Άλλοι τον γνωρίζουν ως μέλος των Άγαμων Θυτών, άλλοι ως μουσικό, άλλοι τον θυμούνται να παρουσιάζει εκπομπή με το Γρηγόρη Αρναούτογλου. Πολλοί τον θυμούνται και ως ηθοποιό με εκείνη την παρέα που έγραψε ιστορία στην ελληνική τηλεόραση στο σήριαλ «Είμαστε στον Αέρα» αρκετά χρόνια πριν.
Για τους γνώστες, ο «Μήτσος» είναι ένα ανήσυχο πνεύμα που έχει γράψει πολλά χιλιόμετρα στη μουσική, με πολλές και ποικίλες συνεργασίες που ξεκινούν από σκυλάδικα της Θεσσαλονίκης, το μεγάλο Νίκο Παπάζογλου, και φτάνουν μέχρι μεγάλες μουσικές σκηνές σε Ελλάδα και εξωτερικό.
Πρόσφατα, η υγεία του δοκιμάστηκε. Η κιθάρα του ήταν σύμμαχος, συντροφιά και θεραπεία και σ’ αυτήν τη μάχη. Ανάρρωσε και επανήλθε. Πρώτα στα βασικά και αμέσως μετά φυσικά, στα μουσικά.
Μάζεψε, λοιπόν, την παρέα του, έφερε και «κάποιους» φίλους και είπε να κάνει μια μουσική παράσταση στο ναό του ροκ στην Ελλάδα, στο Κύτταρο, για το «Το Rock που δεν ξεχάσαμε»…
Τα φώτα σιγά σιγά ανάβουν και σε ένα κατάμεστο Κύτταρο μια γνώριμη φιγούρα εμφανίζεται χαμογελαστή με την κιθάρα του. Και πριν ακόμα καταλάβουμε, το “Mountain” των Socrates έχει γεμίσει τα αυτιά μας και το πρώτο ξέφρενο χειροκρότημα είναι γεγονός.
Και φυσικά, ο Δημήτρης δεν ήταν μόνος επί σκηνής. Είχε κάτι λεβεντόπαιδα, παιχταράδες. Στα τύμπανα ήταν ο Στέφανος Δημητρίου, στο μπάσο ο Γιάννης Γρηγορίου, πλήκτρα ήταν ο Νίκος Σάλτας και στην κιθάρα ο Δημήτρης Καρασούλος.
Κι αφού ξεκίνησε το «γλέντι», ανέβηκαν στην σκηνή οι φωνάρες: Μηνάς Τσίγκος (τραγουδιστής των 1550), ο Βαγγέλης Κακουλάκης και η Αγγέλα Σιδηροπούλου και μας είπαν τραγούδια αγαπημένα. Από αυτά που μεγαλώσαμε και αγαπήσαμε και μαζί τους αγαπήσαμε και μεγαλώσαμε!
Και πρώτη έκπληξη της βραδιάς ο Μίλτος Πασχαλίδης να τραγουδά “Hotel California” και “Wish You Were Here”, για να καταλήξει σε «Δημοσθένους λέξεις» και να γίνει ο κακός χαμός απο το χειροκρότημα. Και πάνω που έφευγε, γύρισε πίσω για να προλογίσει τον επόμενο καλεσμένο του, τον ένα και μοναδικό Πάνο Μουζουράκη (αλλός κακός χαμός!) με την εμφάνισή του.
Κι είπε κι αυτός με την σειρά του τραγούδια από αυτά τα παλιά, που γαλούχησαν την γενιά μας, όπως τα “Hey Joe” και “Cocaine” και δίπλα του ακούραστος εργάτης της κιθάρας ο Σταρόβας, έδινε τα ρέστα του και φυσικά εισέπραττε τον ενθουσιασμό και τις ιαχές του πλήθους!
Κι όταν κατέβηκε ο Πάνος Μουζουράκης, δύο άλλοι φίλοι πήραν σειρά: ο Μπάμπης κι ο Φίλιππος. Κι αν τα μικρά ονόματα δεν σας βοηθούν, οι Πυξ Λαξ ήρθαν κι αυτοί στην γιορτή του φίλου τους.
Κι είπαν τραγούδια κι αυτοί ωραία, που αγαπήσαμε, ξεκίνησαν με “Shine On Your Crazy Diamond”, Τον «Αύγουστο», «Στη Ρωγμή Του Χρόνου» και όλοι μαζί το «Συγκάτοικοι Είμαστε», και έγινε πάλι χαμός.
Κι όταν αποχώρησαν κι αυτοί, με πονηριά μικρού παιδιού ο Σταρόβας έσπευσε να μας αναλύσει μουσικά και λεκτικά τη «Συνομωσία του έντεχνου», και εκεί όσοι είχαν ουρολογικής φύσης προβλήματα δυστυχώς την πατήσανε και αποχώρησαν άτακτα, μια που κόντεψε να πέσει απο το γέλιο ολόκληρο το κτήριο του Κυττάρου!
Κράτησα για το τέλος την πιο όμορφη και αστεία ιστορία από αυτές που έλεγε ο Δημήτρης Σταρόβας, και τη μεταφέρω στο «χαρτί» όσο καλύτερα μπορώ:
Είναι λοιπόν τέλη '70, αρχές '80, νέος ο Σταρόβας, καλοκαίρι σε μια παραλία στην Λίνδο (Ρόδο). Φωτιές, παρέα, αγόρια, κορίτσια, χαβαλές, υποψίες έρωτα κλπ. Και παίζει στην κιθάρα διάφορα τραγούδια με τον τρόπο που φυσικά τα είχε ακούσει και τα είχε μάθει. Σκάει, λοιπόν, τύπος και του ζητάει ευγενικά την κιθάρα και παίζει το “Wish You Were Here”, κι όχι απλά το παίζει αλλά ακούγεται το ίδιο τέλεια με τον ηχογραφημένο δίσκο. Κι όταν ο Δημήτρης του σχολιάζει: «Ρε φίλε, το παίζεις το κομμάτι τέλεια! Ακριβώς όπως ο δίσκος». Ο ξενόγλωσσος άγνωστος τού χαμογέλασε και του είπε: «Εεεεεε, εγώ το έχω γράψει και το ξέρω καλά…».
Και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!
Γειά σου Σταρόβα με τα ωραία σου!
Οι φωτογραφίες ανήκουν στον Κωνσταντίνο Ρουμελιώτη και το mixgrill.gr.