Το έργο είναι γραμμένο από τον Enrico Luttmann, σε μετάφραση του Γιώργου Δόξα και σκηνοθεσία του Αλέξανδρου Λιακόπουλου. Σε αυτό, μπορεί κάλλιστα κανείς να βρει αναλογίες και με τη σύγχρονη πραγματικότητα στη χώρα μας. Κρυμμένα μυστικά και πάθη, ανομολόγητες ανάγκες των ηρώων που τους ταλανίζουν, φόβοι που διστάζουν να μοιραστούν.
Ο Αδάμ (Γιώργης Κοντοπόδης) είναι ένας άνδρας της σύγχρονης εποχής γύρω στα 40. Μένει μόνος του μέχρι τη στιγμή που χάνει τη δουλειά του και γυρνάει στο πατρικό του, όπου βρίσκεται η μητέρα του, Γκράτσια (Μαίη Σεβαστοπούλου). Οι δυο ήρωες κρύβουν μυστικά ο ένας από τον άλλον αλλά έρχονται σε ένα τέλμα, και έτσι αναγκάζονται να τα μοιραστούν. Η σεξουαλικότητα και η αποδοχή ή όχι του περίγυρου, οι γονεϊκές σχέσεις, οι αρρώστιες και ο τρόπος διαχείρισής τους είναι στο επίκεντρο του έργου.
Οι δύο πρωταγωνιστές, Μαίη Σεβαστοπούλου και Γιώργης Κοντοπόδης, ερμηνεύουν άκρως ρεαλιστικά τους δύο ήρωές τους με τον απαιτούμενο σεβασμό στις ανάγκες και στα ανομομόλητα πάθη τους. Σε κάνουν να γίνεις μέλος της οικογένειάς τους και να ξεχάσεις την αίθουσα του θεάτρου. Η Μαίη Σεβαστοπούλου προσεγγίζει την Γκράτσια με την απαιτούμενη τρυφερότητα, απλώνει το χέρι της στη μητέρα που αγαπά και θέλει να προστατεύσει το παιδί της από τις ατυχίες και τη θλίψη. Ο Γιώργης Κοντοπόδης αντιμετωπίζει τον ήρωά του, Αδάμ, με τον απαιτούμενο σεβασμό και κατανόηση για τις ανάγκες και τις επιθυμίες του. Δύο ρόλοι επίκαιροι και απαιτητικοί. Τα λεπτά όρια ανάμεσα στην κωμωδία και στην παρωδία είναι λεπτά και οι αγαπημένοι ερμηνευτές καταφέρνουν να τα ισορροπήσουν, χωρίς να κουράσουν τους θεατές. Καταφέρνουν να προσεγγίσουν τους ήρωές τους δίχως να φτάνουν στα όρια του κιτς και της καρικατούρας. Ο ρόλος της σύγχρονης γυναίκας που έχουν περάσει τα χρόνια και ο ρόλος του γκέι άντρα περιβάλλονται από τους ερμηνευτές χωρίς να τους γελοιοπούν στο κοινό και το κοινό τούς το ανταποδίδει απλόχερα. Αυτό φάνηκε και στο χειροκρότημα που εξέλαβαν.
Ο γρήγορος ρυθμός της ιστορίας, σε συνδυασμό με τους διαλόγους και τις ατάκες, μας έδωσαν την αίσθηση πως απέναντί μας είχαμε όντως μια οικογένεια, έναν γιο με τη μητέρα του και κοιτούσαμε από την κλειδαρότρυπα του σπιτιού τους. Ο Γιώργης Κοντοπόδης είναι ο αφηγητής αλλά και ένας εκ των πρωταγωνιστών, που δίνει φως σε περασμένα γεγονότα της ζωής του και που μας τα διηγείται. Στιγμές κλαυσίγελου εναρμονίζονται με την ερμηνεία των ηρώων, κάνοντας το κοινό να ακροβατεί ανάμεσα σε στιγμές λύπης και γέλιου, πάντα με έναν όμορφο και κομψό τρόπο χωρίς να χάνεται η αξιοπρέπεια.
