Βαθμολογία:
7
Τι θα ακούσετε:
pop, electro
Το Παιδί Τραύμα, με την κυκλοφορία του προηγούμενου δίσκου του «Μέινστριμ», βγήκε τρόπον τινά στο φως. Ενώ στα πρώτα του άλμπουμ υπήρχε ένα πέπλο που κάλυπτε τον καλλιτέχνη, αφήνοντας το κοινό να καλύψει τα κενά, το concept με την παρακολούθηση της ζωής μιας τυπικής ελληνικής οικογένειας και η αποτύπωση των στιγμιότυπων της ζωής της, σύστησε ξανά σε όλους μας το Παιδί Τραύμα. Η επιστροφή του με τη «Δεύτερη Ζωή» συνεχίζει αυτή την πρακτική, βρίσκοντας τον Τάσο Καρτέρη σε ακόμα μεγαλύτερη εξομολογητική διάθεση.
Η πρωταγωνίστρια στα εννιά τραγούδια της «Δεύτερης Ζωής», Ντιάνα, γεννήθηκε το 1990 στην Αθήνα. Η ζωή της κυλούσε ήρεμα και χωρίς εξάρσεις. Της άρεσαν οι εκδρομές στη φύση, το κόκκινο χρώμα κι οι παλιές καρτ-ποστάλ. Πριν 10 χρόνια παράτησε ξαφνικά την οικογένεια, τους φίλους και τη δουλειά της, κι έφυγε ξαφνικά και απροειδοποίητα από τη χώρα. Άφησε πίσω της μόνο ένα σημείωμα που έλεγε «Δε θέλω να με βρει κανένας. Θέλω να ζήσω μια Δεύτερη Ζωή». Έκτοτε, ζει μόνη της σ’ ένα μικρό χωριό της Παταγονίας. Πρόσφατα έστειλε στη μητέρα της ένα άλμπουμ με φωτογραφίες από εκεί. Είναι και το μόνο σημείο ζωής που έχει δώσει ποτέ. Αυτό είναι το πλαίσιο στο οποίο κινούνται τα κομμάτια του δίσκου, δίνοντας την ευκαιρία στο Παιδί Τραύμα να μας μιλήσει για όλα όσα τον απασχολούν.
Πως ενηλικιώνεται κανείς; Πως ζητάς ή δίνεις συγχώρεση; Μια επανεκκίνηση εμπεριέχει πάντα την απόρριψη του πρότερου εαυτού; Η φυγή από κάπου ισοδυναμεί με δειλία ή με ευκαιρία μιας νέας αρχής; Σε αυτές τις ερωτήσεις έρχονται να δώσουν απάντηση τα τραγούδια του άλμπουμ, φιλτραρισμένα με electro μελωδίες, όμορφα συνθεσάιζερ και διακριτικές κιθαριστικές γραμμές. «Λες πως μάλλον είναι δυνατά η μουσική κι από την Αθήνα θες να φύγουμε, μα τον ίδιο στίχο τραγουδάμε μια ζωή: άκου τον πάλι από την αρχή» τραγουδά το Παιδί Τραύμα και η επιθυμία για μια καινούργια αρχή απλώνεται πάνω μας.
Στο κομμάτι που ανοίγει τον δίσκο, το «Κανένας», μας λέει πως «Αυτό δεν κάνει, το άλλο δεν μου φτάνει, δεν έχω ανασάνει για κάμποσο καιρό», μεταφέροντας τα λόγια της Ντιάνα και όποιου άλλου νιώθει πως είναι ο «Κανένας». Με το τραγούδι «Τα Μάγουλα» γίνεται φανερή η αγωνία και η βιασύνη της πρωταγωνίστριας να φύγει μακριά, για να περάσουμε στο «Ένα Μέρος Για Μένα», με τη συμμετοχή της Δήμητρας Γαλάνη, το πιο μελαγχολικό κομμάτι της «Δεύτερης Ζωής», για τα μέρη μέσα μας που θέλουμε να μοιραστούμε με τους άλλους σε ένα πλαίσιο ασφάλειας και εμπιστοσύνης.
Τελειώνοντας η Δεύτερη Ζωή με την «Έξοδο» και το «Πρωινό», το Παιδί Τραύμα μιλάει για το πως καμιά φορά μια ζωή δεν είναι αρκετή, πως ο κόσμος γύρω μας μπορεί και να μην μας χωράει. Σαν την Ντιάνα, απομένει να βρούμε το δικό μας μονοπάτι.