Η Πολυξένη Καράκογλου έχει τη στόφα μιας καλλιτέχνιδας που αντιμετωπίζει τη μουσική με συνέπεια και αφοσίωση. Από την πρώτη της εμφάνιση μέχρι τις πρόσφατες δουλειές της, έχει ξεχωρίσει για τον τρόπο που συνδυάζει τη μελέτη, την προσωπική της ευαισθησία και την ανάγκη να καταγράφει όσα τη συγκινούν ή την προβληματίζουν. Τα άλμπουμ της, από τις «Πολύχρωμες Ζακέτες» έως την πιο πρόσφατη «Υπόσχεση», αποτυπώνουν μια πορεία που εξελίσσεται σταθερά, με θεματολογία που ξεκινά από τον έρωτα και φτάνει μέχρι κοινωνικά ζητήματα, την ενηλικίωση και τις συνθήκες της καθημερινότητας.
Παράλληλα, η διδασκαλία αποτελεί σημαντικό κομμάτι της επαγγελματικής της ζωής. Με την ομάδα euphonia και μέσα από τη συνεργασία της με μαθητές διαφορετικών επιπέδων, έχει δημιουργήσει έναν χώρο όπου η φωνή και το σώμα αντιμετωπίζονται ως ενιαίο εκφραστικό μέσο. Λίγο πριν ξεκινήσει την επόμενη φάση των ζωντανών της εμφανίσεων με ένα solo πρόγραμμα που ετοιμάζει εδώ και χρόνια, μιλήσαμε μαζί της για τη μέχρι τώρα διαδρομή, τις επιρροές της και τα στοιχεία που συνεχίζουν να τη motivούν στη δημιουργία.
MixGrill: Πείτε μας δυο λόγια για εσάς να σας γνωρίσουμε καλύτερα.
Πολυξένη Καράκογλου: Είμαι η Πολυξένη, είμαι τραγουδοποιός, εκπαιδεύτρια φωνής και σώματος και μου αρέσει να μοιράζομαι τη μουσική μου.
M.G.: Στο ενεργητικό σας έχετε πολλές διακρίσεις, από το εξωτερικό κιόλας, και μεγάλες συνεργασίες. Πώς αισθάνεστε για αυτά τα επιτεύγματά σας μέχρι στιγμής;
Π.Κ.: Επειδή με καθετί που καταπιάνομαι πέφτω με τα μούτρα και δίνομαι, νιώθω πως ό,τι έχει έρθει είναι αποτέλεσμα μελέτης, δουλειάς και αφοσίωσης. Τα απολαμβάνω λοιπόν όλα και τα χαίρομαι σαν μικρές νίκες!
M.G.: Το 2019 κυκλοφόρησε το πρώτο ολοκληρωμένο άλμπουμ σας με τον τίτλο «Πολύχρωμες Ζακέτες». Πείτε μας δυο λόγια γι’ αυτό και τη διαδικασία δημιουργίας του.
Π.Κ.: Οι «Πολύχρωμες Ζακέτες» είναι ένα άλμπουμ σε μουσική του Γρηγόρη Πολύζου και στίχους της Αθηνάς Σπανού. Η Αθηνά και ο Γρηγόρης έφεραν τα τραγούδια τους στη Μικρή Άρκτο και αναζητούσαν εταιρεία. Όταν τα άκουσα, ήξερα πως είναι για εμένα. Κάπως έτσι, ξεκίνησε το δημιουργικό ταξίδι μας και με την Αθηνά. Ξεκίνησε να μου δίνει στίχους που προέκυπταν από τις άπειρες ώρες στο τηλέφωνο και από κοντά και εγώ έγραφα τα τραγούδια μας.
M.G.: Στο τραγούδι «Της Άνοιξης Κολώνια» μιλάτε για το χρόνο. Τι συναισθήματα σάς φέρνει το πέρασμα του χρόνου;
Π.Κ.: Μια νοσταλγία, μια γλυκόπικρη ανάμνηση αλλά μου θυμίζει και το δρόμο μέχρι σήμερα. Κάθε βήμα, κάθε επιλογή μας πάει κάπου.
M.G.: Οι στίχοι των τραγουδιών που επιλέγετε, εκτός από τον έρωτα, αφορούν και κοινωνικά ζητήματα. Υπήρξαν στιγμές που να είχατε δεύτερες σκέψεις πριν καταπιαστείτε με κάποιο κοινωνικά ευαίσθητο θέμα;
Π.Κ.: Η αλήθεια είναι πως όχι, ποτέ. Τα τραγούδια που έχουν κοινωνικό προβληματισμό, ειδικά αυτά σε δικό μου στίχο, βγαίνουν αφιλτράριστα και αβίαστα.
M.G.: Στο τραγούδι «Ειδήσεις Των 8» ασκείτε κριτική στη σύγχρονη δημοσιογραφία. Τι είναι αυτό που σας ενοχλεί στη σημερινή κοινωνία και θα θέλατε να αλλάξει;
Π.Κ.: Η σημερινή κοινωνία είναι φτιαγμένη πάνω σε σαθρά θεμέλια και αξίες που δεν μπορούν να κάνουν τον άνθρωπο να φωτίσει και να εκφράσει τις ωραίες του πλευρές. Να ομορφύνει τον κόσμο μέσα από την ικανότητα του να δημιουργεί.
M.G.: Έχετε πει πως η μουσική είναι το καταφύγιό σας. Άλλα καταφύγια που έχετε υπάρχουν και ποια είναι αυτά;
Π.Κ.: Οι φίλοι και η οικογένεια μου είναι το πιο σημαντικό μου καταφύγιο. Θα μπορούσα να αλλάξω πλήρως τη ζωή μου, αν χρειαζόταν, για να είναι καλά οι άνθρωποι που αγαπώ.
M.G.: Παράλληλα με το τραγούδι, ασχολείστε και με τη διδασκαλία. Πείτε μας δυο λόγια και γι’ αυτή την ενασχόλησή σας.
Π.Κ.: Αγαπώ πολύ τη διδασκαλία, τη μελέτη του φωνητικού μηχανισμού, τη σχέση που έχω χτίσει με τους μαθητές μου, την ομάδα μας euphonia, που έχουμε φτιάξει με άλλες τρεις εκπαιδεύτριες. Η διδασκαλία κατέχει τεράστιο ρόλο στη ζωή μου και είμαι πολύ τυχερή που κάνω μια δουλειά που αγαπώ τόσο πολύ. Γνωρίζω συνεχώς υπέροχους ανθρώπους γεμάτους ταλέντα και όνειρα.
M.G.: Τι θα θέλατε να κρατήσουν από εσάς οι μαθητές σας;
Π.Κ.: Προσπαθώ να τους μάθω να δουλεύουν σκληρά για αυτό που ονειρεύονται, και σε κάθε βήμα να κοιτούν αν είναι εντάξει με τις επιλογές τους.
M.G.: «Υπόσχεση» είναι ο τίτλος του τέταρτου προσωπικού σας άλμπουμ. Μιλήστε μας για το τι πρόκειται να ακούσουμε.
Π.Κ.: Είναι εννιά συνθήκες-ορόσημα της καθημερινότητας που κάθε άνθρωπος βιώνει σε κάποια φάση της ζωής του. Έρωτας, γονεϊκότητα, πληροφόρηση, υπερεργασία, κόπωση, ενηλικίωση…
M.G.: Σε αυτό το άλμπουμ υπάρχει και ένα ντουέτο με τους Κοινούς Θνητούς, στο οποίο έχετε γράψει εσείς τη μουσική, με τίτλο «Μη Φοβηθείς». Εσείς τι φοβάστε;
Π.Κ.: Όπως έχει πει η Αθηνά σε άλλο τραγούδι μας, στη «Διαμάντω», «Φυσικά και φοβάμαι αλλά δεν σταματάω». Πολλά πράγματα φοβάμαι, και όμως τα προσπαθώ όσο μπορώ και με το τρόπο που μπορώ. Δεν προχωράει αλλιώς το πράγμα, νομίζω.
M.G.: Τα επόμενα σχέδιά σας ποια είναι;
Π.Κ.: Θα ανακοινώσω σε λίγες μέρες τις βόλτες μου εκτός Αττικής με ένα πρόγραμμα που θέλω πολλά χρόνια να στήσω μόνη μου, solo! Θα χαρώ να σας δω κάπου εκεί έξω, λοιπόν!