michalis rakintzis rave (2)

Ο Μιχάλης Ρακιντζής μάς χάρισε ένα rave πάρτυ με AI εφέ, πολύ χορό και κάποιες στιγμές αμηχανίας

Όσα είδαμε στο Εκρηκτικό Greek House & Techno Session που διοργάνωσε με το Γιώργο Κάρμα στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο.

Διαβάστηκε φορες
Το Σάββατο 9 Μαϊού βρεθήκαμε στο δεύτερο από τα «Εκρηκτικά Greek House & Techno Sessions» του Μιχάλη Ρακιντζή. Μια σαφώς πρωτοπόρα προσπάθεια να φέρει κάτι διαφορετικό στη ελληνική electro-pop μουσική σκηνή. Η ιδέα ενός rave χωρίς καθίσματα, με stands και live μουσική, είχε πολλές δυνατότητες για να ξεχωρίσει.

Ο Μιχάλης Ρακιντζής μάς κάλεσε σε ένα μουσικό ταξίδι που προσπάθησε να δαμάσει το χωροχρόνο, με το κοινό να ανταποκρίνεται άμεσα. Αν και σε στιγμές το επίκεντρο της βραδιάς έγερνε προς το οπτικοακουστικό υλικό που ο καλλιτέχνης είχε δημιουργήσει με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης, η διαδραστικότητα του προγράμματος το έκανε να μοιάζει σαν ένα μεγάλο καραόκε πάρτυ. Η ενέργεια στηρίχθηκε, επίσης, σε μεγάλο βαθμό στον παλμό που έδινε ο Γιώργος Κάρμας πίσω από την κονσόλα του ήχου, όταν ο «αιώνιος έφηβος» Μιχάλης Ρακιντζης έμοιαζε να μπαίνει περισσότερο στο ρόλο του θεατή. Το κοινό, φοβερά ένθερμο, κυρίως από fans του που φάνηκε να τον ακολουθούν από παλιά, χόρευε και τραγουδούσε ασταμάτητα, δίνοντας μια πολύ ωραία ατμόσφαιρα στη βραδιά.


Στον ιστορικό χώρο του Γυάλινου Μουσικού Θεάτρου, το κοινό σίγουρα ένιωσε μια οικειότητα, ταυτόχρονα βέβαια με μια διάχυτη αγωνία, καθώς δεν ήταν ένα καλλιτεχνικό έργο που θα περίμενε κανείς να απολαύσει στο χώρο.

Η αλήθεια είναι πως τα αμφιθεατρικά διαζώματα του θεάτρου δημιουργούσαν μια απόσταση στο κοινό, που κάπως επέτρεπε την αμηχανία στην ατμόσφαιρα. Αν και σαφώς ανατρεπτική πρόταση για το ύφος τέτοιων εκδηλώσεων, ίσως η πρόθεση της διοργάνωσης να μην μεταδόθηκε πλήρως μέσα από το χώρο αυτό.

Το πιο ανατρεπτικό μέρος της βραδιάς ήταν σίγουρα τα AI audiovisuals. Τα γραφικά που αναπαράγονταν σε πραγματικό χρόνο είχαν μια φουτουριστική αίσθηση, όμως πολλές φορές φαινόταν πως πήγαιναν παραπέρα από ό,τι χρειαζόταν η στιγμή. Αντί να συμπληρώνουν τη μουσική, έκαναν ενίοτε το θέαμα να μοιάζει υπερφορτωμένο και υπερβολικά τεχνητό. Σαν να υπήρχε μια προσπάθεια για αποπροσανατολισμό, αντί για να δημιουργήσουν μια αρμονική εμπειρία. Τα αποτελέσματα ήταν συχνά αμήχανα, στερώντας από τη βραδιά εκείνη την αυθόρμητη ζωντάνια που κάνει ένα rave να ξεχωρίζει. Το ηχητικό αποτέλεσμα της τεχνητής νοημοσύνης, αν και πιο φυσικό, επίσης δεν φάνηκε να υποστηρίζει συνολικά το καλλιτεχνικό σκέλος της βραδιάς.

Συνολικά, πάντως, η βραδιά είχε τις στιγμές της. Η ενέργεια του κοινού, οι δυνατοί ρυθμοί και η γενικότερη ατμόσφαιρα έκαναν αυτή την εμπειρία κάτι διαφορετικό από τις συνηθισμένες νυχτερινές εξόδους. Αν και οι τελικές ενορχηστρώσεις δεν έφερναν τόσο σε techno ήχους που θα περίμενε κανείς σε ένα "rave" παρτυ, ο ηλεκτρονικός ήχος έθεσε τον παλμό της βραδιάς σε ένα ρυθμικό κρεσέντο που έκανε το κοινό να χορεύει καθ’ όλη την διάρκεια. Ίσως, με λίγη περισσότερη ισορροπία και μια πιο οργανωμένη χρήση της τεχνολογίας, η δυναμική της βραδιάς να απογειωνόταν. Σίγουρα κάτι τόσο πρωτοποριακό για την ελληνική μουσική σκηνή έχει να προσφέρει δημιουργική έμπνευση και ανανέωση.


Οι φωτογραφίες ανήκουν στο Γιάννη Κουρεμένο και στο mixgrill.gr.

Διαβάστε ακόμα