Η Patti Smith είναι η προσωποποίηση της μποέμ κουλτούρας της Νέας Υόρκης, στην οποία ανήκει, έχοντας ως πρώτο της μέλημα την αποδόμηση μοτίβων. Η στιχουργική της, οι μελωδίες των τραγουδιών της, το στήσιμο της πάνω στην σκηνή ξεχώριζαν τα πρώτα ταραγμένα χρόνια της δεκαετίας του '70.
Όταν έκανε την πρώτη της εμφάνιση στη σκηνή του CBGB στην Νέα Υόρκη, διαβάζοντας την ποίησή της, επηρεασμένη από τους beatniks, υπό τους ήχους μιας θορυβώδους κιθάρας, αγκαλιάστηκε μονομιάς από το εκκολαπτόμενο punk κίνημα, όντας μια εκ των βασικών πρωταγωνιστριών του.
Όταν κυκλοφόρησε το ντεμπούτο άλμπουμ της, "Horses" (1975), έγινε μια πολιτιστική φιγούρα τεράστιου διαμετρήματος, μια σημαία του φεμινισμού και ένα προπύργιο συναισθηματικότητας, ειλικρίνειας και εντιμότητας. Το να ακούς την Patti Smith σημαίνει να ξεκινάς με μια πλήρη απόρριψη των στερεοτύπων. Μαζί με τα τραγούδια, που στηρίζονται σε rock και punk μοτίβα με στίχους και ρεφρέν, υπάρχουν κομμάτια σαν το "Land" και δίσκοι σαν το "Radio Ethiopia", που πάνε την μουσική ένα βήμα παραπέρα. Μαζί με αυθόρμητα, εκστατικά παραληρήματα, όπως τα "Ask The Angels" ή το "Dancing Barefoot", δίνουν τη μεγάλη εικόνα της καλλιτεχνικής αξίας της.
Η ουσία της Patti Smith είναι ο τρόπος που ερμηνεύει. Υπάρχει μια ειλικρίνεια στην στάση της, μια ένταση στη φωνή της. Η πραγματική της δύναμη έγκειται στη δυναμική, στο πώς μπορεί να ανεβάζει διακριτικά τις στροφές της, να μεταβαίνει από έναν απαλό ψίθυρο σε μια ολομέτωπη κραυγή και μετά να επιστρέφει ξανά στην αρχή του τραγουδιού. Η συντριπτική πλειοψηφία των τραγουδιών της ασχολείται με θέματα που εμπίπτουν στην «αμερικανική σχολή μυστικισμού» –σκοτάδι, κατάθλιψη, θάνατος, σεξ, μοναξιά. Στα δε τελευταία της άλμπουμ άρχισε να καλύπτει πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα στο υλικό της, με μια ριζοσπαστική, φιλελεύθερη χροιά φυσικά, βιώνοντας τις συνεχείς αλλαγές που γίνονταν σε παγκόσμιο επίπεδο.