Σε έναν όμορφο χώρο στο κέντρο της Αθήνας, με ωραία αισθητική και ιδιαίτερο φως, η Βασιλική Μιχαλοπούλου μάς άνοιξε την πόρτα της πρόβας της —και αυτό που ακολούθησε θύμιζε μια πριβέ ζωντανή συναυλία παρά προετοιμασία για επικείμενη εμφάνιση.
Οι μουσικοί ήταν γύρω της σαν σε κύκλο και εκείνη περίπου στη μέση του, με εκείνο το μειλίχιο χαμόγελο που προδίδει αυτοπεποίθηση και συγκέντρωση.
Τα πνευστά, με το Γιώργο Κάστανο και τον Κώστα Σαπούνη να κρατούν το σαξόφωνο και την τρομπέτα αντίστοιχα, έδωσαν ιδιαίτερο χρώμα ήδη από την εισαγωγή του «Περιμένω», μεταμορφώνοντας τη δομή του κομματιού και χαρίζοντάς του jazzy αύρα. Το πρόγραμμα της Βασιλικής είναι χωρισμένο σε ενότητες, με σταθερό στοιχείο την ενέργεια τόσο τη δική της όσο και των κομματιών, παρέα με το στοιχείο της επικοινωνίας μεταξύ κοινού και σκηνής, που φάνηκε ακόμα και στην πρόβα.
Η χημεία των παιδιών είναι προφανής: ματιές, χαμόγελα, στιγμές αυτοσχεδιασμού —όλα αυτά που κάνουν ένα live να ξεχωρίζει. Με προσεκτικά επιλεγμένα κομμάτια από τον πρώτο της δίσκο «Ενδεχόμενα», η Βασιλική δείχνει πόσο το απολαμβάνει, αλλά και πόσο προσηλωμένη είναι στον στόχο της: να φτιάξει μια μουσική παράσταση με ταυτότητα.
Ανάμεσα στα τραγούδια, πέρα από το αγαπημένο «Περιμένω», ξεχώρισα και το «Όλα Τα Μπορώ» του Γιώργου Καψάσκη, ένα κομμάτι που φαίνεται να το αγαπάει, ενώ οι διασκευές έχει επιλέξει προσθέτουν μια πολυμορφία στη ροή του προγράμματος. Μεταξύ άλλων ακούσαμε το “You Know I’m No Good” της Amy Winehouse να ερμηνεύεται με έναν ιδιαίτερο τρόπο, αποδεικνύοντας ότι η Βασιλική Μιχαλοπούλου μπορεί να κινηθεί με άνεση ανάμεσα σε διαφορετικά είδη και εποχές.
Στη συνέχεια, ένα πέρασμα από τα πιο λαϊκά μονοπάτια με την «Αχάριστη» του Βασίλη Τσιτσάνη να φανερώνει μια άλλη, πιο βαθιά πλευρά της φωνής της —εκείνη που αγγίζει το συναίσθημα χωρίς περιττές εντάσεις.
Άκουσα κι άλλα κομμάτια από μια μεγάλη γκάμα τραγουδιών που ετοίμασαν, αλλά καλύτερα να μην τα αποκαλύψω γιατί θα κάψω το στοιχείο της έκπληξης σε ένα ωραία δομημένο πρόγραμμα.
Πέρα όμως από τη φωνή, αυτό που κερδίζει το κοινό είναι η σκηνική της παρουσία. Εκείνη το ζει στον απόλυτο βαθμό και μέσα από την ενέργειά της βάζει στο παιχνίδι και το κοινό, ένα ετερόκλητο ηλικιακό κοινό που μεγαλώνει.
Η Βασιλική δεν επαναπαύεται — σε κάθε της εμφάνιση δοκιμάζει, προσθέτει, εξελίσσεται, και αυτό είναι κάτι που είχαμε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε και στο παρελθόν. Άλλαξαν κάποια κομμάτια από το προηγούμενή εμφάνισή της και συζητήθηκαν διάφορες τεχνικές λεπτομέρειες. Η πρόβα ήταν μια μικρή παράσταση αφιερωμένη στη διαδικασία της δημιουργίας και είμαι τυχερός που τη βίωσα.
Όσοι δεν την έχετε δει ακόμη, μην το αναβάλετε: την Παρασκευή 14 Νοεμβρίου στον Σταυρό του Νότου Club, η Βασιλική Μιχαλοπούλου ανεβαίνει στη σκηνή με την ενέργεια της, τη σφιχτή και καλοδουλεμένη μπάντα της με ένα πρόγραμμα που υπόσχεται να κερδίσει και τους πιο απαιτητικούς ακροατές.
Μαζί της είναι οι μουσικοί Αλέξης Στενάκης στα πλήκτρα, Τάσος Γιαννούτσος στην κιθάρα, Γιώργος Κάστανος στο σαξόφωνο, Κωνσταντίνος Σαπούνης στην τρομπέτα, Χρήστος Χλιούρας στα τύμπανα και Αλέξης Νασσάτι στο μπάσο.
