Βαθμολογία:
7
Τι θα ακούσετε:
rap, electro, post punk
Οι Sleaford Mods παραμένουν πιστοί στο δικό τους μουσικό όραμα στο νέο τους άλμπουμ, "The Demise of Planet X". Κοφτός μινιμαλισμός, προγραμματισμένοι ρυθμοί, επαναλαμβανόμενο μπάσο, και ο Jason Williamson με τους στίχους και την ερμηνεία του να σχολιάζει τα κακώς κείμενα του κόσμου μας, σαν ένας μεθυσμένος θαμώνας ενός κακοφωτισμένου μπαρ, εκνευρισμένος και θυμωμένος με όσα βλέπει και ακούει γύρω του. 'Oλα τα τραγούδια συνθέτουν ένα σκληρό χρονικό της άγριας καθημερινότητας, προσπαθώντας να πιαστούν από οποιοδήποτε ίχνος ελπίδας, όσο μικρό και αν μοιάζει.
Έναρξη με "The Good Life" (με την συμμετοχή της Gwendoline Christie από το Game Of Thrones και τους τρομερούς Big Special) να ευαγγελίζεται το τέλος του κόσμου με επίμονο μπάσο, spoken word φωνητικά και έντονη την σφραγίδα των Public Image Ltd. Tο "Double Diamond" ξεκινά με μια κιθαριστική γραμμή, για να μετατραπεί σε ένα υβρίδιο soul και electro pop, καταλήγοντας σε μια σκοτεινή διάθεση ενισχυμένη από τσέλο. Το "Elitest GOAT" είναι από τα πιο ροκ κομμάτια τους, αλλά εξακολουθεί να κυριαρχείται από samples και μια γυναικεία φωνή (Aldous Harding) να εκφέρει τους στίχους που δίνουν έντονη έμφαση στο δήθεν ακτιβισμό, σε ανθρώπους που «πολιτικοποιούνται» μόνο για να τραβήξουν την προσοχή και παρόλα αυτά γίνονται ήρωες/ηρωίδες.
Το "Megaton" εμβαθύνει σε έναν ατμοσφαιρικό synth-pop ήχο, με βαθιά φωνητικά γύρω από ένα θέμα που, στην ουσία, είναι η κεντρική ιδέα του άλμπουμ: όλοι είναι υπνωτισμένοι και καθοδηγούμενοι από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ενώ οι μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας καταστρέφουν τον κόσμο και βγάζουν χρήματα. Το "No Touch" αναμειγνύει ηλεκτρονική και πανκ μουσική με την υπολογισμένα ψυχρή φωνή της Sue Tompkins (πρώην μέλος των Life Without Buildings) –οι στίχοι αφορούν ανθρώπους που χάνουν τα λογικά τους από τα ναρκωτικά, χωρίς να έχουν ιδέα τι συμβαίνει. Το "Bad Santa" μιλάει για ανθρώπους που παρακολουθούν βίντεο από το Instagram σαν χάμστερ σε τροχό, ενώ το ομώνυμο κομμάτι βγάζει έναν παράξενο συνδυασμό kraut και pop ήχου που όμως είναι λειτουργικός.
Στα "Gina Was" και "Shoving The Images" ένας ξερός ραπ ρυθμός κυριαρχεί, ενώ το "Kill List" θυμίζει διάλογο ταινίας που ρίχνεται μέσα στο τραγούδι. Το "Unwrap" κλείνει τα πάντα με electro rap μοτίβα και δίνει την εντύπωση ότι όλα γίνονται ακόμα πιο βίαια στο τέλος του άλμπουμ (και του κόσμου), με το ταξικό (και τοξικό) σύμπαν να έχει γίνει κάτι χειροπιαστό και άξιο ακόμη περισσότερου μίσους.
Το "The Death Of Planet X" είναι ένα μουσικά ποικιλομορφο άλμπουμ, ενάντια κατά κάποιο τρόπο, στο συνηθισμένο τρόπο των Sleaford Mods. Οι δυο τους επιμένουν στην επανάληψη και την απογοήτευση (και τον σαρκασμό) μέχρι που όλα δείχνουν ένα βασικό πράγμα. Ο κόσμος γίνεται ένα μέρος όπου η προσδοκία του χειρότερου έχει γίνει καθημερινή υπόθεση. Όσοι περιμένουν θετική εξέλιξη στα πράγματα θα απογοητευτούν. Το περισσότερο που μπορούν οι Sleaford Mods να μας δώσουν είναι η συνέχιση του αγώνα.