Βαθμολογία:
7
Τι θα ακούσετε:
rock, post-punk, darkwave
Είναι κοινός τόπος ανάμεσα στους θιασώτες του post-punk, dark ήχου πως οι Interpol δεν κατάφεραν να διατηρήσουν την μουσική ποιότητα που υπήχε σε αφθονία τόσο στο ντεμπούτο τους, το αξεπέραστο "Turn On The Bright Lights" (2002), όσο και στο αμέσως επόμενο "Antics" (2004). Με κάθε δίσκο τους έμοιαζαν να απομακρύνονται από όλα όσα τους έκαναν τόσο αγαπητούς στους θιασώτες αυτού του ήχου. Με την κυκλοφορία του "This Mirror Weighs A Ton", οι Interpol ξαναγυρνάνε στις post-punk ρίζες τους, αλλά τους δίνουν μια φρέσκια, νέα αίσθηση. Ηλεκτρονικά, πιάνο, ακουστικές κιθάρες, έγχορδα, διασφαλίζουν ότι το συγκρότημα δεν μένει απλώς στη σκιά των πρότερων αλμπουμ του, αλλά θέλει να ανανεωσει την δυναμική του.
Τα φωνητικά του Paul Banks είναι το επίκεντρο των νέων συνθέσεων και τους δίνεται άφθονος χώρος να απλωθούν σωστά κατά την διάρκεια του δίσκου. Το ομώνυμο κομμάτι μοιάζει να αιωρείται, συνδυάζοντας έναν μινιμαλιστικό ήχο, με συνθεσάιζερ και μπάσο, πετυχαίνοντας να δημιουργήσει μια ονειρική ατμόσφαιρα. Το "See Out Loud" ροκάρει με έναν ψύχραιμο και διακριτικό τρόπο και θυμίζει μια φανταστική συνάντηση μεταξύ REM και Cure. Το "Iron City" παρασέρνει τον ακροατή σε μια ευχάριστα σκοτεινή διάθεση με την ατμοσφαιρική εισαγωγή του, τα ντραμς και τις ηλεκτρονικές πινελιές του, ενώ το "Wounded Soldier" προσφέρει βάθος με το αργό mid-tempo του και μια στοιχειωτική ερμηνεία από τον Banks. Το "Wings On Fire" προσφέρει κλασικό Interpol post-punk, ποντάροντας στην αλληλεπίδραση μεταξύ φωτός και σκότους.
Με τον καινούργιο τους δίσκο οι Interpol ανατρέπουν τον καθιερωμένο ήχο τους με φρέσκα ηχόχρωματα και πιο αντισυμβατικές ενορχηστρώσεις. Η αναμφισβήτητη μουσική τους κλάση κάνει αισθητή την παρουσία της ξανά, φέρνοντας τους ξανά στην πρώτη γραμμή της τρέχουσας μουσικής πραγματικότητας.