Με το τεράστιο δέλεαρ της εμφάνισης των Ιρλανδών Fontaines D.C, των Βρετανών Shame, που επίσης μας είχαν αφήσει πολυ καλα δείγματα γραφης από την προηγούμενη τους εμφάνιση στο Release Athens, συν βεβαίως την παρουσία του διδύμου των Αμερικανών Boy Harsher, που θα βλέπαμε για πρώτη φορα, πραγματοποιήσαμε μια ακόμη κάθοδο στο Παλαιό Φάληρο και στην Πλατεία Νερού.
Ξεκίνημα λίγο μετα τις 18:30 με τους Shame και έναν ήλιο να σφυροκοπά τόσο τους ίδιους οσο και το αρκετά μεγάλο κοινό που είχε κανονίσει να παρευρεθεί στην εμφάνισή τους. Ευλογα, λοιπόν, ο τραγουδιστής τους Charlie Steen εμφανίστηκε φορώντας ένα εφαρμοστο σορτσάκι σε ένα χρυσοκίτρινο χρώμα, οσο βέβαια και οι υπόλοιποι Shame είχαν μια ανάλογη καλοκαιρινή ενδυμασία.
Οι πολύ καλές εντυπώσεις που μας είχαν αφήσει από την προηγούμενη εμφάνισή τους στον ίδιο χώρο ενισχύθηκαν ακόμη περισσότερο με την τωρινή τους επίσκεψη. Νομίζουμε ότι τους αδικούμε χαρακτηρίζοντας τον ήχο τους μόνο ως post punk. Θα λέγαμε περισσότερο ότι είναι μια σύγχρονη νεα βρετανική μπάντα με έναν πολυ καλο κιθαριστικό ηχο, καλογραμμενες συνθέσεις και αρκούντως ικανοποιητικούς μουσικούς, που να υποστηρίζουν το ολο σχήμα τόσο δισκογραφικά, όπως απέδειξαν οι μέχρι στιγμής τρεις δίσκοι τους, οσο βέβαια και στις ζωντανές εμφανίσεις τους. Ο Steen είναι ένας χαρισματικος και πολυ επικοινωνιακός τραγουδιστής, που υπήρξε σε συνεχή επικοινωνία με το κοινο (πολλές φορες και μέσα σε αυτό!), και μας απέδειξε ότι κατέχει και ιδιαίτερες χορευτικές φιγούρες.
Αναφορά αξίζει, βέβαια, να γίνει και στον αεικίνητο μπασίστα τους, Josh Finerty, που πάντα μας κερδίζει με τη ζωντάνια και την ενέργειά του. Αυτήν τη φορά, τον απολαύσαμε να κάνει ουκ ολίγες… κωλοτούμπες, πάντα κρατώντας το μπάσο του! Πραγματικά πανάξιος, με τόση ζέστη που επικρατούσε!
To set τους περιλάμβανε εννέα, τραγούδια με την πρωτοκαθεδρία να ανήκει στον πρώτο τους δίσκο “Songs Of Praise”, με τέσσερα τραγούδια, και κατά δεύτερο λόγο στο “Food For Worms” με δύο. Φυσικά, το ενδιαφέρον μας τράβηξαν και τα τρία νέα τραγούδια που είχαν στη φαρέτρα τους. Έπαιξαν, μάλιστα, και το τελευταίο τους single με τον τιτλο "Cutthroat”, που μαζί με τα επίσης νέα και ενδιαφέροντα “Quiet Life” και “Cowards Around” μάς κάνουν να ανυπομονούμε για τον νέο, τέταρτο δίσκο τους το Σεπτέμβριο.
Η πιο αγαπημένη μας στιγμή στην εμφάνισή τους ήρθε στο προτελευταίο τους τραγούδι, “One Rizzla”, που το λατρεύουμε από την εποχή του πρώτου δίσκου ακόμη. Μας αποχαιρετήσαν με την εκτέλεση του τελευταίου τους single, κορυφώνοντας την προσμονή για την έλευση των Fontaines D.C.
Βέβαια, πριν την εμφάνιση των Fontaines D.C. προηγήθηκε αυτή των Boy Harsher.
Αποτελούνται από την Jae Matthews και τον Augustus Muller και ο ηχος τους είναι μια μίξη από darkwave, EBM, post-industrial, με αρκετα στοιχεια electropop.
Παρουσίασαν ενα set με 11 τραγουδια, η πλειοψηφια των οποιων ανηκε στην δουλεια τους “Careful” και τα υπόλοιπα τραγούδια τους μοιράστηκαν ανάμεσα στις κυκλοφορίες τους “Country Girl”, “The Runner” και τα EP τους “Lesser Man” και “Machina”.
Μερικά από τα τραγούδια που μας παρουσίασαν ζωντανά ήταν τα “Keep Driving”, “Machina”, “Tears” και, για κλείσιμο, το “Modulations”.
Νομίζουμε ότι τους αδίκησε η ώρα εμφάνισής τους, γιατί σχήματα με ανάλογο ύφος μάλλον είναι καλύτερο, λογω ήχου και κλίματος, να εμφανίζονται αφότου πεσει το φως της ημέρας. Οι οπαδοί τους, πάντως, τους αποθεώσανε.
Και για ολους μας είχε έρθει η ωρα να αποσυρθούμε στα μπαρ του φεστιβάλ για τις τελευταίες προμήθειες και σιγά σιγά να βρίσκουμε μια καλή θέση σχετικά κοντά στην σκηνή για να απολαύσουμε τους Fontaines D.C.!
Έτσι, λοιπόν, λίγο μετα τις 21:30 η αγωνία μας ελαβε τέλος. Μέσα σε αποθεωτική ατμόσφαιρα, ακούστηκαν οι πρώτες νότες από το “Here's The Thing” και οι πέντε Ιρλανδοί ζωντανά, μπροστά σε χιλιάδες κόσμου —συν βέβαια την παρουσία του Chilli Jesson (των Palma Violets), που και ο δικος του ρολος καθόλου λίγος δεν μπορεί να θεωρηθεί.
Την προσοχή του μεγαλύτερου μέρους του κοινού την αποσπούσε οπωσδήποτε ο τραγουδιστής τους, Grian Chatten, ο οποίος ήταν και ο μονος που βρισκότανε σε διαρκή κίνηση και είχε αναλάβει να ξεσηκώνει και τον κοσμο. Η αλήθεια είναι ότι τους Fontaines D.C. δεν τους λες και το πιο επικοινωνιακό συγκρότημα στον κοσμο, μιας και πλην του Grian οι υπόλοιποι μοιάζουν σχεδόν κολλημένοι στις θέσεις τους. Αλλά αυτό ήταν κατι που ουδόλως απασχόλησε το κοινο.
Αναμενόμενα, η πλειοψηφία του set τους αποτελούνταν κυρίως από τραγούδια της τελευταίας τους κυκλοφορίας “Romance”. Παρέλασαν λοιπόν τα “Horseness Is The Whatness”, “Desire”, “Bug”, “Death Kink”, “Favourite”, χωρίς βέβαια να υποτιμήσουνε και τις υπόλοιπες δισκογραφικές τους δουλειές στα 21 τραγούδια που επέλεξαν.
Οι Fontaines D.C. απέδειξαν για άλλη μια φορα ότι δικαίως πλέον είναι ένα μεγάλο συγκρότημα που του αξίζει να εμφανίζεται σε μεγάλα φεστιβάλ και στάδια. Εξαρχής έδειξαν ότι έχουμε να κάνουμε με ένα συγκρότημα που εχει το στόμφο και τα κατάλληλα τραγούδια ώστε να βρει την αναγνώριση μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Το απηχεί και η ποιότητα του “Romance”, που κάνει ξεκάθαρο ότι η μπάντα είναι πλέον σε άλλη πίστα.
Κράτησαν αμείωτο το ενδιαφερον του κοινού και με αγαπημένες επιλογές από το παρελθόν, όπως τα “Big”, “Televised Mind”, “Boys In The Better Land”, “Nabokov”, “Before You I Forget”, “It's Amazing To Be Young”. Ωστόσο, εντύπωση μάς προκάλεσε ότι δεν μας χάρισαν το “I Don't Belong”.
Δεν έλειψαν, φυσικά, και τα μηνύματα υπέρ της Παλαιστίνης, τόσο δια στοματος Grian οσο και στις γιγαντοοθόνες.
Αλλά φευ, όταν περνάς καλά, ο χρόνος φεύγει πάρα πολύ γρήγορα. Έτσι, λοιπόν, έφτασε η ωρα και για το encore, όπου διαλέξανε να μας παρουσιάσουνε τέσσερα τραγούδια, τα “Romance”, “In The Modern World”, “I Love You” και το “Starubuster”, αφήνοντάς μας ένα συναίσθημα απίστευτης ικανοποιησης και χαρας.
Σε αυτό το τελευταίο κομμάτι φρόντισαν να ανεβάσουνε επί σκηνής και τον τραγουδιστή των Charlie Steen, ο οποίος ξεσήκωσε ακόμη περισσότερο το κοινο με τις χορευτικές του φιγούρες.
Η βραδιά που μας επεφύλαξαν αυτοί οι σπουδαίοι Ιρλανδοί στην Πλατεία Νερού κύλησε πραγματικά άψογα και μας εκανε να ανυπομονούμε για τα επόμενα βήματά τους στη δισκογραφία και τις εμφανίσεις τους.