MixGrill: Πώς προέκυψε το πιο πρόσφατο σου single «Μέση Λύση»; Τι ήθελες να επικοινωνήσεις μέσα από αυτό;
Ιωάννα Καβρουλάκη: Η «Μέση Λύση» είναι κυρίως μια δήλωση ότι μπορώ και μόνη μου. «Ή όλα ή και τίποτα, γιατί είμαι και μοιραία», όπως λένε και οι στίχοι. Δεν είναι αντίδραση σε κάτι συγκεκριμένο, αλλά περισσότερο μια απελευθέρωση, μια αισιοδοξία, μια αποδέσμευση από την "ντε και καλά" ανάγκη να ταιριάξουν όλα. Η αλήθεια είναι ότι όταν το έγραψα, δεν είχα καν στο μυαλό μου ότι θα το τραγουδήσω εγώ. Ήταν λίγο εκτός από αυτά που με έχει συνηθίσει ο κόσμος. Όμως θες λίγο που πλησίαζε καλοκαίρι και ταίριαζε η εξωστρέφεια και η γκρούβα του τραγουδιού, θες ότι μου αρέσει πολύ και ήθελα να το έχω στην playlist των live μου, τελικά είπα να το πω, και χαίρομαι πολύ που το έκανα, δεν σου κρύβω.
M.G: Στην πορεία σου έχεις κάνει πολλές συνεργασίες, με καλλιτέχνες που έχουν αφήσει το αποτύπωμα τους στην μουσική. Υπάρχει κάποια στιγμή ή ατάκα που σου έχει χαραχτεί στο μυαλό;
Ι.Κ: Είμαι πολύ ευγνώμων για όλες μου τις συνεργασίες, καμία δεν ήρθε στην τύχη. Υπάρχουν ατελείωτες στιγμές και αμέτρητες ατάκες που μου έχουν μείνει. Αν πρέπει να ξεχωρίσω κάποιες, μου αρέσει πολύ η φράση: «Το έντεχνο είναι το αντίθετο του συγκεκριμένου». Πάρ' το όπως θέλεις, αλλά όταν την άκουσα με έκανε να χαμογελάσω και να σκεφτώ διαφορετικά τη μουσική. Μία άλλη ατάκα που κρατάω μαζί μου είναι ότι είμαι υπεύθυνη για το ταλέντο που κουβαλάω, αλλά ότι δεν μου ανήκει. Πόσο ωραίο είναι αυτό; Είναι σαν υπενθύμιση ότι η μουσική είναι μεγαλύτερη από εμάς.
M.G: Στις ζωντανές εμφανίσεις σου, είτε σε ανοιχτό χώρο είτε σε κλειστό, πώς επιλέγεις το ρεπερτόριο; Τι ισορροπίες επιδιώκεις ανάμεσα σε δικά σου κομμάτια, τις διασκευές και τα παραδοσιακά;
Ι.Κ: Στα live μου χτίζω το πρόγραμμα γύρω από τα δικά μου τραγούδια. Περίπου το 1/3 είναι δικά μου κομμάτια. Από εκεί και πέρα, μπαίνουν διασκευές, φυσικά, και μια ωραία ισορροπία ανάμεσα σε πιο «λικνιστά» κομμάτια και πιο ατμοσφαιρικά, όλα με κοινό παρονομαστή. Συνήθως κάνω μικρές μικρές παραλλαγές ανάλογα με το κόσμο και το χώρο, χωρίς να χάνεται το ύφος μου, αλλά αφήνοντας τη ροή να μας πάει λίγο παραπέρα, για να περάσουμε όλοι καλύτερα. Και φυσικά, η playlist δεν είναι ίδια όλο το χρόνο: η χειμερινή είναι για μαγαζιά, η καλοκαιρινή για φεστιβάλ, θέατρα και πλατείες. Κάθε φορά θέλω να φεύγει ο κόσμος έχοντας νιώσει κάτι. Αυτό με ενδιαφέρει. Να νιώσει κάτι και ιδανικά να νιώσουμε όλοι μαζί κάτι. Ό,τι και αν είναι αυτό το κάτι.
M.G: Πόσο σημαντική είναι για σένα η «συνάντηση» διαφορετικών μουσικών ειδών κατά τη διάρκεια της δημιουργίας ενός πρότζεκτ;
Ι.Κ: Πολύ! Και τι εννοώ… Έχω σταματήσει να βλέπω τη μουσική ως "είδη". Για μένα, είναι κάτι που βγαίνει από μόνο του, φυσικά. Τα διαφορετικά στοιχεία ενώνονται οργανικά. Και για μένα αυτό είναι και το πιο σημαντικό στη δημιουργία ενός πρότζεκτ: να αφήνεις τα πράγματα να συνυπάρχουν ελεύθερα, χωρίς να τα περιορίζεις σε κουτάκια. Κάποιες φορές όλα αυτά λειτουργούν τέλεια, Κάποιες άλλες όχι. Έχει να κάνει και με το πόσο "μέσα" είναι οι άνθρωποι που συμμετέχουν μαζί στο εκάστοτε project. Και φυσικά, υπάρχουν στιγμές που αυτό που έχω ανάγκη είναι το όσο πιο απλό γίνεται, και τότε ο πειραματισμός δεν είναι κάτι που με ενδιαφέρει. Μέσα από αυτή τη συνεργασία και την ισορροπία ανάμεσα σε πειραματισμό και απλότητα γεννιούνται ήχοι που με εκπλήσσουν και που μου δίνουν την ελευθερία να δημιουργώ και να ανακαλύψω νέες συνδέσεις στη μουσική μου.
M.G: Υπάρχει κάποιο μήνυμα —κοινωνικό, προσωπικό, πολιτισμικό— που θέλεις να περνάς μέσα από τα τραγούδια σου;
Ι.Κ: Αυτό που με ενδιαφέρει περισσότερο είναι το ενωτικό στοιχείο της μουσικής. Θέλω τα τραγούδια μου να φέρνουν τους ανθρώπους πιο κοντά, να μας θυμίζουν ότι όλοι έχουμε ανάγκη την επαφή και τη συμμετοχή στο σύνολο. Για μένα, "το κοινό" δεν είναι απλά ένα σύνολο, είναι άνθρωποι, μονάδες. Και αυτές οι μονάδες έχουν τις δικές τους σκοτούρες, προβλήματα και σκέψεις. Έχω υπάρξει σε live όπου το κοινό δεν με ήξερε, ήταν σκεπτικό ή δύσκολο, και προσπάθησα να τους πλησιάσω γιατί ήξερα ότι κάθε άνθρωπος αξίζει να τον φέρεις κοντά. Ήξερα ότι μπορούσα να το κάνω και τελικά κατέληξε σε μία από τις πιο λυτρωτικές στιγμές της ζωής μας. Για μένα, η μουσική είναι αυτή που δίνει το έναυσμα να νιώσεις, να συνδεθείς με τους άλλους και να συμμετάσχεις στο παρόν.
M.G: Από το δίσκο «Υφαντό» και τις πολλές συναυλίες μέχρι τις επόμενες καλλιτεχνικές δημιουργίες, ποιο στοιχείο της Ιωάννας παραμένεις αναλλοίωτο;
Ι.Κ: Ο ενθουσιασμός είναι το Νο1 στοιχείο της φύσης μου, σε όλα όσα κάνω στη ζωή και κατά συνέπεια, και στη δημιουργία μου. Από το «Υφαντό» μέχρι ό,τι ακολουθεί, αυτή η σπίθα με κρατάει ζωντανή, με ωθεί να πειραματίζομαι, να δοκιμάζω και να συνεχίζω να εξελίσσομαι. Ταυτόχρονα, προσπαθώ να παραμένω πιστή στην αλήθεια μου. Δεν αντέχω τη σκοτεινιά και θέλω η μουσική μου να αντανακλά αυτό που είμαι πραγματικά. Έχω πίστη ακλόνητη σε αυτό που κάνω, σχεδόν τίποτα δεν μπορεί να την κλονίσει και υπάρχει ένα ξεκάθαρο όραμα που με καθοδηγεί. Είναι τρία στοιχεία που δεν θέλω να χάσω ποτέ.
M.G: Πόσα διαφορετικά είναι τα συναισθήματα σου όταν βρίσκεσαι στη σκηνή σε σχέση με το στούντιο;
Ι.Κ: Στη σκηνή τα συναισθήματά μου είναι πολύ πιο έντονα σε σχέση με το στούντιο. Η σκηνή είναι ζωντανή, υπάρχει αλληλεπίδραση με το κοινό, ενέργεια, στιγμές που δεν μπορούν να αναπαραχθούν αλλιώς. Κάθε λάιβ είναι μοναδικό, γιατί ζεις τη μουσική μαζί με τους ανθρώπους που είναι εκεί, και αυτή η εμπειρία δεν συγκρίνεται με τίποτα άλλο. Το στούντιο είναι υπέροχο, μην παρεξηγηθώ, έχω ζήσει και εκεί δυνατές στιγμές, αλλά εκεί λείπει αυτή η άμεση επαφή και η ζωντανή ενέργεια που νιώθεις πάνω στη σκηνή.
M.G: Είσαι άνθρωπος που λειτουργεί περισσότερο με το συναίσθημα ή με τη λογική; Και πώς αυτό αποτυπώνεται στις αποφάσεις που παίρνεις στη μουσική σου πορεία;
Ι.Κ: Με το ένστικτο! Στη μουσική μου πορεία λειτουργώ κυρίως με το ένστικτό μου, αλλά η λογική υπάρχει πάντα ως οδηγός. Πιστεύω σε αυτό που νιώθω για ανθρώπους, συνεργασίες και επιλογές, και αφήνω αυτή την αίσθηση να καθοδηγεί τα βήματά μου, ενώ η λογική με βοηθάει να παίρνω αποφάσεις με βάση την πραγματικότητα και τις συνθήκες. Το αποτέλεσμα είναι ότι κινούμαι με αυτοπεποίθηση, αλλά χωρίς να χάνω την αίσθηση του τι είναι σωστό και πρακτικό.
M.G: Πώς προέκυψε το concept «Υπερατλαντικό»; Δώσε μας περισσότερες λεπτομέρειες για αυτό.
Ι.Κ: Το «Υπερατλαντικό» προέκυψε εντελώς φυσικά. Η λέξη, συγκεκριμένα, μου ήρθε κυριολεκτικά στο αεροπλάνο κατά τη διάρκεια του πρώτου μου υπερατλαντικού ταξιδιού προς το Μεξικό, αλλά αυτό είναι κάτι το προφανές. Το «Υπερατλαντικό» είναι ένα ολόκληρο καλλιτεχνικό σύμπαν. Είναι πολλά πράγματα, είναι ο τρόπος μου και η ανάγκη μου να ενώσω τις δύο μεγάλες μου αγάπες, που είναι τα ταξίδια και η μουσική. Είναι ο τρόπος μου και η ανάγκη μου να μιλήσω για ταξίδια κυριολεκτικά, αλλά κυρίως μεταφορικά, για αλλαγές και διεργασίες που σε πάνε παραπέρα. Είναι ένα concept κάτω από το οποίο θα ενταχθούν πάρα πολλές δράσεις που ετοιμάζουμε με την ομάδα μου.
M.G: Τι νέα πράγματα να περιμένουμε από σένα;
Ι.Κ: Αρχικά, την Κυριακή 30 Νοεμβρίου είναι η συναυλία μου στο Σταυρό του Νότου, μαζί με τους James Basdanis στην ηλεκτρική κιθάρα, στο Looping και στο Programming, το Μάνο Ναζλή στα τύμπανα, το Βαγγέλη Οικονόμου στο μπάσο, την Έφη Καραβαγγέλη στα πλήκτρα και τον Κώστα Σαπούνη στην τρομπέτα, όπου σας περιμένω όλους να περάσουμε υπέροχα! Έπειτα, τον Δεκέμβρη, ετοιμάζουμε ένα πρωτοπόρο πρότζεκτ, ουσιαστικά ένα οξύμωρο «Υπερατλαντικό Τουρ» εντός Αττικής. Είναι οξύμωρο για δύο λόγους: αρχικά γιατί είναι υπερατλαντικό τουρ εντός Αττικής, και δεύτερον γιατί θα γίνει σε χώρους που δεν έχουν καμία σχέση με παραδοσιακούς χώρους μουσικών εκδηλώσεων. Είναι κάτι που ανυπομονώ να ξεκινήσει και με ιντριγκάρει τρομερά, ενώ τα μέρη θα τα αποκαλύψουμε σύντομα!
Αυτή η σειρά «συναντήσεων-συναυλιών» θα κορυφωθεί λίγο πριν χαιρετήσουμε το έτος, σε έναν μαγικό χώρο της Αττικής. Παράλληλα, ετοιμάζω την κυκλοφορία ενός νέου single, προπομπού του άλμπουμ «Υπερατλαντικό», και έρχονται και συνεργασίες που ανυπομονώ να μοιραστώ μαζί σας. Σίγουρα σας υπόσχομαι πολλές εκπλήξεις και μοναδικές στιγμές!
