the gathering

The Gathering: Μεταλλική γοτθική μελαγχολία

Μια μικρή αναδρομή στην πορεία του Ολλανδικού συγκροτήματος λίγο πριν τις εμφανίσεις τους σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Διαβάστηκε φορες
Μπορούμε με ασφάλεια να πούμε ότι το "Mandylion" (1995) είναι ένα από τα πιο σημαντικά και καλύτερα άλμπουμ προοδευτικού ροκ της δεκαετίας του '90. Με αφετηρία την Ολλανδία, οι The Gathering κατάφεραν να καθιερωθούν στην συνείδηση των οπαδών του γοτθικού «μεταλλικού» ήχου ως οι κύριοι εκφραστές αυτού του μουσικού είδους. Ωστόσο, υπάρχει και η περίοδος πριν από το "Mandylion", που ξεκινάει με το ντεμπούτο τους, "Always..." (1992).

Επηρεασμενοί από τους "Paradise Lost", και ειδικότερα από το άλμπουμ τους "Gothic", κυκλοφορούν ένα αμιγώς death metal δίσκο με brutal φωνητικά από τον τότε τραγουσιδστή τους Bart Smits, με το "King For A Day" να αποτελεί την πιο προσιτή τους σύνθεση μέχρι εκείνη την στιγμή, ένα ντουέτο ουσιαστικά με την Marike Groot, που άφηνε να φανεί η επιθυμία των Gathering να στραφούν σε πιο μελωδικές φόρμες. Η αποχώρηση του Smits σηματοδότησε την κυκλοφορία του επόμενου άλμπουμ τους, "Almost A Dance" (1993). Αφήνοντας τους εαυτούς τους να παρασυρθουν από την επέλαση του grunge ήχου, οι Gathering μοιάζουν μπερδεμένοι ως προς την κατεύθυνση που θέλουν να ακολουθήσουν, κάτι που φαίνεται στις αρκετά αδύναμες στιγμές του δίσκου. Οι αντιδράσεις κοινού και κριτικών είναι, κατά συνέπεια, χλιαρές, με το μέλλον του project να μη φαίνεται ιδιαίτερα λαμπρό.

Το συγκρότημα αναζητά αντικαταστάτες που μπορούν να προκαλέσουν την αίσθηση του "King For Day" και η επιλογή της Anneke van Giersbergen αλλάζει μεμιάς την πορεία του γκρουπ. Αυτή η τραγουδίστρια έχει ένα καταπληκτικό, σχεδόν οπερατικό, φωνητικό εύρος και φτάνει στις ψηλές νότες με ευκολία, μόνο και μόνο για να αναζητήσει στη συνέχεια τα βαθύτερα, ονειρικά χαμηλά. Η Anneke van Giersbergen έχει την ικανότητα να ανεβάσει τους The Gathering σε άλλο επίπεδο. Αν και οι χορευτικές της κινήσεις δεν ταιριάζουν καθόλου με τη μουσική, κατά κάποιον τρόπο αυτό λειτουργεί. Σε διεθνές επίπεδο, το ενδιαφέρον για αυτό το gothic metal υποείδος αυξάνεται, με συγκροτήματα όπως oi Within Temptation (Sharon den Adel), Epica (Simone Simons) και After Forever (Floor Jansen) να κερδίζουν οπαδούς, ξεπερνώντας τα σύνορα της Ολλανδίας.



Οι Gathering εξακολουθούν να παράγουν heavy μουσική, αλλά μετατοπίζουν την έμφαση τους στο progressive rock. Το εναρκτήριο τραγούδι του "Mandylion" (1995), "Strange Machines", συνδέεται με τον συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας HG Wells, με το συγκρότημα να ταξιδεύει με μια χρονομηχανή και να επισκέπτεται αξιομνημόνευτα ιστορικά γεγονότα και να εξυμνεί συνθέτες όπως ο Μπετόβεν. Οι Gathering αποστασιοποιούνται από το βαρύ "Always…" και δίνουν μια θετική χροιά στον doom ήχο. Φυσικά, οι κιθάρες των Jelmer Wiersma και René Rutten είναι απολαυστικά βαριές, αλλά είναι κυρίως ο πληκτράς Frank Boeijen που τους δίνει μια αλλαγή υπό το άγρυπνο βλέμμα του παραγωγού Siggi Bemm

Το "Eleanor" διαθέτει την ίδια ομορφιά, και εδώ η Anneke επιδεικνύει τις φωνητικές της ικανότητες. Μόνη της, ανυψώνει αυτό το μελωδικό κομμάτι σε μια υπερβατική διάσταση και εναπόκειται στα άλλα μέλη του συγκροτήματος να το χρωματίσουν με φθινοπωρινά χρώματα.

Το "Mandylion" είναι αφιερωμένο σε έναν κοινό, αγαπημένο φίλο τους, τον Harold Gloudemans, ο οποίος έχασε τη ζωή του σε ένα τραγικό τροχαίο ατύχημα. Είναι ουσιαστικά μια διαδικασία πένθους στην οποία νέοι που βρίσκονται στην ίδια κατάσταση μπορούν να βρουν υποστήριξη. 

Είναι αξιοσημείωτο το πώς απομακρύνουν αυτό από τη σφαίρα του ταμπού· πόσο ταιριαστό είναι αυτό για το μυστήριο του "Mandylion". Στο "In Motion #1", οι metal κιθάρες αντλούν έμπνευση από το doom post-punk παρελθόν της δεκαετίας του '80 και προσαρμόζουν τα χαμηλά κουρδισμένα σημεία ανάλογα. Και εδώ, η θλίψη, ο πόνος και ο θάνατος. Ο κόσμος συνεχίζει να κινείται, αλλά η Anneke στέκεται παγωμένη, ανήμπορη να κινηθεί. Και πάλι, αυτή η προσωπική ερμηνεία, αν και όλοι μπορούν να την καταλάβουν. Είναι το επαναλαμβανόμενο παιχνιδιάρικο στυλ του πληκτρά Frank Boeijen που έρχεται σε έντονη αντίθεση με τα εκτεταμένα σόλο του κιθαρίστα.

Το "Leaves" κυκλοφορεί επίσης ως single, αν και η επίδρασή του είναι πολύ λιγότερο σημαντική από το "Strange Machines". Είναι απλώς λίγο πιο ονειρικό, ίσως λίγο πιο καταθλιπτικό. Περιγράφει τα στάδια που πρέπει να περάσει ένας νεαρός έφηβος για να συνεχίσει να αναπτύσσεται. Δυσπιστία, ακατανοησία, μια αμφιλεγόμενη εικόνα για τον εαυτό του και, πάνω απ' όλα, απώλεια. Τα σκοτεινά περάσματα του μπασίστα Hugo Prinsen Geerligs για το "Fear The Sea" οδηγούν σε έναν πιο σουρεαλιστικό κόσμο. Η Anneke van Giersbergen διατηρεί τον έλεγχο της φωνής της και το "Fear The Sea" είναι πραγματικά ένα από αυτά τα κομμάτια που μπορείς να επεκτείνεις σημαντικά με πολλαπλά επίπεδα ζωντανά. 

Το ότι οι Gathering είναι μεγάλοι θαυμαστές των Dead Can Dance είναι εμφανές στη διασκευή τους στο νωχελικό "In Power We Entrust The Love Advocated" και, έχοντας αυτό κατά νου, βγάζει νόημα ο αισθησιακός, ανατολίτικος ήχος του ομότιτλου κομματιού του "Mandylion". Aφιερωμένο στον εκλιπόντα σύντροφό τους, είναι φολκ στη φύση του, εν μέρει λόγω της εντυπωσιακής εισαγωγής με φλάουτο. Μια ωραία προσθήκη από τον René Rutten, ο οποίος ήδη αποκαλύπτεται εδώ ως πολυοργανίστας.

Σε περίπου δύο εβδομάδες, οι the Gathering θα ζωντανέψουν ξανά την μαγεία του "Mandylion". Το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να προσδεθούμε πάνω σε αυτή την παράξενη μηχανή και να απολαύσουμε το ταξίδι.


Οι The Gathering θα εμφανιστούν την Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου στη Μονή Λαζαριστών και το Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου στο θέατρο Λυκαβηττού στην Αθήνα. Περισσότερες πληροφορίες εδώ.

Διαβάστε ακόμα