Χμμμμμ. Το 13ο Μουσικό Φεστιβάλ Ελάτειας έφτασε στο τέλος του. Έχω γυρίσει σπίτι. Ο σάκος με τα ρούχα είναι ακόμα στην γωνία, περιμένει υπομονετικά την σειρά του. Μόνο την φωτογραφική μηχανή πήρα στο χέρι μου...
Κοίταξα ανυπόμονα τις πρώτες φωτογραφίες…
Εικόνες, στιγμές, αναμνήσεις, άνθρωποι...
Προσπαθώ να ξετυλίξω το κουβάρι από την αρχή:
Βρέθηκα στην Ελάτεια από το προηγούμενο βράδυ. Είδα μεγάλα φορτηγά να καταφθάνουν και να δημιουργείται ένα απίθανο εργοτάξιο. Οι τεχνικοί, που πολλές φορές δεν παρατηρούμε στα πλαίσια μιας συναυλίας, είχαν ήδη ξεκινήσει. Φωνές, γέλια, εντάσεις μα πάνω απ’ όλα σκληρή δουλειά, και μάλιστα και κατά τη διάρκεια της νύχτας ή ακόμα όταν ο καλοκαιρινός ελληνικός ήλιος δέσποζε.
Οι εθελοντές του φεστιβάλ, παλιοί και νέοι, ήδη είχαν βρει τις θέσεις τους και τις σκηνές τους. Είναι περίεργο πώς λειτουργεί η μουσική στους ανθρώπους, ιδιαίτερα σε ένα μουσικό φεστιβάλ. Γνωριμίες, φιλίες, έρωτες…
Ο Γιώργος με την Άννα είναι εθελοντές που γνωρίστηκαν εδώ πριν τρία χρόνια. Την τελευταία μέρα του φεστιβάλ εκείνης της πρώτης τους χρονιάς, έγιναν ζευγάρι και είναι ακόμα μαζί.
Η Ειρήνη κι η Άρτεμη ήρθαν μαζί στο Φεστιβάλ. Τις ξεχώρισα στο πλήθος για το πόσο ερωτευμένες δείχνανε. Σήκωσα θρασύτατα την μηχανή μου και τις φωτογράφισα, κι όταν περήφανος τούς έδειξα… την πραμάτεια μου, χαρήκανε μαζί μου.
Η μουσική έκανε κι εδώ το θαύμα της.
Και ποιοι δεν ανέβηκαν στην σκηνή: ο Γιώργος Χριστοδουλάκος, ο Ethismos, οι Λόγος Τιμής, οι Πυξ Λαξ, η Ανδριάνα Αχιτζανοβα, η Νεφέλη Φασούλη, Νατάσα Μποφίλιου, ηΜατούλα Ζαμάνη, η Βασιλική Μιχαλοπούλου,ο Jaul, ο Novel 729, o Γιάννης Χαρούλης, ο Βέβηλος, η Μαρίνα Σπανού, ο «Βασίλη, ζούμε για να σ΄ακούμε» Βασίλης Παπακωνσταντίνου, ο Πάνος Βλάχος. Άφησα για το τέλος τις μπάντες: Ajde Band, Otra Rota, και Banda Entopica, που έβαλαν φωτιά στα πόδια μας μεσημεριάτικα και μας έκαναν να χορεύουμε όλοι παρέα.
Ο Σύλλογος Νεολαίας Ελάτειας προβάλλει και προωθεί τον τόπο του με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Αυτό είναι κάτι που το αναγνωρίζουν όλοι. Από τον απλό επισκέπτη μέχρι τους καλλιτέχνες που συμμετέχουν! Χιλιάδες κόσμος, πολλοί φίλοι, γνωστοί που ανταμώνουμε πια, κάθε χρόνο εδώ. Ακόμα και νέοι φίλοι που ήρθαν για πρώτη φορά.
Αυτό που ξεκίνησε πριν μερικά χρόνια σαν ένα απλό ετήσιο μουσικό πάρτι του συλλόγου κατάφερε να γίνει ένα από τα μεγαλύτερα κατασκηνωτικά φεστιβάλ της Ελλάδας.
Κι αν για πολλούς το Φεστιβάλ, είναι το καθαρά μουσικό μέρος, για μένα υπάρχει μια παρέα: Ο Νίκος ο «Πάσσαρης», ο Χρήστος, ο Τζίμης, ο Γιάννης, η Αναστασία, ο Κωνσταντίνος, ο Άγγελος, ο Γιώργος, ο Ζάχος, ο Κωστής, η Χριστίνα κι η Κωνσταντίνα και τόσοι άλλοι, ειδικά οι εθελοντές, που είναι η ψυχή της διοργάνωσης.
Τελικά, όσο κλισέ και να ακούγεται, τα πιο ωραία πράγματα τα φτιάχνουν οι παρέες!
Υ.Γ: Ευχαριστώ από καρδιάς, όλους τους εθελοντές, φίλους, γνωστούς, ακόμα και άγνωστους (ειδικά αυτούς που «ξεδιάντροπα» έκλεβα στιγμές, με τον φακό μου, από την ζωή τους) για τις υπέροχες μουσικές μέρες που περάσαμε!
Υ.Γ 2: Τους καλλιτέχνες που παρόλη την δημοσιογραφική μου ιδιότητα, μου εμπιστευθήκαν στιγμές, σκέψεις, νέα, ιστορίες (κάποιες για να κοκκινίζεις) και κουτσομπολιά!
Υ.Γ 3: Κάποιες μεταμεσονύχτιες ιστορίες που συνέβησαν στην Ελάτεια… μένουν στην Ελάτεια.
Υ.Γ 4: Με υγεία, άντε και του χρόνου!