4. Bright Side of the Road
5. Days Like This
6. Ain't Gonna Moan No More
7. Precious Time
8. Crazy Jane on God
9. For Mr. Thomas (Robin Williamson)
10. Wild Night
11. Summertime in England
12. Gloria (Them)

Με μια μικρή καθυστέρηση στη σκηνή του Malahide ανέβηκε ο Neil, ενώ ο καιρός του Δουβλίνου το είχε γυρίσει σε βροχή. Όχι κάτι ασυνήθιστο, καθώς η απόσταση της πόλης από τον ωκεανό καταφέρνει και αλλάζει τον καιρό μέσα σε μερικά λεπτά. Καθόλου τυχαία, λοιπόν, η επιλογή του να μπεί με το “Be The Rain”, ένα κομμάτι των Crazy Horse από το “Greendale”.

Οι Chrome Hearts δεν είναι απλά τέσσερις μουσικοί που παίζουν στο background. Είναι μια μουσική ομάδα που τραβάνε τον Neil μαζί τους, μουσικοί πολύ νεότεροι από αυτόν που του δίνουν ενέργεια και δημιουργική ώθηση στα live. Σε ένα ηλεκτρικό set όπου ο Neil ηταν πρωταγωνιστής με τα χαοτικά του σόλο, το “Fuckin Up”, το “Hey Hey My My” και το ”Love And Only Love” έδεσαν το setlist, με ένα μικρό ακουστικό set στη μέση. 

Χωρίς να παιχτεί κανένα κομμάτι από το τελευταίο “Talking To The Trees”, η συναυλία ήταν ένα best of set. Υπήρχαν κοφτές πινελιές που έκοβαν τη ροή των πολύ γνώριμων κομματιών, όπως όταν έπαιξε το “Name Of Love”, όπου ο Neil βρέθηκε στο organ, αλλά και το εμβόλιμο ακουστικό “Looking Forward”, και τα δύο κομμάτια διασκευές από Crosby, Stills, Nash & Young.

Υπάρχουν στιγμές σε συναυλίες που μπορούν να σε αγγίξουν ιδιαίτερα και να μην ξέρεις το γιατί. Μια τέτοια στιγμή ήταν το solo στο “Like A Hurricane”, όπου ο Neil Young επαναλάμβανε τη φράση “to somewhere safer where the feeling stays”. Η κιθάρα φάνταζε υπερβατική, ένιωθες αυτή την απόκοσμη ανατριχίλα του rock. “This Man Is Neil Young!” επαναλάμβανε ένας μανιασμένος Σκοτσέζος δίπλα μας, προσπαθόντας να συνειδητοποιήσει την σημασία της βραδιάς. Μία ηλεκτρισμένη ζωντανή εμφάνιση χωρίς εφέ, μόνο με καθαρή μουσική από έναν καλλιτέχνη που ακολουθεί την μούσα του και ακριβώς αυτό μεταφέρει στο κοινό.

Σε πολλά άρθρα γράφτηκε πως στο Glastonbury πολύς ήταν ο κόσμος που δεν έμεινε στο set του Neil Young γιατί είναι πια διαφορετικός από τον μέσο headliner των μεγάλων φεστιβαλ. Και υπάρχει μια αλήθεια σε αυτό: πολύς κόσμος δεν ακούει πια μουσική, αντιμετωπίζει τα ακούσματά του επιδερμικά, ενώ για τον Neil Young πρέπει να ακούς την καρδιά σου.

Neil Young & The Chrome Hearts @ Malahide Castle 26/06/2025 - Setlist

1. When You Dance, I Can Really Love
2. Cinnamon Girl
3. Fuckin' Up
4. Hey Hey, My My (Into the Black)
5. The Needle and the Damage Done
6. Harvest Moon
7. Looking Forward
8. Sun Green
9. Love and Only Love
10. Like a Hurricane
11. Name of Love
12. Old Man
13. Rockin' in the Free World

*οι φωτογραφίες ανήκουν στον Darren O'Beirne και στο Golden Plec