Μία συνεργασία με τους Σταύρο Σιόλα και Οδυσσέα Ιωάννου, που από συνδυασμό επιθυμίας και τύχης γεννήθηκε στην καραντίνα, ήταν το έναυσμα για αυτήν μας την κουβέντα με τη Βιολέτα Ίκαρη. Και το όνομα αυτής: «Σύννεφα Μπαλόνια».
Σε αυτό το νέο της EP, η Βιολέτα ερμηνεύει μία σειρά από κομμάτια που, όπως μοιράζεται μαζί μας, μοιάζουν να γράφτηκαν από τον Ιωάννου σαν ακτινογραφία των όσων πιστεύει και ζει η ίδια. Με προθυμία μάς μεταφέρει νοήματα και συμβολισμούς πίσω από κάθε τραγούδι, ενώ μιλά και για το πώς οριοθετεί και διαχειρίζεται την επιτυχία στην εποχή των likes και των streams. Τέλος, μιλά για τη συνεργασία της, επί σκηνής, και με το Γιώργο Νικηφόρου Ζερβάκη, με τον οποίο θα την απολαύσουμε στο Σταυρό του Νότου στις 26 Δεκεμβρίου, καθώς και για την πληρότητα, σε όλα τα επίπεδα, που έφερε η μητρότητα στη ζωή της.
MixGrill: Πώς νιώθεις για αυτό το ΕΡ που είναι πλέον ελεύθερο εκεί έξω;
Βιολέτα Ίκαρη: Αυτή η συνεργασία για μένα ήταν ένα όνειρο ζωής!
Πριν από λίγες εβδομάδες κυκλοφόρησαν τα «Σύννεφα μπαλόνια», και έχω τη χαρά να σε συνεργάζομαι με έναν εξαιρετικό συνθέτη και έναν εξαιρετικό στιχουργό, για να το φτιάξουμε. Αφορμή ήταν ένα τραγούδι με το Σταύρο Σιόλα, που με φώναξε για να πούμε παρέα για το δίσκο του «Φωνές Θιάσου», που ήταν και το ομότιτλο.
Εκεί μας γεννήθηκε η επιθυμία με τον Σταύρο Σιόλα να κάνουμε μια ολοκληρωμένη δουλειά μαζί. Μετά από ένα διάστημα, συναντηθήκαμε σε ένα καφέ στον Κεραμεικό, για να συζητήσουμε για το πώς το φανταζόμαστε, να ανταλλάξουμε ιδέες και το ποιος θα μπορούσε να γράψει στίχους και συνολικά πως θα θέλαμε να γίνει αυτή η δουλειά.
Όταν έπεσε στο τραπέζι το ερώτημα για το «ποιος στιχουργός θα ήθελα να μας γράψει», η πρώτη μου σκέψη ήταν ο Οδυσσέας Ιωάννου. Συμφώνησε αμέσως ο Σταύρος Σιόλας και χαρήκαμε πολύ σε αυτή τη σκέψη.
Εκείνη την περίοδο ήμασταν ακριβώς πριν το κορωνοϊό, πριν να έρθει το πρώτο κρούσμα στην Ελλάδα. Σκεφτόμασταν με το Σταύρο πώς θα προσεγγίσουμε τον Οδυσσέα. Εμένα δεν μου αρέσει να προσεγγίζω τους ανθρώπους μέσα στα social media, άρα έπρεπε να τον δω από κοντά. Οπότεμ κάπου μέσα στην παύση της καραντίνας με φωνάζουν σε μια τηλεοπτική εκπομπή να τραγουδήσω. Για καλή μου τύχη, ήταν εκεί ο Οδυσσέας Ιωάννου. Αμέσως άρπαξα την ευκαιρία και του το είπα! Και θυμάμαι απάντησε ότι του αρέσει πολύ ο Σταύρος, ότι είναι εξαιρετικός μελωδός και, γιατί να μην φτιάξουμε μια δουλειά; Βέβαια, θέλαμε χρόνο. Όλοι θέλαμε χρόνο.
Και βέβαια, το δημιουργικό κομμάτι, το κομμάτι του γραψίματος, είναι ένα κομμάτι που δεν μπορείς να πιέσεις ποτέ, γιατί πάντα θέλει την ώρα του. Και όπως λέει και ο Οδυσσέας, ήρθε η ώρα που γράφτηκαν τα κομμάτια και τα παρουσιάζουμε στον κόσμο.
Είναι μια ενότητα πέντε τραγουδιών, με γενικό τίτλο «Σύννεφα μπαλόνια». Τραγούδια διαφορετικά μεταξύ τους. Τραγούδια που μιλάνε για την Απώλεια, για τον Έρωτα, για την Αρχή και για το Τέλος. Είναι πέντε τραγούδια που δεν ξεχωρίζω κανένα, γιατί μου αρέσουν όλα το ίδιο. Πολύ. Εκπληρώνω ένα όνειρο ζωής και εύχομαι αυτή τη δουλειά να αγαπηθεί όσο την έχω αγαπήσει. Οι ενορχηστρώσεις είναι του Σταύρου Σιόλα και του Κώστα Παρίση και όλα τα τραγούδια γράφτηκαν στο Studio Praxis.
M.G.: Η ερμηνεία σου στο συγκεκριμένο ΕΡ επηρεάστηκε με βάση το πώς θα βγει κάθε τραγούδι ή κάθε τραγούδι ήταν μια ξεχωριστή πρόκληση;
Β.Ι.: Κάθε τραγούδι ήταν μια ξεχωριστή πρόκληση για μένα. Καταρχήν πρέπει, αν δεν είναι τραγούδι που μιλάει για τη δική μου τη ζωή ακριβώς, να βρω τρόπο να μπω στα παπούτσια των ηρώων των τραγουδιών.
Όμως, για τη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι λες και όλα τα τραγούδια γράφτηκαν για μένα. Λες και ο Οδυσσέας, κάθισε και διάβασε κάθε συνέντευξη που έχω δώσει στο παρελθόν μου και έβγαλε το ψυχογράφημά μου και έγραψε για μένα. Δε ξέρω αν το έκανε αυτό πραγματικά ή αν έτυχε να είναι αυτή η περίοδος που του βγήκε να γράψει έτσι αλλά η αλήθεια είναι ότι ταυτίζομαι 100%.
«Σύννεφα» και «μπαλόνια» είναι δύο αντιφατικές έννοιες. Γιατί τα μπαλόνια είναι για το ανεβαστικό και τα σύννεφα είναι η μουντάδα ή τα λες ταξιδιάρικα.
Είναι από το ομώνυμο τραγούδι που λέει αντί για σύννεφα-μπαλόνια, αλλά πάλι τον τίτλο τον διάλεξε για την ενότητά μας ο Οδυσσέας Ιωάννου, και φαντάζομαι ότι τον διάλεξε γιατί υπάρχει αυτή η αντιφατικότητα. Τα μπαλόνια σε βάζουν σε διάθεση χαράς, σκέφτεσαι αμέσως πάρτι, ενώ τα σύννεφα σε βάζουν στη σκέψη ότι έρχεται καταιγίδα.
M.G.: Ποιο μήνυμα θες να περάσεις σε αυτό το EP;
Β.Ι.: Νομίζω δεν έχει κάποιο συγκεκριμένο μήνυμα. Όλα μάλλον τα τραγούδια, το καθένα έχει ένα ξεχωριστό μήνυμα. Η «Στροφή» έχει το φωτάκι που δίνει ότι «μετά από κάθε τέλος έρχεται μια αρχή». Δεν είναι ανάγκη να έχεις τα πάντα για να είσαι ευτυχισμένος, είναι αρκετά τα ρούχα που φοράς. Έχει αυτή την αίσθηση της ελευθερίας. Της ολιγάρκειας, αλλά μαζί της ελευθερίας. Όταν δεν έχεις δηλαδή να κάνεις με ύλη, ζεις πιο ελεύθερα, πιο ωραία ζωή, πιο αυθεντική.
Για το «Τέλος»: Ποιος δεν έχει βιώσει το τέλος μιας σχέσης, η οποία ξεκίνησε δοξαστικά και τελείωσε άδοξα. Φίλε, και εγώ το έχω ζήσει έτσι και σε βάζει στον κόσμο του.
Για τα «Σύννεφα Μπαλόνια»: Είναι ένα τραγούδι περισσότερο αλληγορικό.
Φέτος είχαμε χειμώνα, δεν ήταν ότι δεν είχαμε χειμώνα. Για μένα είναι ένα καταφύγιο για να ονειρεύομαι. Να ονειρεύομαι έναν καλύτερο κόσμο, ότι θα μπορούσαν όλα κάποια στιγμή να είναι ιδανικά για όλους μας. Πράγμα πολύ δύσκολο, αλλά αν αφήσεις το σκοτάδι να σε καταπιεί και δεν έχεις κουράγιο ούτε να ονειρευτείς έναν καλύτερο κόσμο, δε θα τον αλλάξεις ούτε στο ελάχιστο.
Για το «Φτάνει Ως Εδώ»: Φτάνει, ως εδώ, δεν παλεύω άλλο, λέει το τραγούδι. Είναι μια γυναίκα που διεκδικεί τον έρωτά της δυναμικά. Είναι μια δυναμική γυναίκα.
Αν αφήνει ένα μήνυμα, για μένα είναι ότι ναι, πρέπει να διεκδικούμε αυτά που θέλουμε. Είτε είναι έρωτες, είτε είναι δικαιώματα, οτιδήποτε. Ότι πρέπει να να βρίσκουμε δύναμη για να διεκδικούμε και να κερδίζουμε αυτό που ονειρευόμαστε.
Για το «Κάτω Από Το Δέρμα Μας»: «Κρυφτήκαν οι λέξεις, δε θα στις πω ποτέ μου, βλέπεις εμάς λόγια πολλα δε χρειαστήκαν, μας έφταναν τα χέρια, μας έφταναν τα μάτια, τα μάτια ουρανέ μου»… Νομίζω ότι δε χρειάζεται να εξηγήσω κάτι τα λέει όλα ο στίχος.
M.G.: Στην εποχή των social media και της εικόνας, που ζούμε πάρα πολύ με εικόνα, και των streams, έχεις καταφέρει να βρεις τον τρόπο να μην σε επηρεάζουν τόσο;
Β.Ι.: Κοίταξε να δεις, εγώ ασχολούμαι με το τραγούδι επειδή το αγαπάω. Για μένα, το καλό τραγούδι είναι το ζητούμενο. Το ψώνιο μου είναι να βρίσκω καλά τραγούδια να τραγουδάω, να μπορώ να υπάρχω και να ταξιδεύω μέσα από αυτά και να παίρνω ευχαρίστηση μέσα από αυτό το ταξίδι.
Οι αριθμοί είναι κάτι δευτερεύον. Δεν είναι ότι δεν με ενδιαφέρει η επιτυχία, φυσικά, και αν θα έρθει, θα την καλοδεχτώ με μεγάλη χαρά. Αλλά σε αυτή τη φάση που βρίσκομαι, και από τότε που ξεκίνησα μέχρι τώρα, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου μέχρι τώρα στο τραγούδι, ο σκοπός μου είναι να ευχαριστηθώ το ταξίδι. Το ταξίδι της δημιουργίας, το ταξίδι της μοιρασιάς.
M.G.: Έχεις κάνει πολλές συνεργασίες, αλλά μία συνεχίζεται με το Γιώργο Νικηφόρου Ζερβάκη. Πότε είναι η επόμενη συνάντησή σας;
Β.Ι.: Ο Γιώργος είναι από την Κρήτη και εγώ από την Ικαρία, οπότε καταλαβαίνεις τι γίνεται στα live! Είναι μια εξαιρετική φωνή, μια εξαιρετική ψυχή, ένας εξαιρετικός τραγουδοποιός.
Περνάμε φανταστικά, έχουμε φτιάξει μια παράσταση με τίτλο «Ρίζες Και Ρεύματα». Ρίζες γιατί περνάμε από τις ρίζες μας, από τους τόπους μας φυσικά και ανά την Ελλάδα, δεν είμαστε κολλημένοι στα νησιά μας. Και ρεύματα γιατί τραγουδάμε τα ρεύματα. Αυτά δηλαδή τα τραγούδια που αγαπάμε και αγαπάει ο κόσμος αυτή την περίοδο, τραγούδια της εποχής που αγαπάμε.
Εννοείται πως στηρίζουμε και τη δισκογραφία μας και όλα αυτά τα έχουμε μπλέξει με έναν έξυπνο τρόπο, έτσι ώστε ο κόσμος να περνάει καλά στα live μας.
Θα εμφανιστούμε και πάλι μαζί στις 26 Δεκέμβρη στο Σταυρό του Νότου. Ξεκινήσαμε από το Σταυρό του Νότου και μας πήγε πάρα πολύ καλά. Οπότε είπαμε να το επαναλάβουμε! Έχουμε μια δυναμική μπάντα. Παίζει στο ηλεκτρικό μπάσο ο Γιάννης ο Γρυπαίος, στα τύμπανα είναι ο Άκης ο Γαβαλάς, στο μπουζούκι, στο λαούτο είναι ο Μιχάλης Παχάκης, στα πλήκτρα ο Γιώργος Θεοδωρόπουλος, παίζει λύρα ο Γιώργος Νικηφόρου Ζερβάκης και ο μαέστρος και ενορχηστρωτής Γιάννης Ταυλάς.
Κοίτα, η Ικαρία με την Κρήτη ταιριάζει πάρα πολύ. Είμαστε και οι δύο τρελοί, και οι Ικαριώτες και οι Κρητικοί. Είμαστε μερακλήδες, κυρίως. Και έχουμε αυτό το πράγμα, τη φιλοξενία του έξω καρδιά. Και νομίζω ταιριάξαμε γι' αυτό το λόγο περισσότερο. Δηλαδή, είναι σαν να είμαστε στον ίδιο τόπο, ουσιαστικά.
M.G.: Ποια είναι τα τρία δυνατά στοιχεία του χαρακτήρα σου;
Β.Ι.: Είμαι πολύ εργατική, πολύ μελετηρή και δε χάνω ευκαιρία στο να απορροφώ πληροφορίες που έχουν να κάνουν με το τραγούδι, την ερμηνεία, τη μουσική γενικότερα. Ένας πολύ σημαντικός δάσκαλος για μένα είναι ο Γιώργος Νταλάρας, προσωποποίηση της εργατικότητας και της αφοσίωσης στο τραγούδι, είναι το πρότυπο μου.
Παράλληλα, είμαι πολύ πεισματάρα και αν βάλω κάτι στο μυαλό μου πρέπει να γίνει. Δεν έχει υπάρξει κάτι στο μυαλό μου που να μην έχει γίνει! Δεν έχω επιδιώξει πολλά πράγματα μέσα στη μουσική, τα περισσότερα ήρθανε μόνα τους. Δύο πράγματα έχω επιδιώξει. Να πω ένα ντουέτο με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου και να τραγουδήσω Οδυσσέα Ιωάννου και Σταύρο Σιόλα. Αυτά λοιπόν τα πέτυχα!
M.G.: Με τον νέο ρόλο σου ως μάνα, πώς νιώθεις;
Β.Ι.: Πληρότητα. Αυτή είναι η λέξη. Είναι κάτι που το ήθελα πολύ. Είναι κάτι που το προσπαθούσα καιρό. Και είναι το σημαντικότερο δώρο που μου έχει δοθεί σε αυτή τη ζωή. Η κόρη μου. Τι να πω. Ένας άλλος κόσμος. Μια άλλη ζωή. Είμαι ένας άλλος άνθρωπος. Είμαι πολύ πιο ευτυχισμένη. Πολύ πιο κουρασμένη. Εξουθενωμένη. Και πλέον είμαι πιο δυνατή. Έτσι νιώθω. Ότι επειδή τώρα έχω την κορούλα μου, μπορώ να καταφέρω το πάντα. Νιώθω ψυχικά πιο δυνατή! Το όνειρό μου είναι να πάω να ζήσω στην Ικαρία! Αυτό είναι κάτι που σκέφτομαι πραγματικά, όταν θα γίνει έξι χρονών η κόρη μου να μετακομίσουμε εκεί για να ξεκινήσει σχολείο.
Οι φωτογραφίες, με σειρά εμφάνισης, ανήκουν στους: Δημήτρη Βαβλιάρα και Γιώργο Φακίτσα - ShuttersUp.