Η σημερινή μας πρόταση: Fugazi - “Waiting Room”
Άλμπουμ:
Fugazi EP (Dischord Records, 1988)
Είδος:
• Punk • Post-Hardcore • Indie Rock
Αν σου αρέσουν:
• Nirvana • Pixies • The Clash
Χάρη στην κόρη-scout Ισμήνη, θυμήθηκα ξανά (και χορεύαμε όλες αυτές τις ημέρες μαζί και με τον γιο Μιχαήλ) τους Fugazi. Μία μπάντα που επηρέασε ολόκληρη τη σύγχρονη εναλλακτική κιθαριστική σκηνή, ως οι απόλυτοι ιερείς της DIY φιλοσοφίας. Αρνούνταν πεισματικά να υπογράψουν σε μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες (είχαν απορρίψει συμβόλαιο 10 εκ. δολαρίων με την Atlantic!), κυκλοφορούσαν τα πάντα μέσω της δικής τους Dischord Records, και είχαν ως απαράβατο όρο οι συναυλίες τους να μην κοστίζουν ποτέ πάνω από 5 δολάρια, ώστε να είναι προσβάσιμες σε όλους, απαγορεύοντας παράλληλα την πώληση merchandise.
Το "Waiting Room" κυκλοφόρησε το 1988 και δεν είναι απλώς ένα τραγούδι, αλλά ένα μανιφέστο της ανεξάρτητης punk κουλτούρας. Ξεκινά με ένα χαρακτηριστικό dub-infused bassline που καρφώνεται αμέσως στο μυαλό σου, πριν οι κοφτερές κιθάρες και τα γεμάτα πάθος φωνητικά των Ian MacKaye και Guy Picciotto παρασύρουν τα πάντα. Στίχοι που αποτυπώνουν την υπαρξιακή προσμονή, την απογοήτευση αλλά και την ανάγκη για δράση μέσα σε μια στάσιμη κοινωνία.
Οι Fugazi, με τη μουσική αλλά κυρίως με τη στάση τους απέναντι στο corporate κατεστημένο, έδειξαν πως υπάρχουν κι άλλες εναλλακτικές, πέρα από το να ξεπουλήσεις την ψυχή σου για το χρήμα και τη δύναμη.
Fun Fact: Το όνομα της μπάντας κρύβει μια σκοτεινή ιστορία. Ο Ian MacKaye το δανείστηκε από το βιβλίο Nam του Mark Baker (μια συλλογή μαρτυριών από τον πόλεμο του Βιετνάμ). Στην αργκό των στρατιωτών, η λέξη fugazi σήμαινε «ψεύτικο», αλλά ταυτόχρονα ήταν ένα εφιαλτικό ακρωνύμιο για τη φράση "Fucked Up, Got Ambushed, Zipped In" (a body bag), περιγράφοντας την απόλυτη καταστροφή μιας διμοιρίας.
Άκου σε:
Bandcamp (αν θες να στηρίξεις τον καλλιτέχνη, αγόρασε το κιόλας!)