Στο ξεκίνημά τους, οι Electric Litany συχνά κατέφευγαν σε ιδιαίτερες επιλογές χώρων για να δουλέψουν τον ήχο και τα τραγούδια τους. Ένα εγκαταλελειμμένο δημαρχείο στο Ανατολικό Λονδίνο και μια εκκλησία αποτέλεσαν τη βάση τους τους πρώτους μήνες μετά το σχηματισμό του συγκροτήματος. Ενωμένοι από μια ιδιαίτερη αγάπη για την post rock, την synth pop και την electronica, οι Αλέξανδρος Μίαρης (κιθάρες, φωνητικά), Richard Simic (ντραμς), Jason Tsontilis (synths) και George Alevizo (μπάσο) κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο άλμπουμ τους "How to Be A Child And Win The War" (2007), κερδίζοντας το ενδιαφέρον του εγχώριου (και όχι μόνο) μουσικόφιλου κοινού. Τραγούδια σαν τα "Home", "Like In January" και κυρίως το "Tear" αποτελούν μέχρι και σήμερα αναπόσπαστο μέρος του ρεπερτορίου τους στις ζωντανές τους εμφανίσεις.
Το 2013, το συγκρότημα κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ του, σε συμπαραγωγή με τον Alan Parsons, με τίτλο "Enduring Days You Will Overcome", με φανερή τη διάθεση του γκρουπ να εμπλουτίσει τον ήχο του και να ενσωματώσει την ελληνική μουσική παράδοση στις συνθέσεις. Στους στίχους κυριαρχεί ένα αίσθημα ελευθερίας και αναρχίας, με κομμάτια σαν το "Hold Fast To Dreams" και "The Soul Remembers Everything" να ξεχωρίζουν.
Οι Electric Litany επέστρεψαν το 2019 για να κυκλοφορήσουν το τρίτο άλμπουμ τους, "Under A Common Sky", γραμμένο στην Κέρκυρα και ηχογραφημένο σε στούντιο στο Βόρειο Λονδίνο. Το άλμπουμ είναι εμπνευσμένο από τις νύχτες που πέρασαν οι μουσικοί στην Κέρκυρα αλλά και από την ανθρωπιστική κρίση εκείνων των χρόνων, με τον μεγάλο αριθμό προσφύγων που βρήκε το θάνατο στα νερά της Μεσογείου, κάτι που πραγματεύεται το ομότιτλο τραγούδι, ενώ το "Sealight" φαντάζει σαν ένα απαλό sci-fi νανούρισμα.
Το καινούργιο άλμπουμ τους, "Desires", βρίσκει τους Electric Litany στην πιο ώριμη δημιουργικά φάση της πορείας τους, όντας ένας από τους δίσκους της χρονιάς. Ηχητικά, το "Desires" κινείται σε πιο πειραματικά εδάφη. Το "Itor" μοιάζει να πλέει σε μια ομίχλη παραμόρφωσης, ενώ το "Reciprocate", με τα πειραγμένα φωνητικά φέρνει στο νου folk μουσική με dream pop περιτύλιγμα.
Αντίθετα, στιγμές ανάπαυλας έρχονται με τη μορφή του "Prism", όπου κάθε μουσικός βρίσκει τη θέση του, ενώ το "For Another" υιοθετεί μια πιο απλή μελωδική γραμμή που ομορφαίνει το κομμάτι. Τα τύμπανα του Richard Simic εκλύουν μια δυναμική ένταση, ενώ το synth του Jason Tsontilis αναβαθμίζει τα πιο ατμοσφαιρικά στοιχεία των συνθέσεων τους. Ο Αλέξανδρος Μίαρης φέρνει τα ξεχωριστά φωνητικά του, τις shoegaze κιθάρες και το πιάνο του σε όλη την διάρκεια του δίσκου, προσθέτοντας του συναισθηματικό βάθος. Οι εσωστρεφείς στίχοι του δίνουν μια προσωπική πινελιά και συνδυάζονται άψογα με τις πειραματικές πλευρές του συγκροτήματος.
Δρώντας σε μια εποχή που τα όρια μεταξύ αλήθειας και ψευδαίσθησης γίνονται ολοένα και πιο δυσδιάκριτα, οι Electric Litany εξετάζουν την αξία της αυθεντικότητας. Το artwork και το περιχεόμενο του "Desires" αντανακλούν την ρευστή νέα πραγματικότητα, προσπαθώντας να βρουν ψήγματα αλήθειας και ειλικρίνειας. Το αστραφτερό αποτέλεσμα βρίσκει το συγκρότημα να συνδυάζει τις post-punk συγκινήσεις των πρώιμων Cure και New Order με τη μοντέρνα μουσική παραγωγή, δημιουργώντας κάτι οικείο αλλά και αινιγματικό, νοσταλγικό αλλά και σύγχρονο.