Για το συγκεκριμένο έργο, η Ζέτη Φίτσιου απέσπασε το Κρατικό Βραβείο Συγγραφής Θεατρικού Έργου το 2022 και, σύμφωνα με το σκεπτικό της Επιτροπής, διακρίθηκε για την πρωτότυπη και ενδιαφέρουσα δραματουργία του, τον καθαρό χειρισμό χαρακτήρων και τη φαντασία του.
Είναι ένα έργο το οποίο συνομιλεί με το σύγχρονο άνθρωπο, τις βαθύτερες επιθυμίες και τους μεγαλύτερους φόβους του. Το σενάριο είναι απόλυτα προσαρμοσμένο στο σήμερα, εμβαθύνει στον εσωτερικό κόσμο των ηρώων του και οι διάλογοι αποτελούν τροφή για σκέψη, ενώ συγχρόνως προκαλούν απίστευτο γέλιο στο θεατή. Η συγγραφέας, θέλοντας να αποδώσει τις αντιθέσεις των πάνω με τους κάτω αλλά και τις αξίες και τον τρόπο ζωής του καθενός, δημιουργεί για το θεατή ένα σουρεαλιστικό περιβάλλον, μέσα στο οποίο λαμβάνουν δράση οι ήρωές μας.
Οι όροι «από πάνω» και «από κάτω» εγκιβωτίζουν έναν έντονα ταξικό όσο και κοινωνικό διαχωρισμό, αποδίδοντας χαρακτηριστικά στην κάθε ομάδα με μια αίσθηση ειρωνείας και χλευασμού. Οι έννοιες της αυταρέσκειας, της ματαιοδοξίας, της ακόρεστης επιθυμίας, της ευτυχίας, του πνεύματος, της αδικίας είναι κάποιοι από τους όρους που βλέπουμε να καλλιεργούνται και να θίγονται ποικιλοτρόπως.
Τα σκηνικά του έργου αποδίδουν πλήρως το περιβάλλον στο οποίο λαμβάνει χώρα η υπόθεση, ενώ προσδίδουν αληθοφάνεια και αμεσότητα. Είναι τόσο ζωντανά, που θεατής νιώθει πως όντως παρακολουθεί τους τρεις ήρωες μέσα σε έναν υπόνομο.
Η ευαισθησία και το χιούμορ του σκηνοθέτη ενώνονται πάνω στη σκηνή και παίζουν ρόλο καταλυτικό στην ατμόσφαιρα του έργου. Ο θεατής, παρακολουθώντας όλη τη δράση να εκτυλίσσεται μπροστά του, νιώθει τόσο την αδικία της σύγχρονης κοινωνίας όσο και το αστείο σουρεαλιστικό στοιχείο του έργου. Η ειρωνεία, η ευαισθησία και το χιούμορ αλληλοεπιδρούν με το κοινό αναλόγως την περίσταση.
Οι ερμηνείες των ηθοποιών ευθυγραμμίζονται με το κύριο στοιχείο δόμησης του έργου, που είναι η αντίθεση ανάμεσα στους «από πάνω και τους «από κάτω». Την πρώτη ομάδα εκπροσωπεί η Άνδρη Θεοδότου στο ρόλο της Έμυ, τη δεύτερη ο Ερρίκος Λίτσης και ο Κώστας Καζάκας, στους ρόλους των Ερρίκου και Βλάσση αντιστοίχως.
Η Έμυ, μια influencer που ταυτίζεται με τους σύγχρονους ανθρώπους της από πάνω ζωής, είναι ματαιόδοξη μα και συγχρόνως θλιμμένη. Είναι μια πιο ανάλαφρη παρουσία μέσα στο έργο, που δίνει ζωντάνια και, με την τυχαία εμφάνισή της στη ζωή των δύο άλλων ηρώων, τους φέρνει ξανά σε επαφή με τον επάνω κόσμο. Παράλληλα, απογυμνώνει τον κενό άνθρωπο του σήμερα. Ο Ερρίκος Λίτσης, στο ρόλο του σοφού Ερρίκου, είναι αυτός που αποτελεί σημείο αναφοράς ανάμεσα στους άλλους δύο ηθοποιούς. Με την ήρεμη δύναμή του, έχει μια ανοιχτή αγκαλιά για όλους και με τη σοφία του προσπαθεί να τους μεταλαμπαδεύσει γνώση και δύναμη. Από την άλλη, ο Κώστας Καζάκας, στο ρόλο του Βλάσση, είναι πιο λαϊκός τύπος, ευαίσθητος και πιο γήινος.
Και οι τρεις ηθοποιοί αναμειγνύονται μεταξύ τους και δίνουν στο θεατή απολαυστικούς διαλόγους, τόσο σε γέλιο όσο και σε ευαισθησία με τις ερμηνείες τους, ξεδιπλώνοντας όλες τις πτυχές του χαρακτήρα τους.
Εν κατακλείδι, πρόκειται για ένα έργο που η ευαισθησία δίνει ένα προβάδισμα στο κωμικό στοιχείο και μαζί συνθέτουν τον ανθρώπινο καμβά της σύγχρονης κοινωνίας. Άνθρωποι της διπλανής πόρτας, τα βιώματα και οι δυσκολίες τους έρχονται στο προσκήνιο μέσα από τους απολαυστικούς και διεισδυτικούς διαλόγους του έργου.
Οι φωτογραφίες ανήκουν στην Πολυξένη Ζαρκαδούλα και στο mixgrill.gr.