Σάββατο βράδυ 9 Μαΐου, με μια ακόμα κουραστική βδομάδα καθημερινής ζωής στη πλάτη, με την υπέροχη ανάμνηση από τους Mecano την προηγούμενη μέρα και την ίδια στιγμή να παίζουν οι Metallica. Κι εγώ στο Temple, για τη συναυλία των Kirlian Camera, να αναρωτιέμαι αν υπάρχουν μουσικόφιλοι πέρα από τα συνηθισμένα πια...
Τη βραδιά άνοιξε ο Doric. Μας παρουσίασε την δουλειά του και καινούργια κομμάτια στο στενό ύφος που κατευθύνεται με τη μεγάλη του αγάπη. Λιτός, απλός με ωραίο ήχο είναι ταμάμ για τους fans του minimal/synth, με τη μινιμαλιστική σκοτεινή πανκ φωνή του. Χωρίς αμφιβολία, από τα καλύτερα live του.
To setlist αποτελούνταν από τα προσωπικά του άλμπουμ με τα κομμάτια “Always”, “A-Live”, “Start Of A Lie”, “Shock”, “Not Happening”, “Cities Are Dead”, “Images”, “The Suspect”, “Further Away”.
Μετά από την υπέροχη κατάθεση ψυχής και άποψη υποκουλτούρας που άφησε στο σανίδι ο Doric, ακολούθησαν οι Kirlian Camera, για τους οποίους δεν θα μπορούσα να πω το ίδιο… Παρακάτω εξηγώ το γιατί.
Αυτήν την μπάντα τη θυμάμαι σαν όνομα από πολύ νεαρή ηλικία, όταν καπου στο 2000 άνοιγαν τη συναυλία των Christian Death σε ένα ξεχασμένο venue στο τότε Γκάζι.
Τότε δεν τους ειχα παρακολουθήσει, αλλά τα επόμενα χρόνια τούς γνωρισα κυρίως από τα κομμάτια που έπαιζαν τα dark/alternative μαγαζια. Κομμάτια όπως το “Eclipse” ή το “Blue Room” έχουν αφήσει εποχή, σε όσους γνωρίζουν τι λέω.
Eδώ κάπου να πω ότι, προσωπικά, δεν έχω τις καλύτερες εντυπώσεις από αυτό το στυλ, συναυλιακά μιλώντας, καθότι πιστεύω ότι οι τόσο σύγχρονες μπάντες του είδους δυσκολεύονται να βγάλουν καλό ήχο και ουσία στο χώρο (κοινώς δεν είναι μουσική για live), κυρίως λόγω της έλλειψης τυμπάνων. Παρόλα αυτά, πίστευα ότι ο μοναδικός ήχος και η φοβερή ατμόσφαιρα που σε καθήλωνε στα παλιότερα κομμάτια των Kirlian Camera —τα μελαγχολικά φωνητικά που ξεπρόβαλλαν πάνω από τον ηλεκτρονικό… βάλτο, οι χειρουργικοί αλπισμοί στην κιθάρα, όλα αυτά που δημιουργούσαν μια αιωρούμενη αιθέρια μινιμαλιστική χορωδία—, θα με αποζημίωναν όταν θα τους έβλεπα live.
Έτσι, ενώ έχω ακούσει τις κυκλοφορίες τους και αυτό το νέο κράμα dark/electro που έχουν εδώ και αρκετα χρόνια μού είναι λίγο ξένο, ήθελα να τους παρακολουθήσω και live.
Θα το πω ξεκάθαρα και αληθινά: Παρά την κατά τα αλλα συμπαθητική φωνή της Elena Alice Fossi, όσο αντικειμενικά και να το δω, ήταν μία αρκετά κακή συναυλία. Προσωπικά, αποκόμισα μία αίσθηση «αστάθειας» στο παίξιμο του μπάσου και η όλη εμφάνιση μού άφησε μία γενικότερη αίσθηση poser μπάντας αλά Eurovision rock, με κιθαρίστα nu metal.
Υπό αυτές τις συνθήκες, λίγοι ήταν δυστυχώς οι άνθρωποι στο χώρο που ενθουσιάστηκαν με την εμφάνιση που μας χάρισαν οι Kirlian Camera, και οι περισσότερες στιγμές της –πλην κάποιων εξαιρέσεων– κύλησαν με μία φανερή αμηχανία από πλευράς κοινού, ακόμα και σε κομμάτια από παλιότερα άλμπουμ της μπάντας.
Στα (όποια) συν της βραδιάς να αναφέρουμε την ποιότητα του ήχου από τεχνικής άποψης, αλλά και την πολύ καλή φιλοξενία στο Temple.
Εν κατακλείδι, ήταν μία εμφάνιση που, ακόμα και στους πιο φανατικούς του είδους, μάλλον κούρασε παρά «ταξίδεψε» με την ατμόσφαιρά της, από μία μπάντα άξια και σημαντική στο μετερίζι της, σε κάθε περίπτωση. Ας ελπίσουμε ότι θα έχουμε την ευκαιρία να τους απολαύσουμε ξανά, σε καλύτερη φόρμα αυτήν τη φορά, στη χώρα μας.
Setlist - Kirlian Camera
- The Great Unknown
- Kryostar
- Wrong (Depeche Mode cover)
- Götter, Geht Geg!
- Shadocrown
- Heldenplatz
- Too Many Friends (Placebo cover)
- Blue Room (7″)
- Size Zero
- Edges
- Smells Like Teen Spirit (Nirvana cover)
- Nightglory
- Hymn (Ultravox cover)
- Sky Collapse
- Eclipse 2023
- Odyssey Europa / K-Pax
- C.R.U.D
Οι φωτογραφίες ανήκουν στον Παναγιώτη Κουνελλέ και στο mixgrill.gr.