Το να γράφεις ένα τραγούδι είναι εκ των πραγμάτων δύσκολο. Πρέπει να συνδυάζεις το ποιητικό με το μελωδικό σε φράσεις αρκετά αξιομνημόνευτες, ώστε να πιάνουν τον ρυθμό με τρόπο που θα μιλάει όχι μόνο στο μυαλό όσων ακούνε αλλά και στην καρδιά τους. Αλλά η συγγραφή μυθοπλασίας για τη μουσική ίσως είναι ακόμα πιο δύσκολη, γεμάτη με λογοτεχνικές παγίδες, ικανές να εκθέσουν τον συγγραφέα και να μετατρέψουν το βιβλίο σε μια ανούσια άσκηση ύφους.
Από αυτή την άποψη, το τελευταίο μυθιστόρημα του Βρετανού Benjamin Myers, «Σπάνια Κομμάτια», είναι ένα επίτευγμα. Είναι επίσης ένα ερωτικό τραγούδι για τη μουσική γενικά, και τη Northern Soul ειδικότερα.
Η αφήγηση του Myers φέρνει σε παράλληλη σχέση τις ιστορίες των πρωταγωνιστών του, του Bucky και της Dinah. Ο πρώτος είναι ένας Αμερικανός μουσικός, πρόσφατα χήρος, εθισμένος στα οπιοειδή, ο οποίος κάποτε κυκλοφόρησε τρία τραγούδια που έφτασαν να γίνουν κλασικά στους κόλπους των θαυμαστών της Northern Soul μουσικής και η δεύτερη είναι μια εργαζόμενη σε κατάστημα στην αγγλική πόλη Scarborough, μια από τις πόλεις με φανατικούς ακόλουθους αυτής της μουσικής (μαζί με το Blackpool και το Wigan), της οποίας το πάθος για τη Northern Soul διευρύνει τους ορίζοντες μιας ζωής που διαφορετικά θα μπορούσε να οριστεί μόνο από έναν γάμο χωρίς χαρά. Είναι με την ιδιότητα της προέδρου του τοπικού παραρτήματος που προσκαλεί τον Bucky για να τραγουδήσει στο πλαίσιο ενός φεστιβάλ -τα λεγόμενα Northern Soul Weekenders.
Ο Myers χαρίζει στο Scarborough μερικές από τις καλύτερες σελίδες του βιβλίου, ξύνοντας κάτω από την επιφάνεια μιας κάποτε μεγαλοπρεπούς παραθαλάσσιας πόλης, η οποία τώρα έχει διαβρωθεί τόσο από την αδιαφορία όσο και από την αλμύρα. Η πόλη είναι σχεδόν ένας χαρακτήρας από μόνη της, ένα μέρος όπου μπορεί κανείς να χαθεί και να βρει τον εαυτό του. Το επινοημένο από τον συγγραφέα ξενοδοχείο Majestic, στο οποίο διαμένει ο Bucky για το Σαββατοκύριακο του φεστιβάλ, γίνεται σκοτεινά μαγικό, ένα μέρος γεμάτο δυνατότητες. Εν μέρει αυτό επιτυγχάνεται από την παρουσία της καθαρίστριας του ξενοδοχείου Shabana, μιας μετανάστριας από το Αφγανιστάν με μια κλίση προς την hip hop, μια καλοσυνάτη παρουσία, που παρατηρεί και καταγράφει τις άσχημες συμπεριφορές της κυρίως αγγλικής πελατείας.
Tο γεγονός ότι σε κάποια σημεία οι δευτερεύουσες πλοκές πλατειάζουν χωρίς να καταλήγουν κάπου, όπως στην εμμονή του Bucky με έναν γλάρο που μοιάζει να τον ακολουθεί παντού. και ότι οι πιο δευτερεύοντες χαρακτήρες δεν υλοποιούνται πλήρως, δεν αφαιρεί πράγματα από το βιβλίο, που αποδίδει πολύ γλαφυρά τον τρόπο με τον οποίο ο Bucky και η Dinah βιώνουν τις λύπες τους, με τον κάποτε κραταιό τραγουδιστή της soul να βρίσκει μια σχετική συγγένεια στις συσσωρευμένες πληγές των απογοητεύσεων της Dinah από την ζωή της.
Συναντώντας ο ένας τον άλλον, επανεκτιμούν τη ζωή τους και εκείνες τις στιγμές του παρελθόντος τους που τους κρατούν ακόμα αιχμάλωτους. «Μερικές φορές αφήνουμε τα λάθη που κάνουμε να μας καθορίζουν. Στοχαζόμαστε. Σκεφτόμαστε. Σκεφτόμαστε βαθιά». Μέσα από τη μουσική που αγαπούν και οι δύο μπορούν να συμβιβαστούν με τις οδυνηρές πραγματικότητες της ζωής τους και να ανακαλύψουν τις δυνατότητες του μέλλοντός τους. «Κάποιοι πιστεύουν ότι η soul μουσική είναι μια έκφραση θλίψης και πόνου, αλλά για μένα ήταν πάντα θέμα χαράς. Της χαράς του να είσαι ζωντανός».
Αν το ζητούμενο για ένα επιτυχημένο pop/soul τραγούδι είναι να προσφέρει ευεξία για περίπου τρία λεπτά, ο Benjamin Myers με τα «Σπάνια Κομμάτια» ξεπερνά κατά πολύ αυτό το όριο.