Πρώτη φορά άκουσα Blind Guardian λίγο πριν κλείσω τα 14. Όντας αρεκτά εσωστρεφές παιδί, καμμένο με τον κόσμο του Τόλκιν και γενικά το φαντασιακό, το πρώτο άκουσμα του “The Bard’s Song” ήταν για μένα αποκάλυψη. Από εκεί και πέρα, όλα πήραν το δρόμο τους. Οι Blind Guardian μο΄θ κράτησαν συντροφιά στο πέρασμα της εφηβείας και εν συνέχεια μού άνοιξαν την πόρτα στον κόσμο της σκληρής μουσικής.
Fast Forward 20 χρόνια μετά και οι Γερμανοί Βάρδοι παραμένουν στην καρδιά μου, έχοντας απολαύσει ζωντανά την μπάντα εφτά φορές, με την τελευταία να είναι μόλις στις 26/6 στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηνών, όπου μιλάμε και επίσημα πλέον για την καλύτερη εμφάνιση των Blind Guardian στη χώρα μας τα τελευταία έτη.
Την βραδιά άνοιξαν οι Beast in Black, ένα συγκρότημα με euro-power/catchy κλασικό metal ήχο, που έχει κερδίσει το ελληνικό κοινό τα τελευταία χρόνια. Ίσως σε αυτό να παίζει ρόλο και ο Έλληνας frontman, Γιάννης Παπαδόπουλος. Στις 19:45 οι Beast in Black ανεβαίνουν στην σκηνή και χαρίζουν ένα πραγματικό πάρτι με 12 παρακαλώ κομμάτια. Ο ένας κιθαρίστας και ιδρυτικό μέλλος, Anton Kabanen, δυστυχώς απουσιάζει λόγω θέματος υγείας, αλλά η μπάντα αποδίδει εξαιρετικά ακόμα και με μία κιθάρα μείον. Προσωπικά δεν έχω εντρυφήσει ιδιαίτερα στο συγκρότημα, αλλά οι θερμές αντιδράσεις του κοινού, σε έκαναν να συνειδητοποιήσεις ότι αποτέλεσαν εξαιρετικό ορεκτικό για το κυρίως που θα ακολουθούσε. Ο καλος ήχος μάς καθησύχασε κιόλας για τη συνέχεια της βραδιάς, μιας που και ο συγκεκριμένος χώρος δεν φημίζεται για την ακουστική του.
Περασμένες 21:00 και ο χώρος ασφυκτικά γεμάτος, σε έκανε να απορείς γιατί δεν πραγματοποιήθηκε το live στον αρχικό του χώρο, το θέατρο Λυκαβηττού. Βέβαια, με το που πήγε 21:15, όλες οι σκέψεις και οι αμφιβολίες πήγαν περίπατο. Τα φώτα σβήνουν και οι Blind Guardian ορμάνε στην σκηνή με το “The Ninth Wave” και από κάτω επικρατεί ήδη ο γνωστός ελληνικό χαμός. Συνέχεια με "Blood Of The Elves" απο το τελευταίο άλμπουμ, και κάπου εκεί τα πράγματα σοβαρεύουν, καθώς ο Hansi μας ενημερώνει ότι η συναυλία βιντεοσκοπείται, καθώς μας θεωρεί το κατάλληλο κοινό για μία νέα live κυκλοφορία. Προτρέποντάς μας έτσι να δώσουμε τον καλύτερό μας εαυτό, η μπάντα κάνει βουτιά στο παρελθόν με τα “Nightfall” και “Time Stands Still”.
Το οτι οι Blind Guardian είναι μια καλοδουλεμένη γερμανική μηχανή με φοβερή ακρίβεια στην εκτέλεση το γνωρίζουμε καλά. Το βράδυ της Πέμπτης όμως φάνηκε ότι όλα τα μέλη έδιναν κάτι παραπάνω από ότι συνήθως. Ο δε Hansi σε εξαιρετική φόρμα, με τη φωνή σε φανταστικά επίπεδα και ψυχολογικά σε τρελά κέφια. Πώς θα μπορούσε να μην ήταν άλλωστε; O ήχος, τουλάχιστον προς τα πισω εξαιρετικός, χωρίς τα κλασικά προβλήματα των metal συναυλιών (μπουκωμένα μπάσα και ντραμς που σου αφήνουν βούισμα στα αυτιά μέχρι την επόμενη μέρα).
Μέχρι εκείνη την ώρα το setlist ήταν πάνω-κάτω προβλέψιμο. Αλλά τελικά μας περίμεναν εκπλήξεις και σε αυτόν τον τομέα. Και κάπως έτσι, πάμε πίσω στο ένδοξο παρελθόν και στις εφηβικές μας μνήμες με “Mordred's Song” και “A Past And A Future Secret” , τα οποία έδωσαν απλόχερα τόνους συγκίνησης στους παρευρισκόμενους, Φυσικά και τιμήθηκε ο τελευταίος δίσκος με τα “Violent Shadows” και “Deliver Us From Evil”, αλλά ο πραγματικός πανικός έγινε στο παλιό το ορθόδοξο “Majesty”, που το ελληνικό κοινό λατρεύει, και το all time classic για sing alongs “The Bard’s Song”, στην καλύτερη -για μένα- εκτέλεσή του των τελευταίων 20 ετών.
Επιστροφή στις εκπλήξεις με “And Then There Was Silence” (από πότε έχει να παιχτεί αυτό, ρε παιδιά;!), και “And The Story Ends”, για να δώσει την σειρά του στο αγαπημένο “Valhalla”. Αστείο, μάλιστα, περιστατικό ότι το κλασικό sing along του κομματιού που γίνεται παραδοσιακό στο τέλος, τραγουδήθηκε και σαν intro όταν ο Hansi το προλόγιζε σαν κομμάτι.
Κάπου εκεί οι Blind Guardian αποχώρησαν για λίγο μέχρι να επιστρέψουν κάποια λεπτά μετά με το "Into The Storm", έτσι για να μας κλείσουν τελείως οι φωνές. Και κάπου εκεί που περιμέναμε το κλασικό κλείσιμο με “Mirror-Mirror”, οι Γερμανοί αποφάσισαν στο ενδιάμεσο να μας σερβίρουν και το “Lord Of the Rings”, προσφέροντας την απόλυτη ανατριχίλα σε μια γενιά που γαλουχήθηκε με Τόλκιν και την κινηματογραφική τριλογία. Μάλιστα, έτσι σπάσανε και την παράδοση που θέλει στα setlists να παίζουν είτε το “A Past And A Future Secret” είτε το "Lord Of The Rings", αλλά δύσκολα και τα δύο μαζί.
Καθώς αναχωρούσα από τον χώρο έβλεπα μόνο χαμόγελα. Ένιωθες ότι ο καθένας λειτουργούσε σαν καθρέφτης συναισθημάτων για τον άλλων. Αυτή είναι, άλλωστε, η μαγεία των Βάρδων. Μπορεί να μην τους έχεις ακούσει για χρόνια, μπορεί να έχεις χίλια-δύο προβλήματα, μπορεί πλέον να είσαι τελείως άλλος άνθρωπος αλλά είπες «Άντε, θα παω να θυμηθώ τα παλιά», αλλά μόλις παρεβρεθείς σε συναυλία τους γίνεσαι ένα με το παθιασμένο σύνολο του κοινου. Τραγουδάς χωρίς σταματημό, χοροπηδάς, νιώθεις πάλι όπως την πρώτη φορά που πάτησες το play στο CD player και άκουσες τις πρώτες νότες. Και μετά αυτό το χαζό αθώο χαμόγελο που σε κάνει πάλι παιδί.
Ήταν από όλες τις απόψεις μια μοναδική μουσική βραδιά. Αν μάλιστα είχε γίνει στο Λυκαβηττό, τότε ίσως να άνοιγαν και οι πόρτες της "Valhalla" και να περνούσαμε σε μία άλλη διάσταση.
In my thoughts and in my dreams
They're always in my mind
These songs of hobbit, dwarves and men and elves
Come close your eyes, you can see them too…
Setlist - Blind Guardian
- The Ninth Wave
- Blood of the Elves
- Nightfall
- Tanelorn (Into the Void)
- Time Stands Still (At the Iron Hill)
- Violent Shadows
- Mordred's Song
- A Past and Future Secret
- Deliver Us From Evil
- Majesty
- The Bard's Song - In the Forest
- And Then There Was Silence
- And the Story Ends
- Valhalla
- Into the Storm
- Lord of the Rings
- Mirror Mirror
Οι φωτογραφίες προέρχονται από τις σελίδες των συγκροτημάτων στο Facebook. Φωτογραφία Beast In Black: Dániel Szabó. Φωτογραφίες Blind Guardian: Dirk Behlau