Μια απολύτως χορταστική βραδιά μας επιφύλαξαν οι Interpol την Τρίτη στο Entertainment Stage. Στην πραγματικότητα την παράσταση έκλεψαν με τη σειρά, ο χώρος, οι πρωτόγνωρες για όλους μας συνθήκες και ο κόσμος με την συνολική παρουσία του, πράγμα που εκτίμησαν δεόντως και οι ίδιοι με το γνωστό πλέον σχόλιο που έκαναν μερικές ώρες μετά τη συναυλία στο twitter τους ("One of the best audiences ever tonight in Athens, Greece. Truly incredible.-DK").
Για το χώρο θα πρέπει να αναφερθεί η τεράστια πίστ..εεμ σκηνή, με την εξαιρετική οπτική σχεδόν 180 μοίρες, ο φοβερός πολυεπίπεδος εξώστης στα πρότυπα του ...Μπερναμπέου, ο κλιματισμός που δούλευε στο φουλ, ο εξαερισμός που κατάπινε τα πάντα, τα μπαρ που ήταν παντού με άψογη εξυπηρέτηση και χωρίς υποψία ουράς, οι πεντακάθαρες τουαλέτες κλπ. Ο ήχος στα ψηλά ήταν κρύσταλλο, στα χαμηλά μαθαίνω ήταν ειδικά στην αρχή προβληματικός, αλλά έστρωσε αργότερα. Οι εξαιρετικές συνθήκες και το σετ που επέλεξε το συγκρότημα έφτιαξε και το κοινό (περίπου 3000 άτομα), που ήταν πολύ εκδηλωτικό και έδωσε τον απαραίτητο ρυθμό.
Οι Interpol από τη μεριά τους έδωσαν για περίπου μιάμιση ώρα μια παράσταση αντάξια του ονόματος και της φήμης τους. Έδωσαν βάρος στα δύο πρώτα albums αφιερώνοντας 7 + 7 τραγούδια από αυτά και πρόσθεσαν ακόμη το The Heinrich Maneuver από το Our Love To Admire και τέσσερα από το τελευταίο. Το σετ ήταν ακριβώς ίδιο με αυτό της Τουρκίας μερικές μέρες πριν και ελαφρά διαφοροποιημένο από αυτό του Primavera. Προσωπικά θα ήθελα να ακούσω και τα Pioneer To The Falls, The Scale, Rest My Chemistry PDA και Roland, αλλά αντικειμενικά το set ήταν υψηλού επιπέδου. Η σκηνική τους παρουσία ήταν τυπική (με εξαίρεση το κρεμασμένο σουτιέν), αλλά η διάθεσή τους την ώρα του live είναι έτσι κι αλλιώς αμφιλεγόμενη. Όσο για τους Electric Litany που άνοιξαν την συναυλία δεν κατάφεραν να μου αποσπάσουν την προσοχή από το να χαζεύω το χώρο. Πιστεύω πως το ύφος τους δεν ταιριάζει με αυτό των Interpol, αλλά ήταν καλοί ιδιαίτερα αν είσαι φαν του είδους.
Για το τέλος μας έμειναν: Η πρωτόγνωρη αίσθηση να παρακολουθείς συναυλία σαν σε αρένα κυριολεκτικά κρεμασμένος πάνω από το συγκρότημα, η ζήλια για τους σκυλάδες και τη χλιδή που απολαμβάνουν και οι συζητήσεις για τα συγκροτήματα που θα μπορούσαν να το γεμίσουν. Υπήρχε ένας κρυφός πόθος να γίνει το μέρος αυτό δικό μας.
Προσωπικό παράπονο: θα ήθελα να είναι περισσότερο ζωντανοί, λιγότερο τυποποιημένοι και διεκπεραιωτικοί και να ξεφύγουν λίγο από το πρόγραμμα ρε γμτ. Δεν έγινε όμως, αν και δημιουργήθηκε για λίγο η εντύπωση ότι θα κάνουν και δεύτερο encore. Θα πρέπει να το σκέφτηκαν λίγο στα παρασκήνιο, αλλά τελικά τζίφος. Η απόλυτη ταύτιση του playlist με την τελευταία συναυλία στην Τουρκία είναι χαρακτηριστική.
Success
Say hello to the angels
Narc
Hands Away
Barricade
Leif Ericsson
The New
C’ mere
Lights
Evil
NYC
Length of love
Heinrich Maneuver
Memory Serves
Slow Hands
Untitled
Take you on a cruise
Not Even Jail
Obstacle 1
Για το χώρο θα πρέπει να αναφερθεί η τεράστια πίστ..εεμ σκηνή, με την εξαιρετική οπτική σχεδόν 180 μοίρες, ο φοβερός πολυεπίπεδος εξώστης στα πρότυπα του ...Μπερναμπέου, ο κλιματισμός που δούλευε στο φουλ, ο εξαερισμός που κατάπινε τα πάντα, τα μπαρ που ήταν παντού με άψογη εξυπηρέτηση και χωρίς υποψία ουράς, οι πεντακάθαρες τουαλέτες κλπ. Ο ήχος στα ψηλά ήταν κρύσταλλο, στα χαμηλά μαθαίνω ήταν ειδικά στην αρχή προβληματικός, αλλά έστρωσε αργότερα. Οι εξαιρετικές συνθήκες και το σετ που επέλεξε το συγκρότημα έφτιαξε και το κοινό (περίπου 3000 άτομα), που ήταν πολύ εκδηλωτικό και έδωσε τον απαραίτητο ρυθμό.
Οι Interpol από τη μεριά τους έδωσαν για περίπου μιάμιση ώρα μια παράσταση αντάξια του ονόματος και της φήμης τους. Έδωσαν βάρος στα δύο πρώτα albums αφιερώνοντας 7 + 7 τραγούδια από αυτά και πρόσθεσαν ακόμη το The Heinrich Maneuver από το Our Love To Admire και τέσσερα από το τελευταίο. Το σετ ήταν ακριβώς ίδιο με αυτό της Τουρκίας μερικές μέρες πριν και ελαφρά διαφοροποιημένο από αυτό του Primavera. Προσωπικά θα ήθελα να ακούσω και τα Pioneer To The Falls, The Scale, Rest My Chemistry PDA και Roland, αλλά αντικειμενικά το set ήταν υψηλού επιπέδου. Η σκηνική τους παρουσία ήταν τυπική (με εξαίρεση το κρεμασμένο σουτιέν), αλλά η διάθεσή τους την ώρα του live είναι έτσι κι αλλιώς αμφιλεγόμενη. Όσο για τους Electric Litany που άνοιξαν την συναυλία δεν κατάφεραν να μου αποσπάσουν την προσοχή από το να χαζεύω το χώρο. Πιστεύω πως το ύφος τους δεν ταιριάζει με αυτό των Interpol, αλλά ήταν καλοί ιδιαίτερα αν είσαι φαν του είδους.
![](img18498_85b452a2760cd7251fa53c674f70e63d_320_213.jpg)
Προσωπικό παράπονο: θα ήθελα να είναι περισσότερο ζωντανοί, λιγότερο τυποποιημένοι και διεκπεραιωτικοί και να ξεφύγουν λίγο από το πρόγραμμα ρε γμτ. Δεν έγινε όμως, αν και δημιουργήθηκε για λίγο η εντύπωση ότι θα κάνουν και δεύτερο encore. Θα πρέπει να το σκέφτηκαν λίγο στα παρασκήνιο, αλλά τελικά τζίφος. Η απόλυτη ταύτιση του playlist με την τελευταία συναυλία στην Τουρκία είναι χαρακτηριστική.
Success
Say hello to the angels
Narc
Hands Away
Barricade
Leif Ericsson
The New
C’ mere
Lights
Evil
NYC
Length of love
Heinrich Maneuver
Memory Serves
Slow Hands
Untitled
Take you on a cruise
Not Even Jail
Obstacle 1