Η Δευτέρα το βράδυ σχεδόν πάντα μοιάζει να είναι μια ανιαρή και βαρετή κατάσταση γενικότερα, εκτός και αν βρεθεί στην πόλη σου για συναυλία το εκρηκτικό τρίο των εξ Αμερικής προερχόμενων Supersuckers.
Τότε, για όσες και όσους μας αρέσει το γνήσιο και ανόθευτο rock 'n roll, το μόνο που χρειαζόμαστε είναι καλή διάθεση και αντοχές, για να αντέξουμε το καταιγιστικό ηχητικό μπαράζ τους και την ατελείωτη διασκέδαση που προσφέρουν αφειδώς επί σκηνής. Αυτό συνέβη, λοιπόν, και στη σκηνή του Eightball στη Θεσσαλονίκη, μία βδομάδα πριν.
Ξεκίνησαν με άγριες διαθέσεις, με ένα από τα πιο κλασικά τους τραγούδια, ενδεικτικό των προθέσεών τους για το τι μας περίμενε μέσα στη βραδιά: το περίφημο "Pretty Fucked Up".
Συνέχισαν το ίδιο δυναμικά με μια σειρά από παλιά και αγαπημένα τους σε όλους μας τραγούδια, τα "The Evil Powers Of Rock N Roll", "Rock N Roll Records (Ain't Selling This Year)", "Coattail Rider" και "Creepy Jackalope Eye", τιμώντας έτσι το παρελθόν τους, μιας και όλα τα παραπάνω τραγούδια προέρχονται από παλαιότερες κυκλοφορίες τους.
Όμως, οι κύριοι Edward Carlyle Daly III (a.k.a. Eddie Spaghetti), "Metal" Marty Chandler και Chris "All Nighter" Von Streicher είχαν μαζί τους στις αποσκευές τους και μια ολοκαίνουρια κυκλοφορία να μας παρουσιάσουν, και το έκαναν πλουσιοπάροχα, μιας και η πλειοψηφία του setlist τους προερχόταν από την εν λόγω νέα δουλειά τους.
Έτσι λοιπόν, μέσα από το "Liquor, Women, Drugs & Killing" έπαιξαν για εμάς τα "Maybe I'm Just Messin' With You", "Tried To Write A Song", "Unsolvable Problems", "Volunteer", "Rocket 69" (ελπίζω να μην ξέχασα και κάποιο ακόμη).
Αρκετά καλές επιλογές από έναν νέο δίσκο που δεν νομίζω ότι έχει να προσθέσει ή να αφαιρέσει κάτι από τον μύθο που έχουν κτίσει μέσα στα τόσα χρόνια που έχουν ως παρουσία στα μουσικά πράγματα.
Το μενού περιείχε και διασκευή (ίσως διασκευές;) και από την μπάντα που διατηρεί ο "Metal" Marty Chandler στο τραγούδι "Workin' My Ass Off". Τουλάχιστον αυτό αναγνώρισα και θυμάμαι.
Προς το τέλος του set τους, και μέσα σε αποθέωση από τους οπαδούς τους, έπαιξαν επίσης και τα "Mudhead" και "Supersucker Drive-By Blues".
Έχω την αίσθηση ότι κανένας από τους φίλους τους που παραβρέθηκαν στο live δεν πρέπει να έφυγε παραπονεμένος, μιας και παρουσίασαν τόσο παλιά και πιο γνωστά τραγούδια τους, όσο βέβαια μας έδωσαν και μια καλή γεύση από τη νέα τους κυκλοφορία. Και έτσι, ανανεώσαμε το ραντεβού μαζί τους για την επόμενη, τρίτη κατά σειρά εμφάνισή τους στην πόλη μας, όταν και αν αυτή πραγματοποιηθεί, ας ευχηθούμε στο κοντινό μέλλον.
Ο Lemmy είχε δηλώσει ότι αν δεν σου αρέσουν οι Supersuckers, τότε δεν σου αρέσει το rock 'n roll, και εκείνο το βράδυ της Δευτέρας καταλάβαμε για άλλη μια φορά πόσο δίκιο είχε!
Αξέχαστη βραδιά, από αυτές που σε κάνουν να ανανεώνεις τους αιώνιους όρκους αγάπης στη μουσική που γεμίζει και κάνει πιο όμορφες τις ζωές μας!
Οι φωτογραφίες ανήκουν στον Άκη Καλλόπουλο και στο mixgrill.gr.