Ο Papazó στο Gagarin 205: Μια «Αν-ισορροπία» που βρήκε το απόλυτο κέντρο της

Υπάρχουν βραδιές που η ένταση ξεκινά από το πεζοδρόμιο της Λιοσίων, πολύ πριν ανάψουν τα φώτα της σκηνής. Η ουρά έξω από το Gagarin 205 το βράδυ της Παρασκευής ήταν η πρώτη δήλωση προθέσεων ένα εντυπωσιακό ηλικιακό εύρος, από «παιδιά των social» μέχρι παλιούς γνώριμους της εγχώριας ροκ σκηνής, όλοι εκεί για την sold out παράσταση «Αν-ισορροπία», στο πλαίσιο των Jameson Connects music sessions.

Από τα πρώτα δευτερόλεπτα, ο Papazó (Βασίλης Παπαζώτος) κατέστησε σαφές ότι δεν ήρθε για ένα τυπικό live. Με ένα live looping intro, έστησε έναν ολόκληρο ηχητικό κόσμο μπροστά στα μάτια μας, σχεδόν τελετουργικά, χτίζοντας στρώσεις ήχου που λειτούργησαν ως υπόσχεση. Αυτή η εισαγωγική «ιεροτελεστία» μετατράπηκε γρήγορα σε μια τρίωρη γιορτή χωρίς παύσεις, χωρίς ανάσες και χωρίς την παραμικρή διάθεση να πέσει η ένταση. Η «αν-ισορροπία» του τίτλου δεν ήταν έλλειψη ελέγχου, αλλά η μεγαλύτερη δύναμη της βραδιάς: μια διαρκής κίνηση ανάμεσα σε αντιθέσεις που διατηρούσαν μια γρανιτένια συνοχή.

Δίπλα του, η Άρτεμις Κυριακοπούλου, μια από τις πιο ξεχωριστές φωνές της νέας γενιάς, έδωσε το δικό της στίγμα. Με μια σπάνια άνεση και σκηνική κίνηση που «γέμιζε» το Gagarin, η Άρτεμις ισορρόπησε ανάμεσα σε ροκ ηλεκτρικά riffs και μελωδικές ερμηνείες. Η στιγμή που ερμήνευσε το «Πιάνω Φωτιά» ήταν από τις πιο δυναμικές της βραδιάς, με το Gagarin κυριολεκτικά να «καίγεται» από την ενέργειά της, ενώ το medley που μοιράστηκε με το Βασίλη (περνώντας από ξένο ρεπερτόριο σε ελληνικά αγαπημένα) ανέδειξε την εξαιρετική τους χημεία.

Ο Papazó πλαισιώθηκε από μια μπάντα-φωτιά. Ο Μάριος Καραμπότης στην υποδειγματική μουσική επιμέλεια, ο Πέτρος Σπιθουράκης στην κιθάρα, ο Κώστας Χριστοδούλου στα τύμπανα και ο Μίνως Πετσετάκης στο μπάσο. Μαζί, δημιούργησαν έναν ήχο με «σώμα», που μπορούσε να υποστηρίξει από την cozy, σπιτίσια ατμόσφαιρα του «Είναι Εντάξει Μαζί Μου» μέχρι την απόλυτη έκρηξη στο διαχρονικό «Μια Φορά» που τραγούδησαν πίσω στο χρόνο ο Δημήτρης Κοργιαλάς μαζί με την Κατερίνα Μουτσάτσου.

Το setlist ήταν ένας ασταμάτητος μαραθώνιος. Από το «Βασιλιά Της Σκόνης» (Ξύλινα Σπαθιά) μόνο με την ηλεκτρική του κιθάρα, μέχρι τη διασκευή στο "Meds" των Placebo και το «Τρένο» των Τρυπών που μπλέχτηκε ευφυώς με το "Let Me Entertain You" του Robbie Williams, ο Βασίλης απέδειξε πως η καρδιά του χτυπάει στη ροκ των '90s.

Οι καλεσμένοι της βραδιάς πρόσθεσαν επιπλέον επίπεδα στην εμπειρία. Η Ευρυδίκη αποθεώθηκε, χαρακτηρίζοντας το Βασίλη «υπερταλαντούχο» και «συνομήλικο με το γιο της», πριν μας χαρίσει μια ανατριχιαστική «Πυξίδα» και συμμετάσχει στην απόλυτη ανατροπή: μια ηλεκτρική διασκευή στο "Whole Lotta Love" των Led Zeppelin. Λίγο μετά, η Παυλίνα Βουλγαράκη έφερε τη δική της αύρα με το «Φέρτα Μου Όλα Πίσω», το ολοκαίνουριο «Παλιοσκορπιός» και τους αγαπημένους «Λαβυρίνθους».

Δεν έλειψαν και οι νέες προτάσεις, όπως το ακυκλοφόρητο «Δεσποινίς», αλλά και το «Θεέ Μου Μεγαλοδύναμε» σε ένα εξαιρετικό hip-hop medley με το «Θέλω Να Γυρίσω Στα Παλιά», που έδειξε την πολυσυλλεκτικότητα του Papazó.

Η πιο φορτισμένη στιγμή, ωστόσο, ήταν το κομμάτι «Κύματα», το οποίο ο Βασίλης αφιέρωσε στα παιδιά των Τεμπών. Η ακουστική προσέγγιση χαμήλωσε τους παλμούς, δημιουργώντας μια στιγμή συλλογικής συγκίνησης και σιωπής που θύμισε σε όλους πως η μουσική είναι, πάνω από όλα, μοίρασμα ψυχής.

Το κλείσιμο βρήκε το Gagarin να χορεύει στους ρυθμούς του «Σαν Να Μην Πέρασε Μια Μέρα» παντρεμένο με το "She’s a Maniac", ενώ η ηλεκτρική διασκευή στην «Πικροδάφνη Τον Ανθό» με τη φυσαρμόνικα του Papazó —αφιερωμένη στη γιαγιά του, την κυρία Τούλα— έκλεισε το μάτι στην παράδοση με τον πιο σύγχρονο τρόπο.

Ο Papazó απέδειξε στο Gagarin ότι δεν είναι απλώς ένας καλλιτέχνης που «εξαργυρώνει» την επιτυχία των social media. Είναι ένας μουσικός που εργάζεται αθόρυβα πίσω από τις κάμερες, που σέβεται τους παλαιότερους και στηρίζει τους νεότερους, καταφέρνοντας να μετατρέψει μια συναυλία σε ένα τεράστιο, ενωτικό πάρτι. Η «Αν-ισορροπία» του ήταν, τελικά, η πιο ισορροπημένη και ελπιδοφόρα μουσική πρόταση που έχουμε ακούσει τελευταία.