Σε μια εποχή όπου η μουσική καταναλώνεται με ατέλειωτο scrolling και μετριέται με views, δύο καλλιτέχνες που έχουν χτίσει τη διαδρομή τους πάνω στη σκηνή και στη ζεστασιά του «ζωντανού» ήχου επιμένουν να υπενθυμίζουν τα αυτονόητα: το rock και το blues δεν είναι απλώς "content", είναι εμπειρία. Ο Γιώργος Γάκης, με πορεία δεκαετιών στο ελληνικό hard rock και μπροστάρης των Troublemakers, και ο Σάκης Ντοβόλης, ένας από τους πιο εκφραστικούς εκπροσώπους της blues κιθάρας στη χώρα, ενώνουν δυνάμεις με κοινό παρονομαστή την εσωτερική τους ανάγκη για αληθινη έκφραση.
Τους αναζητήσαμε για μία συζήτηση με αφορμή την επερχόμενη κοινή εμφάνισή τους στο Καφωδείο Ελληνικό, στη Θεσσαλονίκη. Μιλήσαμε για τη δημιουργική τους «πείνα», που δεν σβήνει ποτέ, για την ισορροπία ανάμεσα στη δεξιοτεχνία και το συναίσθημα, αλλά και για τους κινδύνους μιας εποχής που συχνά θυσιάζει την ουσία στον βωμό της ταχύτητας. Από τις επιρροές τους —από τον Elvis Presley μέχρι το Rory Gallagher και τον Stevie Ray Vaughan— μέχρι τις πιθανότητες για μία κοινή δισκογραφική δουλειά, η κουβέντα μαζί τους αποτυπώνει με σαφήνεια γιατί το "real thing" στη ροκ μουσική εξακολουθεί να αντέχει. Και, όπως οι ίδιοι λένε, όσο υπάρχουν άνθρωποι που βρίσκονται να παίξουν μουσική απλώς επειδή το γουστάρουν, δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα!
MixGrill: Πώς προέκυψε η «χημική ένωση» του Sakis Dovolis Trio με το Γιώργο Γάκη; Ήταν μια ανάγκη για περισσότερο ηλεκτρισμό ή μια φιλική συνάντηση που απλά «κούμπωσε» μουσικά;
Σάκης Ντοβόλης: Για μένα, ο Γιώργος πρωτίστως είναι μια τεράστια επιρροή, από αυτές που χρειάζεται κάθε νέος μουσικός ούτως ώστε να συνεχίσει να κάνει αυτό που αγαπάει. Κάπως έτσι, λοιπόν, έμαθα και εγώ για το Γιώργο όταν ήμουν πιτσιρικάς, και από τότε τον παρακολουθώ ανελλιπώς. Όταν γνωριστήκαμε και από κοντά, είχα πάντα την αίσθηση ότι θα «ταιριάξουν» τα χνώτα μας on stage. Πρόσφατα, βρεθήκαμε σε ένα φεστιβάλ στα Γιάννενα, τζαμαραμε, και αφού επιβεβαιώθηκε αυτή η αίσθηση, είπαμε ότι αυτό πρέπει να το κάνουμε οπωσδήποτε και επίσημα. Είναι τεράστια τιμή για εμένα το ότι δέχτηκε ο Γιώργος αυτή μου την πρόσκληση!
Γιώργος Γάκης: Το Σάκη και τα παιδιά τούς παρακολουθώ από όταν ξεκίνησαν και δηλώνω οπαδός τους από την αρχή! Το εκρηκτικό παίξιμο του Σάκη, με το συνδυασμό του rock blues με το classic rock, το εκλεπτυσμένο ταλέντο του, αλλά και το massive rhythm section από το Φώτη και το Νίκο, κάνουν τους Sakis Dovolis Trio όχι μόνο από τα καλύτερα power trios της χώρας αλλά σίγουρα και των Βαλκανίων. Οπότε, για μένα η μουσική συνεύρεση μαζί τους είναι τεράστια χαρά! Όταν δε βρεθήκαμε μαζί στη σκηνή, η «χημεία» ήταν συγκλονιστική κι ελπίζω και εύχομαι σε πολλές εμφανίσεις παρέα!
M.G.: Σάκη, κουβαλάς το «βάρος» του «Έλληνα Stevie Ray Vaughan». Γιώργο, είσαι ο πρεσβευτής του μελωδικού rock. Πού συναντιούνται αυτά τα δύο είδη στο κοινό σας setlist;
Σ.Ν.: Αρχικά, θεωρώ ότι δεν υπάρχει μεγάλη απόσταση μεταξύ των δύο ειδών, μιας και οι καταβολές είναι στην ουσία ίδιες. Πέραν αυτού, είμαι μεγάλος φίλος του blend διαφόρων ειδών, ακόμη και αν φαινομενικά δεν κολλάνε μεταξύ τους, γιατί με εξιτάρει το αποτέλεσμα (καλό ή κακό). Στην προκειμένη περίπτωση, όμως, οι δύο κόσμοι κολλάνε άψογα. Αμφότεροι τρέφουμε τεράστιο θαυμασμό και για τα δύο είδη, οπότε το αποτέλεσμα είναι αρμονικό.
Γ.Γ.: Όταν αγαπάς το κλασικό ροκ, δεν βάζεις όρια! Εγώ βέβαια πάντα αγαπούσα και αγαπώ τα blues σε όλες τους τις μορφές, αλλά και ο Σάκης ξεφεύγει παικτικά από την «αγάπη» του για τον Stevie Ray Vaughan, οπότε αυτή η κοινή μουσική αναζήτησή μας κάνει και το συνδυασμό μας στη σκηνή πιο ενδιαφέρον.
M.G.: Και οι δύο έχετε ως βάση την περιφέρεια (Κοζάνη ο Σάκης, Ιωάννινα ο Γιώργος). Είναι πιο δύσκολο ή πιο «ροκ» να χτίζεις καριέρα μακριά από τα φώτα της Αθήνας;
Σ.Ν.: Σίγουρα είναι πιο δύσκολο από θέμα ευκαιριών, venue, κοινού κλπ. Παρόλα αυτά, εγώ εκ πεποιθήσεως δεν πήγα σε κάποιο μεγάλο αστικό κέντρο. Συνεχίζω να κάνω την δουλειά μου από την Κοζάνη, γιατί δεν θέλω να χάσω την ποιότητα ζωής που χάνει κάποιος λόγω του χάους της Αθήνας π χ. Και με μεγάλο σύμμαχο το internet (κάτι που παλιότερα δεν είχαμε) νομίζω ότι είναι 100% εφικτό. Και μέχρι στιγμής, δεν έχω παράπονο, παρά τις δυσκολίες που έχουμε αντιμετωπίσει κατά καιρούς.
Γ.Γ.: Το ταλέντο δεν έχει τόπο καταγωγής. Σε όλη την Ελλάδα, που έχω την πολυτέλεια να παίζω, συναντάω εκπληκτικά ταλέντα και με χαροποιεί ιδιαίτερα αυτό. Η Αθήνα φαινομενικά ίσως δίνει κάποιες περισσότερες ευκαιρίες, αλλά όταν είσαι στο «περιθώριο», όπως και εγώ και ο Σάκης, και θες να κάνεις αυτό που έχεις στο μυαλό σου όπως το θέλεις, μπορείς να το κάνεις και στα Γιάννενα και στην Κοζάνη.
M.G.: Έχετε και οι δύο συνεργασίες με το εξωτερικό (Grooveyard Records, Kip Winger, Joe Lynn Turner). Τελικά, η ελληνική rock σκηνή εξάγεται ή παραμένει ένα «κλειστό κλαμπ»;
Σ.Ν.: Φυσικά και εξάγεται! Και τα τελευταία χρόνια ακόμη περισσότερο. Υπάρχει πολύ ταλέντο, αξιόλογα ελληνικά projects που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα απ το εξωτερικό. Το δικό μας πρόβλημα εδώ είναι ότι κανείς δεν δίνει την απαραίτητη σημασία σε αυτά που προανέφερα και, παρότι υπάρχουν group που παίζουν χρόνια και στο εξωτερικό, στην Ελλάδα δεν έχουν την αντιμετώπιση που θα έπρεπε να έχουν.
Γ.Γ.: Φυσικά εξάγεται και πιστεύω ότι σε έναν βαθμό και οι δύο μας κάτι έχουμε καταφέρει και έξω απ’ τα όρια της Ελλάδας. Απλώς, τα πράγματα είναι ιδιαίτερα δύσκολα παντού, και μάλιστα τώρα που έχει αλλάξει πολύ το παιχνίδι της προώθησης, ακόμη και οι καταξιωμένοι εκφραστές των ειδών που υπηρετούμε δυσκολεύονται. Πιστεύω, πάντως, και εύχομαι σύντομα να καταξιωθούν και στο εξωτερικό Έλληνες που το αξίζουν.
M.G.: Γιώργο, μετά από 30 χρόνια με τους Troublemakers, τι είναι αυτό που σε κρατάει ακόμα «πεινασμένο» για νέο υλικό, ακόμα και μετά "Parallel Dimensions" που κυκλοφόρησε το 2023;
Γ.Γ.: Όντας καλλιτέχνης, έχεις την «πείνα», όπως καλά τη χαρακτήρισες, για δημιουργία αρχικά. Το τριπάκι της δημιουργίας είναι ανεπανάληπτο, απ’ τη στιγμή της σύλληψης μέχρι την εξέλιξη και μέχρι το τελειωτικό στάδιο, και γίνεται ανάγκη να το ζεις ξανά και ξανά, παρ’ όλες τις δυσκολίες, κυρίως να το επικοινωνήσεις μετά. Θα μπορούσα να το κάνω συνέχεια, εφόσον φυσικά θα είχα και κάτι να πω…
M.G.: Σάκη, πολλοί κιθαρίστες εστιάζουν στην ταχύτητα. Εσύ πώς καταφέρνεις να ισορροπείς ανάμεσα στη δεξιοτεχνία και το αληθινό blues συναίσθημα;
Σ.Ν.: Δεν ένιωσα ποτέ ότι πρέπει να κάνω κάτι συγκεκριμένο έτσι ώστε να ισορροπήσω μεταξύ των δύο. Το blues το έχω στην καρδιά μου. Είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με όλη μου την ζωή, οπότε μου βγαίνει αβίαστα η έκφραση μέσω αυτού. Από κει και πέρα, ως μουσικός, έχω ερεθίσματα και επιρροές από διάφορα είδη μουσικής, κιθαρίστες όλων των ειδών, και προσπαθώ όσο μπορώ να παίρνω στοιχεία από όλα αυτά και να τα βάζω στο δικό μου παίξιμο. Και κάπως έτσι νομίζω ότι έρχεται αναπόφευκτα μια συνεχής εξέλιξη, μικρή ή μεγάλη, ανάλογα και με την υπόλοιπη κατάσταση της ζωής μου γενικότερα.
M.G.: Με βάση τα όσα έχετε δει στις εμφανίσεις σας, υπάρχει… νέο αίμα που να έρχεται να σας ακούσει; Τι περιμένετε από την εμφάνιση στο Καφωδείο;
Σ.N.: Πάντα υπάρχει νέο αίμα —ευτυχώς! Άλλες φορές περισσότερο, άλλες λιγότερο. Αλλά υπάρχει και αυτό είναι ενθαρρυντικό! Στο καφωδείο περιμένουμε παλιούς φίλους που πάντα μας στηρίζουν, αλλά και το νέο αίμα, έτσι ώστε να συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που αγαπάμε!
Γ.Γ.: Για μένα πλέον το «Καφωδείο» είναι ο κύριος χώρος που στεγάζει στη Θεσσαλονίκη τις εμφανίσεις μου με το συγκρότημά μου, τους Troublemakers, και κάθε εμφάνισή μας εκεί είναι εμπειρία, ένα ξέφρενο ροκ πάρτι. Οπότε, γνωρίζοντας καλά τον χώρο και τους θαμώνες του, πιστεύω ότι θα έχουμε μια ανεπανάληπτη εμφάνιση με τους Sakis Dovolis Trio την ερχόμενη Παρασκευή!
M.G.: Ως καλλιτέχνες που αγαπούν τον αναλογικό ήχο, πώς βλέπετε την κυριαρχία του streaming και του TikTok στη μουσική; Μήπως η «ψυχή» χάνεται μέσα στα clicks;
Σ.Ν.: Σίγουρα όλο αυτό που γίνεται με τα social media χτυπάει κάπως άσχημα, αλλά δεν ανησυχώ καθόλου για αυτό που λέμε real thing. Όσο θα υπάρχουν δύο τρεις άνθρωποι που θα βρεθούν σε ένα γκαράζ με σκοπό να παίξουν μουσική απλά και μόνο επειδή γουστάρουν να το κάνουν, όλα θα είναι καλά!
Γ.Γ.: Τα «φαινόμενα» αυτά της εποχής μας πρέπει να καταλάβουμε ότι κρύβουν πολλούς κινδύνους: να χαθεί ακριβώς η «ψυχή» στη μουσική που εκπροσωπούμε και αγαπάμε και να περάσει στην ψυχρή τεχνολογία. Αλλά blues και rock χωρίς ψυχή δεν μπορούν να υφίστανται!
M.G.: Αν μπορούσατε να ανεβάσετε στη σκηνή έναν καλλιτέχνη που δεν είναι πια μαζί μας (από τον Elvis μέχρι το Rory Gallagher), ποιος θα ήταν αυτός και ποιο τραγούδι θα παίζατε μαζί;
Σ.Ν.: Τι να πρωτοδιαλέξεις τώρα! Εγώ για προσωπικούς λόγους θα ήθελα το Stevie Ray Vaughan και θα έπαιζα μαζί του το “Leave My Girl Alone”, γιατί ήταν το πρώτο τραγούδι που άκουσα από εκείνον!
Γ.Γ.: Εγώ θα ανέβαζα τον Elvis, να πούμε παρέα το “Heartbreak Hotel”.
M.G.: Τι να περιμένουμε από εσάς στο κοντινό μέλλον; Υπάρχει περίπτωση να δούμε κάποια κοινή ηχογράφηση στο στούντιο;
Σ.N.: Δεν ξέρω τι θα πει ο Γιώργος [γέλια], αλλά εγώ θέλω να επιδιώξω μια κοινή studio δουλειά μαζί του! Οπότε ναι, υπάρχει περίπτωση, και σοβαρή μάλιστα! Κατά τα άλλα, να περιμένετε σίγουρα περισσότερα κοινά show στο μέλλον!
Γ.Γ.: Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω κάτι ήδη προδιαγεγραμμένο για καινούργια δουλειά στο κοντινό μέλλον. Η ιδέα, όμως, του να ηχογραφήσω κάτι με τα υπερταλαντούχα φιλαράκια μου μού αρέσει ιδιαίτερα και θα φροντίσουμε να την υλοποιήσουμε! Ευχαριστώ πολύ για το ενδιαφέρον!
Οι Σάκης Ντοβόλης και Γιώργος Γάκης θα εμφανιστούν την Παρασκευή 20 Μαρτίου στο Καφωδείο Ελληνικό (Βενιζέλου 45, 1ος όροφος). Περισσότερες πληροφορίες εδώ.